'Wij zijn geen claimers', zegt Gerrit. 'We hebben elkaar altijd de ruimte gegeven. Wil zij een dag naar de familie in Nederland? Prima, ik red me wel. In onze 36 jaar samen is dat zo gegroeid. Dat komt omdat ik twintig jaar lang bij defensie heb gewerkt en heel vaak van huis was.'
...

'Wij zijn geen claimers', zegt Gerrit. 'We hebben elkaar altijd de ruimte gegeven. Wil zij een dag naar de familie in Nederland? Prima, ik red me wel. In onze 36 jaar samen is dat zo gegroeid. Dat komt omdat ik twintig jaar lang bij defensie heb gewerkt en heel vaak van huis was.' 'Dat hield het spannend', zegt Corrina. 'Het paste ook bij mijn karakter, ik hou van mijn zelfstandigheid. In die geest hebben we ook onze twee dochters opgevoed: neem je leven in handen, ga niet zitten klagen en zeuren. Toen Gerrits baan stopte, hebben we dat niet als een drama, maar als een kans gezien.' 'We gingen rond de tafel zitten met een flesje wijn,' zegt hij, 'en tegen het einde van de avond waren we eruit dat we naar Spanje zouden emigreren om daar een B&B te beginnen. Het is uiteindelijk Brugge geworden. Ik ben onwezenlijk trots dat Corrina en ik meer dan vijf jaar met onze eigen handen verbouwd hebben - en dat zonder enige spanning tussen ons.' 'Het helpt dat we erg direct zijn tegen elkaar', zegt zij. 'Dat lucht op en kweekt begrip. Het zet de ander aan het denken, bijvoorbeeld over hoe verschillend we soms zijn. Gerrit is de flapuit, ik ben rustiger en veeleer tactisch. Maar daardoor vullen we elkaar aan en dat is onze sterkte.' 'Corrina staat aan mijn zijde,' besluit Gerrit, 'en hakt zich samen met mij een weg door het leven. Als ons contract hier in Brugge afloopt, trekken we waarschijnlijk met de camper door Spanje, op zoek naar ons laatste plekje samen.'