Vier dames aan een piekfijn gedekte tafel. Ober Georges, stemmig in het zwart, maar van het levensblije type, schenkt een glaasje witte wijn bij de gerookte zalm en noordzeegarnalen. Goedgeluimd brengt hij de dames alvast in de stemming voor het filmprogramma van die middag. 'I have the time of my life', schalt hij. Zijn gehoor gniffelt. 'Dirty dancing', dat kennen ze. 'Een oude film', zegt er een, kritisch. 'Ja maar, dansen, dat zie ik graag', pareert haar buurvrouw. Vrouwen van de wereld, zoveel is duidelijk, helemaal op hun plaats in een vijfsterrenhotel, ook al is dat intussen een rusthuis geworden.
...