Voorzichtig beginnen ze zich te outen, de Belgen die van Nederland houden. Lang gedacht dat ik als enige aan die curieuze afwijking leed. Maar dan bleek niemand minder dan Geert Van Istendael ook besmet met het virus. En toen zijn boek Mijn Nederland uitkwam, was het hek helemaal van de dam : al acht weken lang is zijn ode aan onze noorderburen niet weg te branden uit de boekentoptien. Populairder nog dan Koken met Celie. Je m...

Voorzichtig beginnen ze zich te outen, de Belgen die van Nederland houden. Lang gedacht dat ik als enige aan die curieuze afwijking leed. Maar dan bleek niemand minder dan Geert Van Istendael ook besmet met het virus. En toen zijn boek Mijn Nederland uitkwam, was het hek helemaal van de dam : al acht weken lang is zijn ode aan onze noorderburen niet weg te branden uit de boekentoptien. Populairder nog dan Koken met Celie. Je moet het maar doen, de goedlachse echtgenote van onze sympathieke ex-premier het nakijken geven met een boek over Hollanders. Belgen die van België houden, zijn dan weer heel wat moeilijker te vinden. Al hebben wij er nog eentje opgeduikeld. Patrick Roegiers schreef met La Belgique - Le roman d'un pays een beknopte geschiedenis van ons land. Altijd leuk om te weten hoe ze aan de andere kant van de taalgrens tegen de zaken aankijken, dachten wij. En dat blijkt een behoorlijk rooskleurig beeld op te leveren. Daar waar Van Istendael in zijn mooie eerste hoofdstuk de revolutie van 1830 met heel zijn hart betreurt, is dat volgens Roegiers net het beste wat ons ooit is overkomen. Waarna hij trots de belangrijkste gebeurtenissen en markantste figuren van deze vrij jonge natie nog eens op een rijtje zet. Niks mis mee, als het goed is, mag het ook gezegd worden, denkt de vaderlandslievende burger dan. Al is het plaatje dat de in Parijs wonende auteur schetst soms wel erg flatterend. Zo komen we in het hoofdstuk over Leopold II zo goed als niets te weten over 's mans gruwelbewind in Kongo. En de Vlaamse Frontbeweging wordt in welgeteld één zinnetje kundig van tafel geveegd. Maakt dat laatste van Roegiers een communautaire scherpslijper ? Verre van, hij is de eerste om toe te geven dat België al te lang een groot deel van zijn bevolking als tweederangsburgers heeft behandeld, enkel en alleen omdat ze Nederlands spraken. Wat toch ook de taal is van een grootheid als Erasmus. Kan iemand trouwens eens uitleggen waarom deze Rotterdammer ook hier weer als Grote Belg wordt opgevoerd ? Omdat hij op weg naar het zuiden even bij ons gestopt is misschien? Tja, zo bekeken hebben we er binnenkort weer een paar honderdduizend Nieuwe Belgen bij. Al hoeven we die geen eten of onderdak te geven. Dat brengen ze zelf wel mee. In de cèrèvèn. Mijn Nederland, Geert Van Istendael, Atlas, 22,50 euro. La Belgique - Le roman d'un pays, Patrick Roegiers, Découvertes Gallimard, 13,80 euro. (JH)