1. CATHY PILL: ZWART-WIT

De naam Cathy Pill (24) zou u stilaan bekend in de oren moeten klinken. Sinds ze anderhalf jaar geleden met glans afstudeerde aan La Cambre, won ze wedstrijd na wedstrijd, zowel in binnen- als in buitenland : ITS#TWO in Trieste, l'Andam van Yves Saint Laurent en afgelopen november nog de Modo Bruxellae Prijs. Om er maar enkele te noemen. Ook onze moderedactie is al langer overtuigd van haar kunnen en nomineerde haar tweemaal voor het talentenconcours Fashion Weekend.
...

De naam Cathy Pill (24) zou u stilaan bekend in de oren moeten klinken. Sinds ze anderhalf jaar geleden met glans afstudeerde aan La Cambre, won ze wedstrijd na wedstrijd, zowel in binnen- als in buitenland : ITS#TWO in Trieste, l'Andam van Yves Saint Laurent en afgelopen november nog de Modo Bruxellae Prijs. Om er maar enkele te noemen. Ook onze moderedactie is al langer overtuigd van haar kunnen en nomineerde haar tweemaal voor het talentenconcours Fashion Weekend. Al sinds haar kinderjaren is mode Pills grote passie. Nochtans had noch haar vader noch haar moeder in de verste verte iets met de modewereld te maken. "Ik was ontzettend graag met kleren en stoffen bezig, al zolang ik me kan herinneren. Op mijn vijftiende kocht ik mijn eerste tweedehandse naaimachine. Mijn studiekeuze lag dus voor de hand." Tijdens die studies liep ze stage bij A.F. Vandevorst, Xavier Delcour en Vivienne Westwood, en in oktober 2005 stelde ze haar eerste eigen collectie voor. Cathy Pill laat zich inspireren door zwart-witfotokopieën van oude stoffen, die ze verwerkt tot golvende prints en patroontjes. In haar afstudeercollectie Mata Hari kleurde ze die nog in, de eerste collectie onder haar eigen naam is volledig in zwart-wit. Waarom ? "In de patronen zelf is al genoeg te zien, ik vond het niet nodig om nog met kleuren te werken." Haar stijl beschrijft ze als puur vrouwelijk, maar ze benadrukt dat de geometrische prints centraal staan in elke creatie. "Elk patroon is ontworpen voor een bepaalde snit. Zonder de aandacht voor de vrouwelijke vormen uit het oog te verliezen, probeer ik een wisselwerking tussen de soepelheid van de stof en de strakkere prints tot stand te brengen."www.cathypill.com Hij studeerde pas vorig jaar in juni af aan de Antwerpse modeacademie, maar dat maakt de Belg-Peruviaan Christopher De Vos (25) niet minder ervaren dan de anderen in dit lijstje. Tijdens zijn studies liep hij stage bij Christian Wijnants, Vivienne Westwood en Rochas. Zijn afstudeerproject The Beautiful White Man leverde hem de Weekend Knack Award voor 'meest eigenzinnige collectie' op. Hij werkte ook mee aan de zomercollectie van zijn vriend Peter Pilotto, en nu is hij ongeveer anderhalve maand designassistent van Westwood in Londen. Om maar te zeggen dat De Vos goed bezig is. Een eigen lijn heeft hij nog niet, maar dat vergeven we hem. Veel tijd bleef er niet over om zich daarop te concentreren. Als we hem vragen om zijn stijl te beschrijven, krijgen we dan ook het nuchtere "style in process" als antwoord. Zijn plannen voor de toekomst ? "Blijven leren en ervaring opdoen."Als kind woonde De Vos in een tiental verschillende landen, zoals in Peru, waar hij geboren is, in Ecuador en Egypte. Om uiteindelijk in België te stranden. Hij begon een opleiding architectuur, maar zag na drie maanden in dat hij zich hopeloos had vergist. Zijn studies aan de Antwerpse modeacademie waren hard. "Ik heb die school zo vaak gehaat, maar achteraf bekeken was het een fijne ervaring." Zijn afstudeercollectie beschreef hij als "een mix van mijn exotische en etnische invloeden, met een rijke en barokke toets". Hoofdsilhouetten waren een koning en koningin in goudkleurige kostuums en met kleurige stenen bezette kronen. Onze moderedactie was er danig van onder de indruk. Ze schonk hem niet enkel de Weekend Knack Award, maar nomineerde hem ook voor Fashion Weekend, waar hij won. Vivienne Westwood snoepte ons een van onze meest getalenteerde ontwerpers af. de_vos_christoph@hotmail.com, 0486 49 99 27 De Belgisch-Russische Valeria Siniouchkina (28) schreef zich in aan de rechtenfaculteit van de VUB, maar kwam na een jaar tot betere inzichten. Ze schakelde over naar La Cambre, waar ze in 2002 met glans afstudeerde aan de modeafdeling. Haar GIRLS FROM OMSk liet ze in oktober 2005 voor de eerste maal los op de show Rendez-Vous in Parijs. In januari stelde ze haar tweede collectie voor op de beurs Bread & Butter in Berlijn. Zolang ze zich kan herinneren tekent Valeria al, en dat heeft veel met haar Russische moeder te maken. Die maakte haar leven lang kleren voor het hele gezin. "Het is altijd haar droom geweest om ontwerpster te worden, maar dat was zo goed als onmogelijk in de toenmalige Sovjet-Unie." Al veertien jaar woont ze in Brussel, "een comfortabele stad", maar ooit wil ze naar New York, een stad die haar zelfs van op afstand inspireert. Zelf beschrijft ze haar stijl als "direct, jong en funky met een streetwear touch". Bij elke collectie fantaseert Valeria een verhaal met de meisjes in de hoofdrol. "Mijn nieuwe zomercollectie speelt zich af in West-Londen, waar de GIRLS FROM OMSk de zangeres M.I.A. ontmoeten. Net als ik worden ze grote fan van haar muziek en haar stijl." Het resultaat is korte, frivole rokjes, shirts met drukke prints, sportieve outfits en geklede broekpakken. Sinds ze drie jaar geleden afstudeerde, werkte Valeria aan verschillende projecten en wedstrijden. In 2002 ging ze bijvoorbeeld met de eer lopen op het internationale modefestival in Hyères. Ook voor dit blad is ze geen onbekende. In oktober was ze artistiek directeur van ons talentenconcours Fashion Weekend en sinds enkele maanden werkt ze als styliste voor onze Franstalige tegenhanger Weekend / Le Vif l'Express. girl_from_omsk@yahoo.fr, 02 538 17 45 De Japanner Kanya Miki (31) kwam voor het eerst met mode in aanraking tijdens zijn studies in de VS. Omdat zijn gebrekkige Engels niet volstond om te communiceren, zocht hij een creatievere manier om zich uit te drukken. Hij kocht een naaimachine, schreef zich in voor een cursus hoeden maken, won een wedstrijd met zijn allereerste creatie, en zo ging de bal aan het rollen. Eerst volgde hij nog de meer algemene richting Kunst en design eer hij tot het besef kwam dat mode echt zijn ding is. In 2002 behaalde hij met grootste onderscheiding zijn diploma aan de Antwerpse modeacademie, en ruim twee jaar later was zijn eigen lijn Kosmetique Label een feit. Intussen liep hij ook nog stage bij Walter Van Beirendonck en John Galliano en deed hij fotoshoots voor A Magazine en Weekend Knack. Kanya Miki woont en werkt in Parijs, een inspirerende stad, want "niet te klein, niet te groot en niet te haastig". Ook de tijd die hij in de States doorbracht, was een invloedrijke periode. "Leven in een andere stad is enorm boeiend. Niet alleen leer je de cultuur kennen, je krijgt ook een duidelijker beeld van je eigen identiteit."Kosmetique Label is een combinatie van deze culturele invloeden en zijn Japanse roots. Waar de merknaam vandaan komt ? "Vaak heb ik de indruk dat cosmetica belangrijker is dan mode. Mensen mogen dan wel belang hechten aan kledij, het is meestal make-up die het geheel afmaakt. Met mijn uniseks ontwerpen wil ik een stap verder gaan en beide elementen combineren. Wie ze draagt, moet zich volmaakt voelen. De kleren moeten perfect passen, alsof ze deel uitmaken van het lichaam." De recentste zomercollectie bestaat uit strakke, stoere broekpakken, uitsluitend in zwart-wittinten. kosmetiquelabel@aol.com, +33 6 32 74 30 54 Een stoere, sportieve en stijlvolle mannenlijn, daar zaten velen wellicht op te wachten. De collectie van de Duitse tweelingbroers Lucas en Aaron Maethger (29) is eenvoudig, maar net die eenvoud is verrassend en verfrissend. Enkel Lucas volgde een opleiding in de mode. In 2003 haalde hij zijn diploma aan de Antwerpse modeacademie. Daarvoor studeerde hij ook al aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Aaron werkte in de horeca toen zijn broer zijn hulp inriep bij de productie van zijn afstudeercollectie. Hij is er nooit meer weggegaan en sindsdien zijn ze een ontwerpersduo. Lucas is het creatieve brein, Aaron houdt zich meer met de alledaagse organisatie en de commerciële kant van de zaak bezig. Al vijf jaar schuimt Lucas de defilés af van Dries Van Noten, A.F. Vandevorst, Veronique Branquinho en Bernhard Willhelm. Aaron droomde op dat moment nog van zijn eigen hotelletje "ergens in het Zuiden". Het grootste compliment dat de broers ooit kregen : vrouwen die hen vragen "wanneer ze nu eindelijk een vrouwenlijn uitbrengen". Maar voorlopig is L&A Maethger nog een pure mannenlijn voor "krachtige, spontane mannen tussen 30 en 40 met een jonge geest". Twee jaar geleden ontwierp Lucas al zijn eigen T-shirtcollectie Zentral. De tweeling stelde de eerste collectie van L&A Maethger (op de foto door henzelf gedragen) afgelopen oktober voor in hun eigen showroom in Parijs. Geklede broekpakken, hemden met schuine sluiting, knie- en kuitbroeken, sobere gebreide pulls, uitsluitend in zwart-wittinten. www.l-a-maethger.com Geen man overboord als u nog nooit van Marko Galovic (30) hebt gehoord. Deze Joegoslaaf heeft gewoon een pak minder naamsbekendheid dan onze andere 'nieuwe talenten'. Nochtans studeerde hij in 2003 af aan de Antwerpse modeacademie en is hij binnenkort al aan zijn vierde eigen collectie toe. Zijn afstudeercollectie Gods and Women Who Go to the Opera was geïnspireerd op de menselijke ziel, die Galovic met bloemen vergelijkt. "Elke persoon is speciaal en mooi als een bloem. Vandaar de transparante, zacht gekleurde stoffen in de collectie. Als ik ontwerp, beeld ik me een vrouw in die via haar kleren haar innerlijke schoonheid uitdrukt. Voor vrouwen die right here, right now leven." Als zestienjarige jongen stond hij elke woensdag vroeger op om naar Fashion Television op Sky News te kijken. Hij was gefascineerd door de energie en de schoonheid die de shows uitstraalden. Vanaf zijn achttiende kon hij het als backstage assistent voor Margiela, Van Noten, Branquinho en Simons allemaal zelf ondervinden. Zijn grote voorbeeld trouwens, de Antwerpse modescène. En Madonna, maar hoe die in het plaatje past, is ons een raadsel. Waarom Galovic ontwerpt ? "Het is een manier om zoveel mogelijk mensen te inspireren. Schoonheid en de simpelheid van het leven zijn twee hoofdthema's in mijn collecties. Alle mensen, arm of rijk, delen dezelfde interesse en liefde voor mode." Een wat dromerige visie, maar zijn ontwerpen zijn erg down to earth : een combinatie van mannelijke materialen als wol en kasjmier, met zijde en haakwerk. Geen nauw aansluitende jurkjes of strakke broekpakken bij Galovic, maar eerder losse gewaden die rond het lichaam gedrapeerd worden. www.markogalovic.com "Kijken waar niemand anders naar kijkt" is het motto van de Oostenrijkse Carolin Lerch (30). Een blik op haar creaties en we begrijpen meteen waar ze het over heeft : wollen sjaals in hoekvorm (Corner Edition), shirts met een zelfontworpen familie-embleem (Erben), of haar laatste collectie, Edition Dame, gebreide ellipsen die ze los of verwerkt in een trui verkoopt. "Subtiel bevreemdend", zo omschrijft ze zelf de stijl van haar label Pelican Avenue, een naam die ze ontleent aan haar woonplaats, de Pelikaanstraat in Antwerpen. Lerch studeerde aan de Antwerpse modeacademie. Een vrij evidente keuze, zowel qua studies als qua academie : haar beide ouders zaten in de textielsector, haar vader als vertegenwoordiger van garen, haar moeder als eigenares van een exclusieve tweedehandskledingwinkel. Voor ze naar België kwam, zat ze een jaar op een technische school voor breiwerk in Wenen, maar ze had al langer haar oog op Antwerpen laten vallen. "Toen ik me als jonge tiener voor mode begon te interesseren, straalde de Academie avant-garde en echtheid uit. Dat zag je niet bij de dure scholen in Italië, Frankrijk of Engeland. Ook de strenge reputatie van de school sprak me enorm aan." Nadat ze er in 1999 afstudeerde, volgde ze een jaar Mixed media en Videokunst in Gent. Stage liep ze bij Patrick Van Ommeslaeghe in Parijs, waarna ze twee jaar voor Bernhard Willhelm werkte. Carolin Lerch wordt geïnspireerd door mensen die "heel hard voor hun doel gaan maar daarbij nooit hun eigenheid uit het oog verliezen. Ik ontwerp voor mensen die op zoek zijn naar iets anders, mensen die zich niet tevreden stellen met trends en mainstream kledij." En dat is inderdaad het tegenovergestelde van wat je bij Pelican Avenue vindt. Momenteel werkt Carolin aan haar vierde project : 3. collectie. www.pelicanavenue.com Tijdens zijn studies aan de Antwerpse modeacademie werd hij bejubeld als "meest beloftevolle student". Zijn afstudeercollectie werd opgepikt door het Flanders Fashion Institute en in verschillende winkels verdeeld. Nu al worden zijn creaties tot in Japan verkocht. Dat de Oostenrijker Peter Pilotto (28) talent in huis heeft, had Vivienne Westwood tien jaar geleden al door, toen ze hem tijdens zijn studies Kunst en design als stagiair in huis haalde. Amper 18 was hij toen. Zijn ouders hadden een modeboetiek en verkochten als een van de eersten in Oostenrijk merken als Giorgio Armani en Azzedine Alaia. Grote inspiratiebron voor Pilotto is zijn vriend-ontwerper Christopher De Vos. "Al van toen we elkaar in het eerste jaar aan de Academie ontmoetten, beïnvloeden we in grote mate elkaars werk." De Vos werkte trouwens mee aan zijn zomercollectie, een visualisering van de Tuin van Eden. Het resultaat is een erg uiteenlopende collectie met zowel wijde als strakke broeken, lange jurken, korte rokjes, T-shirts en bloesjes in een mix van kleurrijke en sobere zwart-witstoffen. Met zijn creaties wil Pilotto een positief beeld van de toekomst geven, maar retrostijlen wil hij te allen prijze vermijden. "Die staan voor mij symbool voor de onzekerheid en het pessimisme van deze tijd. Ik vind het enorm belangrijk om hoop uit te stralen." Zijn stijl beschrijft hij zelf als "poëtisch en energetisch, avant-garde en elegant". www.peterpilotto.com Sandrina Fasoli (29) studeerde pas anderhalf jaar geleden af aan La Cambre, maar ervaring heeft de Italiaanse te over : ze liep stage bij onder meer Annemie Verbeke en Martin Margiela, ze won in 2003 Fashion Weekend en het modefestival van Hyères, deed de fotografie voor het boek 175 jaar Delvaux en ontwierp net een "accessoirekledingstuk" voor de Playstation portable. En dat is slecht een willekeurige selectie uit de lange lijst projecten en wedstrijden waar ze aan deelnam. Aan haar proefstuk is Fasoli dus zeker niet, maar ze is wel pas aan haar tweede eigen collectie bezig. Die ontwerpt ze net als haar eerste collectie (zomer 2006) samen met Michaël Marson, ook afgestudeerd aan La Cambre. Samen maken ze sensuele maar toch onschuldige kleren. "We houden ervan om het lichaam te doen glimlachen", vertelt de ontwerpster. "We willen dat de vrouw die onze kleren draagt daar gelukkig en vrolijk van wordt." Het duo laat zich leiden door schoonheid, door de uitstraling van jonge meisjes op foto's. "Stolen moments of beauty", zoals Sandrina het verwoordt. De thema's uit de zomerlijn - vrouwelijkheid, fantasie en subtiele erotiek -, komen tot uiting in doorzichtige hemdjes gecombineerd met zilverkleurige hotpants en topjes. Al van kindsbeen af is Sandrina geïntrigeerd door de manier waarop mensen zich kleden. "Geleidelijk ging ik inzien dat kledij een belangrijke vorm van communiceren is, een manier om je eigenheid te uiten. Maar de liefde voor het vak kreeg ik ook van mijn vader, hij was kleermaker." Ook Michaël is al jaren met mode bezig. Hij tekende samen met zijn kleine zusje mode-illustraties. www.sandrinafasoli.com De zusjes Pepa zijn een verhaal apart, alleen al omdat ze de enige in deze lijst zijn die niet aan de Antwerpse academie, La Cambre of eender welke modeschool studeerden. Vera (31) is juriste, de drie jaar jongere Violetta volgde economie-informatica in Antwerpen. Niet bepaald de meest logische studiekeuze als voorbereiding op een modecarrière. Maar de zussen stammen uit een familie van kleermakers en wolververs en kregen dus van jongs af aan naald en draad in de handen gestopt. Hun ouders vonden een kunstacademie maar niets en legden hen dus andere, 'serieuze', studies op. Maar dat weerhield er de meisjes niet van hun creativiteit te uiten : Vera volgde onder meer een cursus plastische kunsten en schilderkunst, Violetta ontdekte als model voor Dries Van Noten de modewereld achter de schermen. Al toen ze klein waren ontwierpen de zussen samen voor familie en vrienden, maar hun eerste 'officiële' samenwerking kwam er in 1988 met Sloboda, een kinderlabel met de nadruk op knitwear. "Het was een fantastische leerschool", vertellen de zussen. "In zes jaar tijd evolueerden we van handgemaakt tricot naar een volwaardige kinderlijn." Sloboda werd enkel binnen de Benelux verdeeld. In 1994 doekten ze het label op, om zeven jaar later de merknaam Violetta & Vera Pepa op te starten. De Pepa's hebben hun roots in de Balkan. Vera is in Servië Montenegro geboren, en dat is duidelijk merkbaar in de lijn. De sobere, ingetogen ontwerpen en de bijzondere aandacht voor materie en kleur doen denken aan de Russische avant-garde. Violetta & Vera Pepa is behalve een vrouwencollectie ook een schoenen- en accessoirelijn. Schoonheid en harmonie zijn de codewoorden, en die willen ze ook in de toekomst verder uitwerken. Op dat vlak zijn de zussen alvast ambitieus. Binnenkort mogen we een mannenlijn en een gamma ecologische schoonheidsproducten verwachten. www.pepa.beMarjolijn Vanslembrouck