Woensdagavond 23 januari, haute-coutureweek in Parijs. Alle ogen zijn gericht op Valentino Garavani, die na een spectaculair defilé voor het laatst het publiek komt groeten. Hij neemt afscheid in grandeur. Zijn finale show is een ode geworden aan het metier, met geraffineerde jurken in valentinorood en wit. Zijn typerende bloemenprints sieren niet enkel japonnen, maar ook de grote hoeden die Philip Treacy voor de show creëerde. De toeschouwers reageren geëmotioneerd. Bekendheden als Uma Thurman en Lucy Liu schitteren op de eerste rij. Collega-ontwerpers Miuccia Prada en Lanvins Alber E...

Woensdagavond 23 januari, haute-coutureweek in Parijs. Alle ogen zijn gericht op Valentino Garavani, die na een spectaculair defilé voor het laatst het publiek komt groeten. Hij neemt afscheid in grandeur. Zijn finale show is een ode geworden aan het metier, met geraffineerde jurken in valentinorood en wit. Zijn typerende bloemenprints sieren niet enkel japonnen, maar ook de grote hoeden die Philip Treacy voor de show creëerde. De toeschouwers reageren geëmotioneerd. Bekendheden als Uma Thurman en Lucy Liu schitteren op de eerste rij. Collega-ontwerpers Miuccia Prada en Lanvins Alber Elbaz komen hun respect betuigen, alsook Alessandra Facchinetti, die Valentino zal opvolgen. Het nieuws van 's mans vertrek werd pas in september vorig jaar bekendgemaakt en kwam toen heel onverwacht. Al gingen de zaken de laatste jaren niet meer bijzonder goed. In 1998 verkocht de couturier zijn bedrijf aan de Italiaanse luxeholding HdP. En in 2002 ging het bedrijf opnieuw van de hand, deze keer naar Marzotto, een Milanese modegroep. Volgens geruchten maakte HdP bezwaar tegen de hoge persoonlijke uitgaven van de ontwerper. Uiteindelijk werd het modehuis voor een derde keer verkocht, in 2007, deze keer aan het Britse investeringsfonds Permira. Begin september was die overname rond, slechts enkele dagen voor de aankondiging van Valentino's afscheid. Nochtans was zijn pensioen lang taboe. Enkele maanden eerder werd het 45-jarig bestaan van het huis nog uitbundig gevierd, en alle geruchten over een terugstap van de ontwerper werden weggewuifd. Het verhaal van de couturier begon eind jaren vijftig als een sprookje, toen de zeventienjarige Valentino zijn Noord-Italiaanse geboortedorp Voghera verliet en in Parijs in de leer ging bij Guy Laroche en Jean Dessès. In 1959 keerde hij terug naar Rome, en een jaar later ontmoette hij er de man die zijn bedrijf in een stroomversnelling zou brengen, Giancarlo Giametti. Ze vormden twaalf jaar lang een stel en zijn tot op vandaag zakenpartners. Valentino's Romeinse couturehuis groeide in de begindagen ongelofelijk snel door de belangstelling van sterren als Audrey Hepburn, Elisabeth Taylor en Jackie Kennedy, die vielen voor zijn uitgepuurde ontwerpen en zijn gewaagde kleurengebruik. Zijn stijl was anders dan de klassieke Parijse haute couture met veel poeha en franjes. Bij Valentino draaide het altijd om schoonheid, om elegantie. Zo miste hij enkele kansen. De emancipatie in de jaren zestig en zeventig ging bijvoorbeeld volledig aan hem voorbij. Zijn merk is in die zin dan ook niet werkelijk modern, maar krijgt anderzijds vandaag wel een kans tot vernieu- wing : de jonge garde moet een nieuwe dynamiek brengen. Alessandra Facchinetti, ex-Gucci, vertrekt bij Moncler en neemt nu het roer over. Zij zal de creatie van de verschillende dameslijnen en van de haute-couturecollecties waarnemen. Ferruccio Pozzoni werd bij Prada weggehaald voor de mannenlijn. De opvolging is verzekerd. Door Reuben Lefevere