1--DE BEDDENSHOW

"Voor onze tweede show in Parijs in oktober 1998 lieten we de modellen in slaaphouding plaatsnemen in een dertigtal ziekenhuisbedden, waarna ze één voor één defileerden op grijze wollen sokken. De toeschouwers zaten op stoeltjes naast de bedden, alsof ze op ziekenbezoek waren. Een intieme en emotionele show die ons achteraf een Vénus de la mode voor nieuw talent opleverde en aangaf dat we de dingen niet volgens het klassieke stramien wilden doen. Daar zijn we misschien nog het meest trots op: dat we nooit bang waren om iets nieuws te proberen."
...

"Voor onze tweede show in Parijs in oktober 1998 lieten we de modellen in slaaphouding plaatsnemen in een dertigtal ziekenhuisbedden, waarna ze één voor één defileerden op grijze wollen sokken. De toeschouwers zaten op stoeltjes naast de bedden, alsof ze op ziekenbezoek waren. Een intieme en emotionele show die ons achteraf een Vénus de la mode voor nieuw talent opleverde en aangaf dat we de dingen niet volgens het klassieke stramien wilden doen. Daar zijn we misschien nog het meest trots op: dat we nooit bang waren om iets nieuws te proberen." "In 2000 selecteerde Vogue-hoofdredacteur Anna Wintour ons en een dozijn andere, in haar ogen baanbrekende ontwerpers voor een bijdrage die 'The New Guard' heette. We werden naar New York gevlogen, dineerden met zijn allen bij Wintour thuis en werden de dagen daarop gefotografeerd door Steven Meisel. Memorabele momenten, al waren we destijds zo gefocust dat we nauwelijks beseften hoe bijzonder dat allemaal was. We werkten met een klein team, al onze aandacht ging naar het klaarkrijgen van onze collecties en andere projecten." "We pikken allebei graag theater- en dansvoorstellingen mee en hebben in onze collecties altijd meer rond verhalen dan producten gewerkt. Toen Ivo van Hove ons in 2000 vroeg om kostuums te ontwerpen voor zijn multimediale enscenering van Susan Sontags Alice in bed hebben we dan ook niet geaarzeld. Een theaterstuk naar kleding vertalen is een dankbare opdracht, en ondertussen ontdekten we niet alleen Ivo's unieke aanpak, maar werkten we ook nauw samen met scenograaf Jan Versweyveld en de acteurs van New York Theatre Workshop. Aan dat soort projecten met andere creatieve geesten willen we ons in de toekomst blijven wagen, in welke discipline dan ook." "In 2004 trokken we met het Flanders Fashion Institute naar Moskou voor een defilé. We hielden meteen van de stad en ontdekten op esthetisch vlak veel raakvlakken met onze eigen collecties. Het jaar daarop waren we dus een logische keuze voor het MoMu om een expo te cureren in het kader van Europalia, waarvan Rusland toen het gastland was. Op basis van thema's als uniformen, bont en propaganda toonden we niet alleen eigen stukken en die van andere ontwerpers, maar ook werken van kunstenaars en objecten en kostuums van het State Historical Museum in Moskou. Een werk van vele maanden, maar ook een schitterende manier om onze horizon te verbreden en onze visie te laten verrijken door scenograaf Bob Verhelst." "In 2010 kwam Filip op een dag thuis met een idee: dat er veel handelszaken stonden te verkommeren in Antwerpen en dat we daar iets mee moesten doen. Voor een vaste winkel hadden we niet de tijd en de middelen, dus creëerden we een tijdelijke winkel, die later navolging kreeg in steden als Knokke en Gent. Pop-ups bestonden nog niet, wij zagen onze guerilla stores gewoon als een win-win voor iedereen. Later werkten we ons idee verder uit in The Smallest Travelling Store In The World, een opvouwbare winkelinstallatie waarvoor we alle onderdelen van ziekenhuiskamers aan elkaar lasten. Met die compacte vertaling van ons universum hebben we de wereld rondgereisd, van Dover Street Market in Londen tot Tokio en Canada."