- Wonen in Heist-aan-Zee
...

Laura: 'Wij wonen op nog geen kilometer van de zee, dus ga ik vaak naar het strand, weer of geen weer. Meestal om met de hond te wandelen, maar soms ook gewoon om mijn hoofd leeg te maken. Ik kan me niet voorstellen dat ik later in het binnenland zou gaan wonen. Samen met mijn zus heb ik een paar jaar in een zeilclub gezeten. We zijn ermee gestopt, deels omdat er weinig interactie was met de andere deelnemers. De meesten woonden niet aan de kust en dat merkten we aan hun gedrag. Sommigen vonden het vies als er zand in hun schoenen kroop. Ik vind het dan ook spijtig dat niet meer jongeren van hier gebruikmaken van de sportmogelijkheden die de zee biedt. Dat vrije gevoel en het uitzicht dat je hebt op zo'n zeilboot is echt iets unieks.' Margaux: 'Ik geniet sinds dit jaar van mijn kot en het studentenleven in Gent. Toch mis ik het strand, zeker bij mooi weer, en de hobby's die ik vroeger had. In Knokke volgde ik pianolessen en een musicalopleiding aan de kunstacademie. Daarnaast speelde ik toneel bij het jongerengezelschap Appassionata. Knokke-Heist heeft heel veel culturele mogelijkheden voor jongeren. Wil je een eigen productie opstarten, dan kun je daarvoor zelfs subsidies aanvragen. Ik vind het wel jammer dat Heist vaak gezien wordt als minder chic dan Knokke, en dat Knokke doorgaans alleen geassocieerd wordt met snobs en rijke mensen in een golfkar. Uiteraard vind je in Knokke mensen die graag gezien willen worden, maar vaak zijn dat toeristen of personen met een tweede verblijf. Mijn oma, die opgroeide in Het Zoute, gedroeg zich totaal niet zo.' 'In de zomer ben ik haast dagelijks in een van de strandbars te vinden, meestal Bar d'O. Als Knokkenaar kom ik er altijd een bekende tegen, en dus is er altijd een groepje waarbij ik kan aansluiten. De uitgaansbuurt hier is de Gentse Overpoort niet, maar je kunt op stap gaan zonder eerst met iemand af te spreken - een enorm gemak. Vorig jaar heb ik met Robin Boens en met de steun van het Cultuurcentrum Scharpoord theatergroep Diné opgericht. In onze eerste musical, Dikke nekken, beraamden de hoofdpersonages een moord op de Knokse snobs - een cliché waar Knokkenaren zelf om lachen. Nu werken we aan een productie rond het Hoompje, een bouwvallige instelling op de weg naar Sluis. In ons verhaal verstopt men er de marginale figuren. (lacht)Als ik na mijn studies de entertainmentwereld in wil, verhuis ik wellicht beter naar de grote stad. Maar ik weet ook dat ik altijd een band met Knokke-Heist zal behouden. Buitenstaanders zien de plek als een groot vakantiedorp waar buiten het hoogseizoen geen mens te vinden is, maar het is superleuk wonen hier. Net als mijn vrienden vraag ik me af of we hier ooit een huis zullen kunnen kopen, maar net als zij zou ik hier graag blijven.' 'Deze zomer sta ik voor het eerst op het strand als redder.Daarvoor moet je gedurende een jaar de reddersopleiding van vzw Wobra volgen. Daarnaast geef ik ook les aan de jeugdredders in Reddersclub Knokke-Heist. Zelf kan ik niet wachten om eraan te beginnen: de opleiding vergt een stevig engagement en als redder draag je een grote verantwoordelijkheid, maar je zit in een team met veel jonge mensen en je doet iets waar je trots op kunt zijn. Bovendien komen je reddersvaardigheden ook in andere noodsituaties van pas. In Knokke-Heist wonen is op zich al een luxe. Niet omdat sommigen in een villa wonen, maar omwille van de idyllische omgeving, de ontspanningsmogelijkheden en de vele sportfaciliteiten. Tijdens de examenperiode kost een verfrissende duik in de zee me nauwelijks tijd, en als ik ga hardlopen loop ik afwisselend langs het water en door de bosjes van Heist. De drukte in de zomer neem je erbij als je hier woont. Ook voor jongeren is het toerisme alleen maar positief - studenten- en vakantiejobs genoeg. Zulke lastige klanten zijn toeristen trouwens niet, want iedereen komt naar hier om er even helemaal tussenuit te zijn.'