Het is al bijna nacht als we het dorp Rheinberg binnenrijden en de immense schoorsteen van Solvay met zijn dreigende rookpluimen niet veel goeds lijkt te voorspellen. En toch bevindt zich anderhalve kilometer verder een slot met een rijke geschiedenis, waar een warme open haard wacht. Schloss Ossenberg werd in 1721 gebouwd op de plaats waar eerder een oude burcht stond. Een gastvrij oord, zo leert de geschiedenis, waar de twintigjarige Franse keizerin Marie-Louise, de jonge br...

Het is al bijna nacht als we het dorp Rheinberg binnenrijden en de immense schoorsteen van Solvay met zijn dreigende rookpluimen niet veel goeds lijkt te voorspellen. En toch bevindt zich anderhalve kilometer verder een slot met een rijke geschiedenis, waar een warme open haard wacht. Schloss Ossenberg werd in 1721 gebouwd op de plaats waar eerder een oude burcht stond. Een gastvrij oord, zo leert de geschiedenis, waar de twintigjarige Franse keizerin Marie-Louise, de jonge bruid van Napoleon, op 1 november 1811 de nacht doorbracht. In de twee rococokamers hangt haar parfum wel niet meer, maar ze overleefden wel woelige tijden, en dan vooral het geallieerde bombardement dat het slot in de nacht van 25 op 26 maart 1942 nagenoeg geheel vernielde. Van het interieur bleef niets over, het archief ging voor altijd in de vlammen op. Tien jaar na de ramp werd met de heropbouw ervan begonnen. De huidige eigenares, hertogin Karin von Urach, erfde het kasteel van haar grootoom, de graaf Berghe von Trips. Diens neef werd in 1961 een legende : formule 1-piloot Wolfgang graaf Berghe von Trips verongelukte dat jaar dodelijk op het circuit van Monza. Twee portretten in de zitkamer bij de haard herinneren aan de man die voorbestemd leek de eerste Duitse wereldkampioen te worden. Een goed jaar geleden begonnen de hertog en de hertogin met het opzetten van een bed and breakfast, en in de noordvleugel verwelkomen vier kamers nu de gasten. Ze zijn alle keurig gerestaureerd, en ruiken nog naar nieuw, met een nieuwerwetse houten vloer en een antieke kast. Wat ons betreft, mocht het wat minder, omdat we in een historisch gebouw een versleten muur boven een keurige verkiezen. Maar de muren zijn mooi wit, de bedden uitstekend, de badkamer met ligbad en douche knalrood, en aan beide zijden kijken we op de tuin uit, die bijna een hectare groot is. 's Nachts is het er donker en stil, 's morgens huppelen de konijnen door het berijmde gras en heeft de hertog in de gerenoveerde bibliotheek het ontbijt klaargezet, compleet met een gekookt eitje, diverse broodjes, muesli, kaas en vlees. Alleen het sinaasappelsap uit de doos valt een beetje uit de toon. Bij het afscheid houdt de hertog nog een verrassing achter de hand : "Mijn oma was een zus van de Belgische koningin Elisabeth." Dat ze onze favoriete is in het koningshuis, durven we nauwelijks te zeggen. Door Pierre Darge / Foto's PPI+ Pierre Darge