Hier in het appartement is van alles aan de hand. De lift is kapot, de afvoer verstopt. In de gangen lopen witbestofte mannen en uit de ingewanden van het gebouw klinkt lawaai van metaal op metaal. Er moet materie worden beteugeld die zich weerspannig gedraagt. Ik ben een geestelijke mens, ik weet mij niet graag door materie belaagd. Het liefst zou ik in een wereld wonen waar de dingen niet stuk kunnen gaan. Ik kijk om me heen en maak mij zorgen, want dat is het wrede aan dit werk : the show must go on, al wurmen zich excrementen uit de septische put of drijft de planeet uit haar baan.
...