Het voormalige Palace Hotel op de Zeedijk in Zeebrugge is een gebouw waar je onmogelijk naast kijkt. Het glimt van trots en trekt alle aandacht naar zich toe. De witte, elegante façade uit 1914 is een ontwerp van architect Jos Viérin, die ook het Lijsternest van Stijn Streuvels bouwde. Het doet mijmeren over kust-
...

Het voormalige Palace Hotel op de Zeedijk in Zeebrugge is een gebouw waar je onmogelijk naast kijkt. Het glimt van trots en trekt alle aandacht naar zich toe. De witte, elegante façade uit 1914 is een ontwerp van architect Jos Viérin, die ook het Lijsternest van Stijn Streuvels bouwde. Het doet mijmeren over kust- architectuur van vroeger en het contrast met de grijze, betonnen appartementsblokken op dezelfde dijk kan niet groter zijn. Het loont de moeite om even buiten te wachten en met een bewoner binnen te glippen, want in de lobby met marmeren tegelvloer is de lift uit de vorige eeuw nog intact. Een lift zoals je ze in Hollywoodfilms spot, in een doorzichtige kooi met harmonicadeuren die je zelf open- en dichttrekt. Als je instapt en de lift omhoog zoemt, zie je jezelf verdwijnen in de gouden spiegel beneden. Vroeger was dit een luxehotel, opgetrokken in 1914 voor les voyageurs à Zeebrugge. Het lag op de lijn Hamburg-America en diende als tussenstop voor cruisereizigers. In 1949 werd het legendarische pand verkocht en opgesplitst in residentiële appartementen. Vandaag staat er af en toe eentje te koop en architect Glenn Buydaert wist nummer 212 op de kop te tikken. "Het plafond viel net niet naar beneden", vertelt Buydaert over de staat van het appartement. Hij werkt deeltijds bij het Gentse bureau Britsom & Philips architects, maar Dune du Palace is zijn eerste soloproject. "Anderhalf jaar was ik hier elke vrijdag en zaterdag aan het zwoegen", vertelt hij. Samen met zijn vader, sanitairspecialist Johan Buydaert. "We voerden de werken zelf uit. Als je weet dat er in de badkamer meer dan 2500 tegels hangen, kun je vermoeden hoe hard we gevloekt hebben", lacht hij. Wat meteen opvalt, is de ruimtelijke impressie: een appartement met twee slaapkamers op amper 72m2 en toch kun je hier 'op wandel'. Buydaert stripte het appartement en hertekende alle ruimten. Een open keuken met zwevende, ellipsvormige tafel vloeit bijna automatisch over in een verhoogde leefnis met zeezicht. Tactiele materialen zoals mortex in de keuken en fluwelen gordijnen brengen een extra gelaagdheid. De architect neemt in 2021 onder de naam GLNN eigen projecten aan. Ronde vormen en zachte materialen zijn nu al een herkenbaar element in zijn werk. Hij is medeoprichter van het Belgische label Bultin, bekend van de pastelkleurige lampen in buismetaal op ronde betonnen voet. En samen met twee vrienden startte Buydaert in 2019 het rummerk Otis, verpakt in een golvende fles. Ook de voordeur van zijn vakantieappartement heeft een ronde vorm, bijna zoals in een hobbithuisje. "Die ronde deur was er al", vertelt Buydaert. "Het is een stijlkenmerk van het gebouw en absoluut een van de redenen waarom ik vonken voelde." Hij mixte een lichte parketvloer met een keuken in zandkleur, zeegroene banken en duingele tegels: kleuren als reflectie van de ansichtkaart buiten. Zijn vriendin Florien Deleersnyder bakte zelf servies in dezelfde zachte tinten en om het helemaal holiday te maken, staat er een ouderwetse platenspeler. Je kunt kiezen uit een collectie vinylplaten, maar onze suggestie is The War on Drugs met An Ocean In Between The Waves, hoe kan het ook anders. "Als je de voordeur opent, valt de wereld een beetje stil", zegt Buydaert. "Er gaat een ander universum open, je wordt bijna letterlijk naar binnen getrokken." Daar zitten de zee en het uitgestrekte strand natuurlijk voor iets tussen, maar Buydaert tekende een project waar élk detail bijna onzichtbaar een vakantieverhaal schrijft. Vanaf 325 euro voor een midweek. Er is plaats voor 4 personen. instagram.com/dune_du_palace/ Tekst Veerle Helsen - Foto's Cafeine