Op verliefdheid zit geen sleet. Op mijn tweeënzeventigste, toen er iets bloeide tussen mij en André, was het gevoel even sterk als op mijn zestiende', glimlacht zij. 'Sommige mensen van onze leeftijd sluiten zich ervoor af,' knikt hij, 'maar Hilde niet. Ze is een open iemand, met minder vooroordelen dan ik. Ze leerde me ook dat ik niet beschaamd moet zijn ...

Op verliefdheid zit geen sleet. Op mijn tweeënzeventigste, toen er iets bloeide tussen mij en André, was het gevoel even sterk als op mijn zestiende', glimlacht zij. 'Sommige mensen van onze leeftijd sluiten zich ervoor af,' knikt hij, 'maar Hilde niet. Ze is een open iemand, met minder vooroordelen dan ik. Ze leerde me ook dat ik niet beschaamd moet zijn over mezelf en dat oude, versleten lichaam.' 'Omgekeerd maakte hij mij zelfverzekerder', zegt zij. 'Vroeger dacht ik snel dat ik iets niet wist of kon, en durfde ik dat niet toe te geven. Maar als ik nu iets niet begrijp, vraag ik het gewoon. Stoot ik in een boek op een moeilijk woord, dan zeg ik dat tegen André en legt hij het uit. Ik vond hem altijd al een beetje geleerd. We kenden elkaar als collega's, maar hadden al tien jaar geen contact meer gehad toen hij mij in 2009 opbelde. Ik kon het bijna niet geloven, de wijze André...' 'Ik wilde haar troosten, want via een gemeenschappelijke vriendin wist ik dat Hilde diep zat door de plotse dood van haar vriend. Ik stelde voor om samen te gaan reizen, maar achteraf bekeken zocht ik iemand om oud mee te worden. Hilde is daarvoor de ideale compagnon.' 'André kan niet meer zonder mij', zegt ze. 'Hij is steeds moeilijker ter been. Eigenlijk slaap ik graag alleen, in mijn eigen appartementje, maar ik ben te bezorgd om André en kruip dus altijd met hem in bed. Soms lig ik wakker van zijn gesnurk of van vragen over de toekomst, maar dat gepieker is zinloos. Het enige wat je kent, is vandaag en vandaag hebben we 't goed samen. De rest zien we wel. Andrés telefoontje bewijst dat het leven je dikwijls precies geeft wat je op dat moment nodig hebt.'