Annick Geenen (35),
...

Annick Geenen (35), modefotografe en docent fotografie Veronique Branquinho. Ik leerde haar in 2000 kennen tijdens een backstage fotosessie in Parijs. De collectie die ze voorstelde straalde zoveel onafhankelijkheid en vrouwelijkheid uit. Branquinho is vaak rebels, kunstzinnig, verleidelijk en zowel eenvoudig als complex. Haar lijn verveelt nooit. Kleding is voor mij een tweede huid. Via haar ontwerpen kan ik uiten hoe ik mij die dag voel. Vrijheid, sensualiteit, vrouwelijkheid... het zijn gevoelens waar ik mij goed in kan vinden. Zwarte lederen laarzen met hoge hakken uit de recentste herfst/wintercollectie. Ze zitten zeer gemakkelijk, ik draag ze elke dag. Branquinho brengt ze trouwens opnieuw uit, ik ben blijkbaar niet de enige fan. Belgische mode ? Zeker even belangrijk als de Antwerpse Zes. Zij behoort tot de hedendaagse avant-gardemodeontwerpers, zowel nationaal als internationaal. Elke ontwerper heeft een uniek verhaal. Ook de lijn van Branquinho heeft een rode draad die doorheen de verschillende collecties voelbaar is. Die eigenzinnigheid, misschien is dat wel typisch Belgisch. In de vitrine van Branquinho's winkel in de Nationale Straat zie je een zwart-witfoto van een landschap. De bomen hebben een donker kantje en stralen iets mysterieus uit. Door de tijd heen schept dat beeld een vertrouwensband, net zoals haar collecties. Chine. Vroeger vond ik die kleren veel te braaf en te fragiel. Mijn zus en een vriendin droegen ze wel vaak, maar ik vond ze maar niets. Geleidelijk aan heb ik mijn mening herzien. Nu trekt de combinatie van romantiek en nonchalance me net aan. Het maakt de ontwerpen erg vrouwelijk en origineel. De collecties zijn romantisch maar niet tuttig. De kleuren zijn sterk, de modellen op het eerste gezicht simpel, maar vrij gecompliceerd als je ze van naderbij bekijkt. Ik kan me goed vinden in die subtiele details. Een rode, Chineesachtige avondjas. Ik kocht hem omdat ik hem erg mooi vond, maar dacht niet dat ik hem ooit uit de kast zou durven halen. Toch draag ik hem vrij vaak. Ik heb ook een aantal truitjes die ik (letterlijk) constant draag. Chine valt voornamelijk op door de materialen, de kleuren en de modellen. Vooral dan de originele combinaties van die drie elementen. In tegenstelling tot sommige andere Belgische ontwerpers, zijn de kleren erg draagbaar, zonder daarbij alledaags over te komen. Ze zijn ook perfect combineerbaar met andere merken. Je hoeft je niet meteen een totaalstijl aan te meten. Ik ben niet zo nadrukkelijk met mode bezig, maar België telt een aantal erg getalenteerde ontwerpers, waar we terecht fier op moeten zijn. Marc Ophalvens (45), psycholoog / gedrags-therapeut aan de Europese Hogeschool Brussel (EHSAL) Walter Van Beirendonck. Ik ga steeds op zoek naar iets dat in het oog springt. Ik hou van felle kleuren. Uit Van Beirendoncks collecties kies ik de meest draagbare stukken. Vooral de kleurrijke prints vind ik leuk, de aesthetic terrorist bijvoorbeeld. Het meest speciale is het ontwerp dat ik vijf jaar geleden op mijn huwelijk droeg : de zes hemden boven elkaar. Alleen het onderste knoop je dicht, de andere wapperen open als je beweegt. Daarin voel ik me echt bijzonder. Maar het liefst draag ik een loshangend hemd/jasje in legerprint met op de achterkant een fluo aesthetic terrorist geborduurd. Samen met de andere Zes van Antwerpen zette hij België op de internationale modekaart. Zij waren een grote inspiratiebron voor de generatie die daarop volgde. Belgische mode vind ik vooral elegant en mooi. Van Beirendoncks ontwerpen zijn eerder apart, speels, kleurrijk en jong. Precies die mix trekt mij aan. Hij maakt geregeld zijsprongen, zoals zijn ontwerp voor Eastpak of zijn kindercollectie voor JBC. Welke andere ontwerpers vindt u goed ? Ik heb enkele jassen en T-shirts van Ann Demeulemeester en een pull van Bernhard Wilhelm. Voor vrouwen vind ik Frieda Degeyter en Dirk Van Saene de absolute top. Karolien Bertels (34), chef vormgeving van Weekend Knack Uw favoriete ontwerper ? Martin Margiela. Zes jaar geleden kocht ik in de seizoenopruiming mijn eerste blouse van Margiela. Die was zo aangenaam om te dragen. Vanaf dat moment ben ik zijn collecties blijven volgen. Sindsdien kan ik er niet meer omheen. Ik hou gewoon van de snit. Het voelt goed om zijn kleren te dragen. Op het eerste gezicht zijn de kleren onopvallend. Maar de tegendraadse details trekken subtiel de aandacht. Een scheur in een klassiek jurkje, een rok die net binnenstebuiten lijkt. En niet te vergeten... de bokkenpootjes ! hem kocht ? Een roestbruin, satijnen jurkje dat ik in Milaan kocht. Hoe belangrijk is hij voor de Belgische mode ? Heel erg belangrijk. Ook voor de internationale mode trouwens. Hij blijft zijn anonimiteit behouden, waardoor hij alleen door een select kennerspubliek herkenbaar is. Hierdoor krijg je geen etiket opgekleefd. Hoe belangrijk is Belgische mode voor u ? Toch wel belangrijk, de meeste stukken in onze kleerkast zijn Belgisch. Mijn echtgenoot draagt ook Margiela en Dries Van Noten. Zelfs voor ons dochtertje grijpen we bijna altijd naar Belgische labels terug. Pilar bijvoorbeeld, met die prachtige stoffen en kleuren. Of Zorra en Anne Kurris. Ik doe het niet met opzet, maar ik blijk altijd Belgische ontwerpen uit de rekken te halen. Marjolijn Vanslembrouck