De Gaume is een heel ander stukje België, met een eigen klimaat, een eigen microkosmos en huizen in okerkleurige steen. Maar ook Luc Huybrechts en Ann Lauwers vallen niet meteen onder een klassieke noemer te vatten. Zij gaat met een brede glimlach door het leven, hij zit met een writer's block. Twee jaar geleden verhuisde de président-fondateur van Zuiderzinnen en ex-uitbater van het literaire café De Nieuwe Linde met zijn gezin naar Torgny. Eigenlijk wilden ze naar de Provence, maar de prijzen weerhielden hen ervan. En omdat de Gaume wel eens met Zu...

De Gaume is een heel ander stukje België, met een eigen klimaat, een eigen microkosmos en huizen in okerkleurige steen. Maar ook Luc Huybrechts en Ann Lauwers vallen niet meteen onder een klassieke noemer te vatten. Zij gaat met een brede glimlach door het leven, hij zit met een writer's block. Twee jaar geleden verhuisde de président-fondateur van Zuiderzinnen en ex-uitbater van het literaire café De Nieuwe Linde met zijn gezin naar Torgny. Eigenlijk wilden ze naar de Provence, maar de prijzen weerhielden hen ervan. En omdat de Gaume wel eens met Zuid-Frankrijk wordt vergeleken, streken ze daar neer en kochten er een U-vormige hoeve, de enige in de regio. Vier maanden geleden openden ze er een B&B, die ze hardnekkig een table d'hôtes blijven noemen. Wie er passeert, maakt gelijk een reis in de tijd en komt terecht in de literair-artistieke wereld van Antwerpen van pakweg de jaren zeventig. Het hoofdgebouw is enorm en dus werd een groot gedeelte ingericht als expositieruimte voor schilderijen van zeer ongelijke kwaliteit. Waar vroeger de koestallen waren, zijn nu de kamers en dat ruikt men. Op de grond treft men nog de voederbak aan. De inrichting van de kamer La Petite Provence, waar we logeren, is op zijn minst gezegd wat basic te noemen. Ruwe vloeren, vreemde kleurcombinaties, sleetse matjes. Tegen de muren hangen schilderijtjes van de gastheer. Maar van enige verfijning is hier hoegenaamd geen sprake en de smalle ramen die op straat uitgeven, laten niet veel ruimte voor privacy wegens de doorzichtige gordijnen. We lopen met de gastheer ook even door de Toscaanse kamer, maar Toscane lijkt toch wel echt veraf. Vanuit de deuropening wijst hij op de heuvels in de verte en verzekert ons dat die net als Toscane ogen. Niet voor ons. Maar de schrijver en zijn gezin wonen hier als God in Frankrijk, dat is wel duidelijk. Boven de slaapkamers bevindt zich een schitterende ruimte die tot in de nok van het gebouw reikt. Er staan her en der tafels en fauteuils en er worden schrijf- en schildercursussen gegeven. In de tuin staat een opbouwzwembad voor kinderen, die hier meer dan welkom zijn. Het mooist van ons verblijf was het ontbijt, dat in het huis van de gastfamilie geserveerd werd. We passeren de zeer rommelige keuken en komen in de leefruimte terecht, waar een oergezellig ontbijt op tafel komt. Luc tovert een omelet uit de pan, er zijn confituren, lokale kaassoorten, lekker brood en uitstekende koffie. En hij vertelt dat hij vooral op artistieke gasten mikt. Dat geloven we graag. Door Pierre Darge / Foto's PPI De Maginotlinie, de abdij van Orval, en het minuscule stadje Avioth met de reusachtige basiliek.Sens du Sud heeft vijf kamers die tegen 63 euro worden verhuurd, inclusief ontbijten. Met table d'hôtes voor twee personen wordt dat 125 euro. Sens du Sud, Rue de l'Ermitage 3, 6767 Torgny, 063 22 22 29, www.sensdusud.be.