Zodra we elkaar leerden kennen, waren we onafscheidelijk. Amper een jaar later waren we getrouwd', vertelt Els. 'Lies - toen nog Dirk - is sterk, bijvoorbeeld in haar meningen, en tegelijk is ze ongelooflijk vergevingsgezind en zorgzaam.'

'Els is een heerlijke stijfkop, dat vind ik goed', glimlacht Lies, 'Ik ken ook niemand die zo trouw is als zij en met wie ik zo goed kan babbelen. We gaan gemakkelijk vier keer per week met de honden wandelen en een koffie drinken. Dan blijven we lang zitten, net zoals tijdens de vakantie die we elk jaar met ons tweeën nemen.'

'De dingen gaan vaak vanzelf tussen ons', beaamt Els. 'Dat wilde ik niet zomaar opgeven toen Lies na 18 jaar huwelijk ontdekte dat ze transseksueel was. Ik wilde haar ook niet in de steek laten. Pas op, aanvankelijk stortte mijn wereld in, hoor. Ik kreeg een depressie en burn-outs.'

'Ik dacht natuurlijk dat dat mijn schuld was', zucht Lies. 'Op een bepaald moment hoopte ik zelfs dat Els iemand anders zou vinden, die goed was voor onze kinderen.'

'Lies wilde dat ik ook fysiek niets tekortkwam', zegt Els. 'Maar in al die tijd kwam ik niemand tegen die ik tof genoeg vond om de koffer mee in te duiken. Ik weet echt niet of het zou lukken met een nieuwe man, Lies en ik zijn zo vervlochten.'

'Je bent met mij natuurlijk veel gewoon', grapt Lies.

Els lacht. 'Die humor, die heeft hier al veel ontzenuwd.'

'Ondanks alles gaan we elkaar niet kwijtspelen', weet Lies. 'Gelukkig maar, want ik zou niet zonder haar kunnen.'