6 december, sinterklaasochtend. In de woonkamer staat een vuurrode, automatische trein klaar voor mijn zoon. Bewaakt door mannetjes van chocolade. Het is de eerste keer dat de Sint bij ons langskomt, en de spanning is te snijden. Om vijf uur is mijn zoon wakker en wil hij naar beneden. Hij heeft maar om één ding gevraagd. Een tjein. En o ja, ook nog iets voor zijn kleine zus als het even kan. Zijn gezicht is met geen woorden te beschrijven, dus leggen we het, zoals dat gaat anno 2018, ook vast op video. In het jaaroverzicht van mijn leven is dit een van de mooiste momenten.
...