Het huis dat Joe en John Dumbacher bouwden, is meer dan een architectonisch statement op een heuvel van Pasadena. Het is de geknipte plaats voor feestjes. Elk jaar nodigen de tweelingbroers zo'n 150 mensen uit om samen de Amerikaanse nationale feestdag te vieren en het vuurwerk te bewonderen vanop hun overweldigend terras. "Mijn schoondochter kan er niet bij dat we dit huis kozen voor die ene dag," zegt John, "maar uiteraard deden we het voor alle feesten van het jaar en alle dagen daartussenin. We zeggen soms schertsend dat dit de ideale samensmelting is van een New Yorkse loft en de Californische manier van leven...

Het huis dat Joe en John Dumbacher bouwden, is meer dan een architectonisch statement op een heuvel van Pasadena. Het is de geknipte plaats voor feestjes. Elk jaar nodigen de tweelingbroers zo'n 150 mensen uit om samen de Amerikaanse nationale feestdag te vieren en het vuurwerk te bewonderen vanop hun overweldigend terras. "Mijn schoondochter kan er niet bij dat we dit huis kozen voor die ene dag," zegt John, "maar uiteraard deden we het voor alle feesten van het jaar en alle dagen daartussenin. We zeggen soms schertsend dat dit de ideale samensmelting is van een New Yorkse loft en de Californische manier van leven." De Dumbachers - Joe is vice-president van Guess Home Collection en John van Universal Studios - woonden vijf jaar in een met antiek gevuld ranch-achtig huis uit de jaren '50, toen ze beslisten een nieuw huis te bouwen op een bouwgrond in de buurt. Eerst dachten ze aan iets in de Monterey-stijl, met een portiek met pilaren. Maar nadat ze met een dozijn architecten hadden gesproken, kozen ze Hagy Belzberg, een pas afgestudeerde Harvard-student die bij Frank Gehry in de leer was gegaan voor zijn spirit en originele ideeën. Hij had zelf nog niets gebouwd, maar ontwierp een vernieuwend basisplan voor het huis van de Dumbachers dat rekening hield met de lichtinval en het uitzicht. Het sprak tot de verbeelding. "De mogelijkheden werden beperkt door de steile grond, en we wilden zoveel mogelijk besparen op funderingskosten", legt Belzberg uit. De drieverdiepswoning die vorig jaar afgewerkt werd, zit gracieus in een haarspeldbocht gewrongen en ingekapseld in onderhoudsvrij pleisterwerk en gegalvaniseerd bladmetaal. Vanaf de laagste straat bekeken, lijkt dit een jacht dat uit de heuvel steekt. De garages zijn in de basis van de heuvel gegraven en de trap leidt naar de drie slaapkamers. Gasten komen binnen langs de bovenverdieping, en stappen in een grote ruimte met een mooie esdoornen vloer en een meer dan vier meter hoog plafond met zichtbare steunbalken. Het dieperliggend panorama kan je van binnenuit bewonderen door de glazen schuifdeuren of van buiten, vanop het ruime terras met voorstevenachtig afdak. Verder vind je er ook een open eet- en keukenruimte en een patio.Als de Dumbachers het canvas willen bovenhalen, duwen ze hun zorgvuldig uitgekozen lichtgewichtmeubels opzij. Dat ze artiesten zijn, spreekt uit het interieur, en Belzberg kon het enthousiasme van zijn klanten in elk nieuw stadium van het project alleen maar toejuichen. "Ze begrepen hoe elke deurklink, elke stoel, elk detail zou bijdragen tot het geheel." Toen dit ongewone plan voor het eerst werd voorgesteld, reageerden enkele buurtbewoners woedend. Door een dure en bittere strijd konden ze de bouw enkele jaren uitstellen. Maar de Dumbachers waren niet van hun stuk te brengen. Uiteindelijk stemden de burgemeester en de stadsraad unaniem in met het project, overhaald door Belzbergs argument dat Pasadena toch ook de mijlpalen koesterde die pioniers als Greene and Greene en Frank Lloyd Wright hadden neergezet. "Nu het huis af is, is het ook door de buurt aanvaard, wat ons een veel beter gevoel geeft", zegt John nog. "Als we een feestje organiseren, voelen we ook het effect van de architectuur op de genodigden: ze worden er allemaal vrolijker van." Michael Webb / Foto's Tim Street-Porter, Elizabeth Whiting Ass.