Vergeet mij niet: achterblijvers over het nieuwe rouwen

23/10/18 om 21:00 - Bijgewerkt op 26/10/18 om 16:49
Uit Knack Weekend van 24/10/18

Rouwen vraagt tijd, maar een mooi afscheid is meer dan een pleister op een wonde waarvan je weet dat die de eerste jaren niet zal genezen. Drie achterblijvers getuigen over 'hun' ritueel. "Een goeie ceremonie is als een pot Pattex tussen de mensen."

Of zijn vrienden in een onesie naar de begrafenis konden komen? Die vraag kreeg de Nederlandse uitvaart- en rouwbegeleider Hanneke van de Plassche van een moeder na het overlijden van haar negentienjarige zoon. 'Als ik sterf, wil ik in onesie opgebaard worden en moeten jullie in onesie naar mijn begrafenis komen', had hij gelachen op zijn ziekbed, en nu wilden zijn vrienden zich graag aan die laatste belofte houden. Maar wat zouden de mensen wel niet denken, vroeg zijn moeder zich af. 'Doen!', schrijft Hanneke in haar boek Rouwe kost. Het is net mooi om de persoonlijkheid van de overledene, wars van normen, tot uiting te laten komen tijdens de uitvaart. En dus droegen vier jongens, gekleed in onesie, de kist van hun vriend naar buiten, en werd de afscheidsrede gehouden door de beste vriend in zijn pyjama.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners