Of zijn vrienden in een onesie naar de begrafenis konden komen? Die vraag kreeg de Nederlandse uitvaart- en rouwbegeleider Hanneke van de Plassche van een moeder na het overlijden van haar negentienjarige zoon. 'Als ik sterf, wil ik in onesie opgebaard worden en moeten jullie in onesie naar mijn begrafenis komen', had hij gelachen op zijn ziekbed, en nu wilden zijn vrienden zich graag aan die laatste belofte houden. Maar wat zouden de mensen wel niet denken, vroeg zijn moeder zich af. 'Doen!', schrijft Hanneke in haar boek Rouwe kost. Het is net mooi om de persoonlijkheid van de overledene, wars van normen, tot uiting te laten komen tijdens de uitvaart. En dus droegen vier jongens, gekleed in onesie, de kist van hun vriend naar buiten, en werd de afscheidsrede gehouden door de beste vriend in zijn pyjama.
...