?Ik hou van vernieuwing, van evolutie, van experimenten. Ik wil altijd anders zijn. Dat voedt mijn verbeelding.? Een ontmoeting met de Amerikaanse ontwerpster Anna Sui.
...

?Ik hou van vernieuwing, van evolutie, van experimenten. Ik wil altijd anders zijn. Dat voedt mijn verbeelding.? Een ontmoeting met de Amerikaanse ontwerpster Anna Sui.Lauren Ezersky ONSTUIMIG EN GEVOELSMATIG, zo kan je Anna Sui typeren. En ze heeft een grenzeloze verbeelding : elke nieuwe collectie is totaal anders dan de vorige. Onder haar fans : Madonna, Linda Evangelista en topfotograaf Steven Meisel. Eén constante in al haar collecties : hun jeugdigheid. Maar toch moet je geen tiener zijn om er mee op straat te durven. Ik las dat uw carrière als modeontwerpster begonnen is met het ontwerpen van jurkjes voor uw Barbiepop. Is dat waar ? Anna Sui : Het zit in de buurt van de waarheid. Mijn vriendinnetje had een oudere broer, en we speelden graag met zijn soldaatjes. Hij had een hele collectie die we lieten paraderen. Boeiend hoor (lacht). Toen ben ik begonnen met die soldaatjes kleren aan te trekken. Ik maakte er filmsterren van, op weg naar een oscar-uitreiking. Dat spelletje speelden we dagen aan een stuk. Ik vond het eigenlijk best leuk, maar vermoedde meteen dat het nog leuker zou zijn echte kleren te ontwerpen voor filmsterren. Toen wist ik dus al dat dát mijn levensdroom was. Ik was inderdaad nog piepjong. In het prille begin was u ook stiekem styliste voor modefotograaf Steven Meisel. Is hij inderdaad een van uw beste vrienden ? Jawel. En het is iets dat we altijd deden, ook als we niet aan het werk waren. We kwamen mensen tegen die we leuk vonden en verzonnen meteen ook een bepaalde outfit waarin wij ze graag hadden gezien. We namen die mensen dan mee naar mijn woning of naar Playland. Daar bevonden zich van die fotospelletjes... je weet wel van die figuren waar je je hoofd insteekt voor een fotootje. We maakten die mensen op en organiseerden dan een kleine fotosessie. Louter voor de pret, maar dat heeft uiteindelijk tot die job geleid... Ik winkel graag, je doet dan veel ideeën op, vind ik. Doet u ook inspiratie op tijdens het winkelen ? Oh... winkelen (lacht) ! Jawel, ik doe voortdurend ideeën op tijdens het winkelen, en het zijn er altijd andere. Het lijkt wel of ik elk weekend aan een nieuwe opdracht begin. Voor mijn herfstcollectie bijvoorbeeld bezocht ik alle sari-winkels van New York, alleen al om de bedrukkingen van de Indiase stoffen te bewonderen. Soms slenter ik langs 8th Street in de Lower East Side, op zoek naar hippe snuisterijen. Alles hangt af van de ideeën die op dat moment in mijn hoofd zitten, of ze me voldoende inspireren om verder te zoeken. Zowat alles kan mij op nieuwe gedachten brengen. En u bezoekt ook dolgraag rommelmarkten. Dat klopt (lacht). Hoe weet u dat ? Ik heb u daar ooit eens gezien. Ik hield u in het oog. Nu nog mooier ! Wel ja, ik snuister graag rond op rommelmarkten. Maar meestal is dat om me te ontspannen. Om het werk even opzij te zetten. Om mijn ogen en mijn hart de kost te geven (lacht). Om het even wat kan mijn aandacht trekken. Het heeft niet noodzakelijk iets te maken met mijn business. Ik doe het gewoon voor mijn eigen plezier. U vindt dat ontwerpers hopen geld verkwisten aan modeshows, las ik ergens. Leg dat eens uit. Tja, ik vind dat er inderdaad te veel geld naar die shows gaat. En ik vind het verkeerd dat ontwerpers al hun geld in die shows steken en niet genoeg overhouden voor hun eigenlijke productie. Ik had pas na enkele zeer goede opeenvolgende seizoenen voldoende zelfvertrouwen en voldoende geld om ook een show te organiseren. Uit uw shows blijkt dat nostalgie u wel ligt. Nostalgie doet het tegenwoordig goed. Alles ligt trouwens meteen voor het grijpen. Wie tv-beelden van vroeger opnieuw wil bekijken, hoeft niet lang te zappen... of kan ze gewoon huren. En anders is er wel iemand die er een film over gemaakt heeft. Wie zoekt naar een oude fonoplaat vindt beslist een heruitgave op cd. Dankzij spitstechnologie en dito snufjes heb je tegenwoordig alles altijd binnen handbereik. Vroeger moest je je inspannen, er wat zoekwerk voor over hebben. Welnu, ik geloof dat de mensen hunkeren naar die oude tijd. En verlangen naar iets wat hen aan die tijd herinnert. Een houvast. Dat kan een portie zwartwit-tv zijn, een vinylplaat, een oude film, een vooroorlogs krantenknipsel of een afgedragen kledingstuk. Terwijl technologie een zeer belangrijk onderdeel van ons bestaan inpalmt, houdt een aanzienlijk segment van de maatschappij de nostalgie in stand. Precies daarom zal nostalgie nog lang waardevol blijven. Denkt u dat er iets verkeerds is aan de technologische vooruitgang en de invloed daarvan op ons dagelijks bestaan ? Technologie evolueert razendsnel, waardoor de maatschappij net zo snel verandert. Maar vergeet niet dat we mensen zijn en geen machines. Omdat iedereen alles in een mum van tijd klaar wil hebben, wordt vaak te weinig of geen aandacht besteed aan kwaliteit. Als de technologie sneller evolueert dan de mens, komt de mens in tijdnood om mee te evolueren. Door de technologie heeft de originaliteit moeten inboeten. Het is net of alles wordt tot in het oneindige gekopieerd en opnieuw gekopieerd. Ooit zei u aan iemand van Vogue ?In een jasje van 3000 dollar amuseer ik mij niet?. Waarom niet ? Je moet er te veel bij nadenken. Wanneer trek ik het aan, wanneer niet ? Zal ik het niet vuil maken ? De kleren die ik ontwerp zijn eigenlijk niet zo duur. Ze zijn bestemd voor mensen die geen twee keer willen nadenken alvorens zich aan te kleden. De kwaliteit van uw kleren is prachtig. En toch blijven de prijzen inderdaad binnen de perken. Een mantelpakje kost ergens tussen 15.000 en 20.000 fr. Voor een ontwerpster met naam en faam is dat ongelofelijk ! Ik ben daar al jaren mee bezig. Ik heb goede onderaannemers. Ik koop niet de duurste stoffen die er te krijgen zijn. Geen kasjmier, geen zijde. Wel wol, maar niet de duurste. Belangrijker voor mij is de look. En dat is het geheim van fantastische, maar betaalbare kleren. Een lage kostprijs voor de materialen en interessante condities voor de productie. Madonna houdt van uw ontwerpen. Linda Evangelista ook. Wie nog ? Andie MacDowell, Lauren Hutton, Naomi Campbell, Christy Turlington en nog heel wat andere modellen. Ze kochten mijn jurken en liepen daarmee rond in Parijs. Plots hing le tout Paris aan de telefoon. Iedereen wilde jurken van Anna Sui hebben. Er was zelfs een Parijse styliste die me belde... Accessoires vormen een belangrijk onderdeel van uw collecties. Dat is zo, omdat ik zelf veel van accessoires hou. Ik ben een verwoed verzamelaarster van handtassen en juwelen, en ik geloof dat accessoires een persoonlijke toets toevoegen aan de kleding. Daarom zitten ze ook in mijn collecties omdat ze er een perfecte aanvulling op vormen. Hoe houdt u uw belangstelling voor ontwerpen levendig ? Ik ben iemand die houdt van verandering, van vernieuwing, van evolutie. Vooral dat houdt me wakker. Als ik elk seizoen dezelfde formule zou toepassen, dan zou ik me doodvervelen. Geloof me vrij, dat is me al overkomen. Je kan met je ogen toe een lange jurk, een korte jurk, een pantalon en een jas bedenken. Maar het verschil met wat voorafgaat, maakt iets goed. Anders zijn, voedt mijn verbeelding. Nieuwe dingen uitproberen, evolueren, veranderen.. vind ik belangrijk. Hoe meer je experimenteert, hoe meer verschillende en rijke ideeën er tevoorschijn komen. Nooit op je lauweren gaan rusten, zou ik zeggen. Hoe dieper je je nestelt in behaaglijkheid, hoe saaier je wordt. Uit de wintercollectie '96 : Nostalgie zal nog lang waardevol blijven. Anna Sui : Geen kasjmier, geen zijde. Wel wol, maar niet de duurste.