BERGERE
...

BERGEREWat voor zetel is dit ? Graag ook wat informatie over de herkomst. Deze biezonder elegante fauteuil wordt in het Frans een bergère en confessional genoemd. Eertijds had men het ook over een fauteuil de malade. Niet ten onrechte, want het is een uiterst komfortabele zetel waarin men zich warmpjes kan induffelen. Van een bergère zijn de armen vol en heeft het hoofdstuk twee oren die zijwaarts uitsteken. Het meubel ontstond rond 1725 en bleef tot in onze eeuw populair. Maar deze stoel komt uit Groot-Brittannië. De naar buiten gebogen armen zijn typisch voor de William and Mary-style van rond 1700. De poten zijn nog typischer. De klauw-en-bal-poten werden door de vermaarde meubelontwerper Thomas Chippendale gepopularizeerd. De ontwerper haalde zijn inspiratie uit de Chinese meubelkunst. Spijtig genoeg kunnen we de ouderdom van de zetel niet bepalen. Daarvoor is de foto te onduidelijk. Vermoedelijk stamt hij uit de vorige eeuw. Om nauwkeurig te kunnen dateren, moet de binnenafwerking worden bekeken. Zijn er bijvoorbeeld springveren gebruikt, dan kan het meubel onmogelijk twee eeuwen oud zijn. Die veren werden pas in 1822 uitgevonden. De fauteuil kan wel ooit opnieuw zijn gestoffeerd. LICHTKRONENBeide luchters stammen vermoedelijk uit hetzelfde tijdvak. De ene is gesigneerd met "Schneider" en op de andere staat er onder meer "Nancy". Deze mooie lichtkronen zijn van rond 1925, het jaar van de belangwekkende Exposition des Arts Décoratifs in Parijs, waarvan de benaming art deco is afgeleid. Ongeveer zeventig jaar geleden werd de zwierige art nouveau van voor de Eerste Wereldoorlog sterk vereenvoudigd tot de meer kubistische art-decostijl. In Frankrijk werden ongetwijfeld de mooiste dekoratiespullen gemaakt. Vooral het glaswerk stond er op een zeer hoog peil. De grootste luchter met zes armen (foto rechts) komt uit de fabriek van de gebroeders Schneider in Epinay-sur-Seine. Rond 1926 was het de voornaamste glasmanufaktuur van het land. Vanaf de jaren dertig kreeg ze met moeilijkheden te kampen en moest uiteindelijk, na veel vallen en opstaan, haar deuren sluiten in 1981. Het glas van de luchter heeft de typische satijnglans die toen zo geliefd was. Daarvoor werd het glas met zuren bewerkt. Deze monumentale luchter met in het midden een fraaie schaal is zeer waardevol. We schatten de waarde op 55.000 fr. Van de kleine luchter (foto links) is de herkomst moeilijker te bepalen, gezien de onduidelijkheid van het merkteken. We schatten de waarde op 30.000 fr. We vestigen er uw aandacht op dat dit soort glaswerk massaal wordt nagebootst. Gezien de mooie afwerking van de koperen armaturen gaat het hier wel om oude luchters. BIEDERMEIERGraag een beoordeling van dit schilderij met een estimatie. Konservator Norbert Hostyn kan dit genretafereel niet met zekerheid toeschrijven. Hij situeert het wel in de biedermeiertijd, toen waarden als arbeid en gezin hoog in het vaandel stonden. Hier wordt het interieur getoond van een niet al te bemiddeld gezin (van een schoenlapper ?), gezien de woonkamer en de slaapkamer zich in één ruimte onder het dak bevinden. Toch gaat alles er vredig zijn gangetje. Hoewel. Het jongetje linksonder verwijst toch naar een lege kas. Terwijl de vrouw de zoveelste onbetaalde (?) rekening leest. Blijkbaar staan er slechte tijden voor de deur. Volgens de konservator benadert het werk de stijl van Franz Blumauer die tussen 1840 en 1865 werkzaam was in Oostenrijk (Salzburg). Hoewel dit geen formele toeschrijving is. Hij schat de waarde van het doek op ongeveer 50.000 fr. PIET SWIMBERGHE