Geduld is nooit een van mijn sterkste eigenschappen geweest. Wanneer er een lange rij aan de kassa in de supermarkt staat, trek ik steevast naar de zelfscankassa's met mijn bomvolle winkelmandje, goed wetende dat ik zo wellicht later buiten ben dan wanneer ik even zou wachten. Mijn relatie wordt regelmatig getest wanneer ik dreig zonder mijn dralende vriend te vertrekken naar een afspraak. Als kind probeerde ik tijdens het weekend dan weer altijd vroeger naar beneden te sluipen dan het gedicteerde tijdstip van mijn ouders, om vervolgens in pyjama naar geanimeerde rotzooi op tv te ...

Geduld is nooit een van mijn sterkste eigenschappen geweest. Wanneer er een lange rij aan de kassa in de supermarkt staat, trek ik steevast naar de zelfscankassa's met mijn bomvolle winkelmandje, goed wetende dat ik zo wellicht later buiten ben dan wanneer ik even zou wachten. Mijn relatie wordt regelmatig getest wanneer ik dreig zonder mijn dralende vriend te vertrekken naar een afspraak. Als kind probeerde ik tijdens het weekend dan weer altijd vroeger naar beneden te sluipen dan het gedicteerde tijdstip van mijn ouders, om vervolgens in pyjama naar geanimeerde rotzooi op tv te kijken. Anderhalf decennium later lijkt er weinig veranderd. Nu de wereld al een jaar in een testbeeld leeft, zijn we de voorbije maanden uit pure ennui maar beginnen zappen naar 'comfort-tv' - zonder eufemismen ook weleens brol genoemd. We zagen massaal hoe de Amerikaanse Emily zichzelf onpopulair maakte in een dermate clichématig Parijs dat de Fransen beledigd waren, bingeden tegen beter weten in de Netflix-hit Bridgerton (louter voor de seksscènes) en genoten van de commotie rond Meghan Markle en prins Harry omdat we onze eigen familiedrama's aan de kerstdis moesten missen. Liefst met een vette snack erbij. Er is een reden dat popcorn in de cinema zo populair is. Comfort werd even de ultieme luxe. Maar nu er stilaan licht aan het einde van de tunnel komt, lijk je onder de chirurgische mondmaskers voor het eerst voorzichtig de anticipatie op een hernieuwde vrijheid waar te nemen. In een enquête bij onze lezers gaf bijna de helft aan dat een etentje in een toprestaurant hun eerste luxe-uitgave wordt wanneer de pandemie is gaan liggen. Ook Robert Meijboom, restaurantmanager van de Antwerpse sterrenzaak Le Pristine, verwacht dat de reservaties zullen binnenstromen. 'Als deze crisis iets duidelijk gemaakt heeft, dan is het hoe belangrijk de horeca is. Hoe verbindend we zijn voor het dagelijkse leven van mensen.' Pierre Jochem, manager van het vijfsterrenhotel La Mamounia in Marrakech, meent dat de luxehotels weer even snel op gang zullen komen als dat ze stilvielen: 'De ervaring leert ons nu al dat klanten zichzelf willen verwennen.' En weddingplanner Simon Verhoeven gokt dat destination weddings nu pas echt gaan losbarsten . 'Een huwelijk in het buitenland is dankzij corona nog meer iets geworden waar mensen naar uitkijken.' In een tijdperk waarin vaccinatieshots gretiger geconsumeerd worden dan tequila, is het als ongeduldig persoon op de tanden bijten tot de ruis van het testbeeld verdwijnt. Ik surf naar de website van een restaurant voor een afhaalmaaltijd, maar besluit na het zien van de prijzen een potje spaghettisaus uit de vriezer te halen. Met een dampend bord vol koolhydraten voor mijn neus scrol ik door het eindeloze aanbod op Netflix. Emily in Paris heeft voorlopig nog geen tweede seizoen. Alles op zijn tijd.