Vijftien jaar geleden, toen ik in mijn eerste huwelijk stapte, zou ik nooit gedurfd hebben wat ik nu met Femke durf', zegt Mathieu.

'We raakten toevallig aan de praat op café en babbelden de hele nacht', knikt zij. 'Hij was aan het scheiden en begreep mij toen ik vertelde dat het thuis niet meer goed liep. Drie maanden later trok ik bij Mathieu in. Nu vind ik het soms zot dat ik daar niet langer bij stilstond, maar ik was enorm verliefd. Opposites attract, denk ik. Ik leef in pieken en dalen en kan echt tegen hem ratelen, maar hij blijft altijd rustig.'

'Ik vond het net leuk dat Femke mij uit mijn comfortzone en uit het klassieke patroon trok waarin ik vastzat. Al botsen onze karakters weleens, zeker als het over opvoeden gaat.'

'Hij is een stuk kordater dan ik, dus dat is zoeken. We praten er veel over, net als over andere onderwerpen trouwens. In de week dat alle kinderen hier zijn, slaapt de laatste rond negen uur en dan gaan wij met een glas wijn op ons overdekt terras zitten. Soms is het al drie uur wanneer we naar bed gaan.'

'Ik wil niet meer de fout maken van niet genoeg tijd te maken voor ons tweeën', zegt hij. 'Dit voelt allemaal zo juist dat ik graag samen een kind wilde.'

'Pas toen Gust er was, voelde het helemaal echt tussen ons', beaamt zij. 'Onze kinderen ondervinden natuurlijk nadelen van de situatie - soms is het hier een zottekot - maar ook voordelen. Zo zien ze duidelijk dat wij elkaar graag zien. Dan zegt Mathieus oudste: 'Bèèh, geef je mijn papa nu weer een zoen?', maar dat bevestigt mij in mijn hoop dat onze kinderen later gaan terugdenken aan een liefdevolle, gezellige thuis.'