Het vriest stenen uit de grond. Het is dan ook een beetje aandoenlijk te zien hoe de kartonnen palmbomen als verstijfde wachters het pad naar de ingang van de tent afzomen. In de verwarmde ontvangstruimte word je als westerling meteen betrokken in de tegenstellingen tussen Noord en Zuid. Thuis gooiden we net nog een petfles in de vuilnisbak, hier sieren ze bij honderden het plafond als veelkleurige abat-jours : van ons probleem maakt Afrika een oplossing.
...

Het vriest stenen uit de grond. Het is dan ook een beetje aandoenlijk te zien hoe de kartonnen palmbomen als verstijfde wachters het pad naar de ingang van de tent afzomen. In de verwarmde ontvangstruimte word je als westerling meteen betrokken in de tegenstellingen tussen Noord en Zuid. Thuis gooiden we net nog een petfles in de vuilnisbak, hier sieren ze bij honderden het plafond als veelkleurige abat-jours : van ons probleem maakt Afrika een oplossing. Achter de tent leidt een doolhof aan gangen naar andere tenten. Het is een trip door de regenboog aan culturen die Afrika rijk is. Van de bar die je in een Noord-Afrikaanse kashba onderdompelt naar het tropische restaurant waar je kan proeven van wereldkeuken en fusion. De bel is al een poosje gegaan maar de voorstelling laat nog even op zich wachten. Een zee van oranje, gele en rode zitjes golft rond de circuspiste in de centrale tent. De vergelijking met Cirque du Soleil heeft mijn verwachtingen hoog gespannen. Toch zoek ik vruchteloos naar aanknopingspunten. Tot het licht dempt, de kleurspots hun doelen zoeken en koor en orkest het publiek van bij de eerste maat bij de hand nemen. Weg van duistere vooroordelen rond hongersnoden, slepende burgeroorlogen en moordende epidemieën. Recht naar de dansende ziel van het zwoele continent. De rekbaarheid van het Afrikaanse hart krijgt hier letterlijk vorm. Een man wordt een sympathiek dansende spin. Lachende slangenmeisjes wringen zich in onmogelijke bochten terwijl vervaarlijk uitziende krijgers zich nokhoog op elkaar stapelen. Zonder gezochte verhaaltjes of exuberante lichteffecten wekken ze onze verwondering voor een eenvoud en puurheid die we allemaal wegbeschaafd hebben. De nummers volgen elkaar op in een cadans die de anders zo tamme bleekhuiden op het puntje van hun stoel doen zitten. Jong en oud gaan op in de wervelwind van mooie lichamen, niet-aflatende energie en bruisende frivoliteit. Het spel zuigt iedereen, zonder uitzondering, op en voert ons almaar verder weg van onze blanke remmingen. Als kinderen laten we ons leiden tot heel de zaal overeind veert, collectief in de ban van het positivisme. We delen kippenvel in het eerlijke, haast infantiele geluk van de artiesten die daar het onderste uit hun spierkracht halen voor hun plezier, voor ons plezier, voor dat van de voorouders en de nog ongeboren kinderen. Tot ze op de laatste paukenslag alle honderdtwintig even lijken te zweven en heel de zaal opnieuw opveert in een spontane staande ovatie. Dan zijn we allen één, in die vonk van onschuld en simpel geluk. Allen even Afrikaan. Afrika ! Afrika ! is niet gladgeschaafd of perfect. De artiesten zijn niet altijd even synchroon en sommige pakjes tonen al eens sleet op de meisjesknieën. Maar geen show ter wereld zal je zo naar de essentie van blijdschap en geluk meevoeren zoals Afrika ! Afrika ! het doet. Het gezelschap is vanaf 24 februari te zien in Antwerpen en vanaf 17 maart in Brussel. Meer info op www.afrika-afrika.com Tekst en foto's Michel Vaerewijck