Vandaag logeren we in de charme bohémien, en die is niet voor iedereen geschikt. Zeker niet voor wie op orde is gesteld of zijn pyjama netjes opvouwt na het opstaan. Het Hôtel de France is niet alleen het oudste van Montreuil, het is ook het meest nonchalante: de fauteuils zijn wat doorgezakt, de schilderijen hangen geen van alle recht, op de voordeur kleeft een sticker wear your poppy with pride, en op de binnenkoer hangen en staan bijna te veel bloemen en planten. En toch...

Vandaag logeren we in de charme bohémien, en die is niet voor iedereen geschikt. Zeker niet voor wie op orde is gesteld of zijn pyjama netjes opvouwt na het opstaan. Het Hôtel de France is niet alleen het oudste van Montreuil, het is ook het meest nonchalante: de fauteuils zijn wat doorgezakt, de schilderijen hangen geen van alle recht, op de voordeur kleeft een sticker wear your poppy with pride, en op de binnenkoer hangen en staan bijna te veel bloemen en planten. En toch is het succes van het hotel onmiskenbaar; al sedert 1578, toen het een inn was op de weg tussen Londen en Parijs, in tijden dat reizen nog een onderneming was. De Britse Janie die de zaak sinds negen jaar runt, studeerde fine arts in Parijs en interieurdecoratie in Londen. De gastvrouw was altijd al een beetje verliefd op Frankrijk en bracht er vele lange weekends door. Haar haar zit een beetje slordig, en haar lippen zijn wat te rood, maar dat hoort natuurlijk bij de sfeer van dit hotel en de stijl ervan, die ze eclectisch noemt. En dat is een eufemisme. Sommige van die weekends in Frankrijk eindigden in het restaurant dat bij het Hôtel de France hoort. Tien jaar geleden was ze op zoek naar een huis in de stad, en nam ze het hotel over van twee oude dames. Op de foto's die we doornemen, is te zien dat het toen een regelrechte ruïne was. Beetje bij beetje werd het pand gerestaureerd, maar het raakt natuurlijk nooit helemaal in orde. Janie en Patrick schenken stevige koppen zwarte koffie en noemen de gasten die ze over de vloer krijgen light minded people, en daar waren nogal wat bekenden bij. Het hele McLaren Racing formule 1-team bijvoorbeeld, de huidige wereldkampioenen. En heel lang geleden was de schrijver Victor Hugo er te gast. Een schilderij met een scène uit Le Voyage Sentimental van Laurent Sterne verwijst naar dat feit. De bedden zijn oud tot zeer oud, geen enkele muur loopt recht, geen vloer is waterpas en de deurlijsten zijn geel. De lichtblauwe lounge is bezet met tientallen sjablonen van vergulde ananassen, het geheel wordt nog opgeluisterd met een fluotelefoon en lampjes in pâte de verre. Maar de charme zit in elke hoek - if you like that kind of stuff. Het ontbijt wordt in een blauw zaaltje geserveerd. Daar staat ook een podium, waarop gasten na al te veel wijn weleens een feestje aanrichten. Op dergelijke avonden en nachten is de rust niet echt gegarandeerd. Een aanrader voor sterke karakters die niet schrikken van een onconventionele aanpak.Hôtel de France, 2 rue Cocquempot, Montreuil. Tel. +33-321-06 05 36. Het hotel telt 14 kamers, in prijs variërend tussen 350 en 600 FF. Voor het ontbijt wordt 45 FF per persoon aangerekend.PIERRE DARGE / FOTO'S JAN VERLINDE