Het cliché van domme blondjes mag - voor zover dat nog niet gebeurde - definitief in de prullenmand gedeponeerd worden, want een recent onderzoek toonde aan dat vrouwen met een toppositie vaker blond zijn dan eender welke andere haarkleur. Dat hebben ze te danken aan... het cliché van domme blondjes, gek genoeg.

Hooggeplaatste blondjes

Jennifer Berdahl en Natalya Alonso van de University of British Columbia zagen bij de 500 bedrijven uit de Standard & Poor's-Lijst dat maar liefst 48 % van de vrouwelijke CEO's blond waren. Ook bij de vrouwelijke Amerikaanse senatoren viel het hoge aantal blondines (35 %) op, zeker als je weet dat slechts 5 % van de Amerikaanse volwassenen blond is.

Als je vrouwen die hun haar blond kleuren meetelt, ligt het percentage blonde vrouwen uiteraard hoger. "Maar je zal nog niet in de buurt komen van die 50 %," zegt Jennifer Berdahl aan The Huffington Post. "Als vrouwen ervoor kiezen hun haar blond te verven, is er iets strategisch aan die keuze."

Strategische blondjes

Er is dus duidelijk iets dat ervoor zorgt dat blonde vrouwen gemakkelijker kunnen doorstoten naar de top dan vrouwen met een andere haarkleur. Iets dat voor mannen niet werkt overigens, want van de mannelijke CEO's hebben slechts 2 op 100 blonde lokken. Gaat er nu ergens in je hoofd een seksisme-alarm af? Dan zit je al op het juiste spoor.

"Als de haarkleur van dezelfde vrouw verandert van blond naar bruin, dan wordt ze gezien als een bitch."

Dat zoveel vrouwelijke CEO's blond zijn, countert het stereotiep van het domme blondje eigenlijk niet - het speelt er wel op in. Behalve met incompetentie wordt een lichte haarkleur ook standaard geassocieerd met jeugd, aantrekkelijkheid, warmte en afhankelijkheid: allemaal waarden die de typisch 'mannelijke' leiderscapaciteiten (agressiviteit en dominantie) counteren.

"Als de verpakking er vrouwelijk, ontwapenend en ongevaarlijk uitziet, kan je wegkomen met assertiever, onafhankelijk en typisch 'mannelijk' gedrag," verklaren de onderzoekers. Berdahl en Alonso benadrukken dat dit geen bewust proces is.

Sympathiekere blondjes

Het ding met blonde leidsters is een reactie op hoe een leider eruit ziet volgens de dominante perceptie. Google 'CEO', scroll tot je bij CEO Barbie (dat was de eerste vrouw die we tegenkwamen) uitkomt en tel alle blanke mannen daartussen: dat moet een duidelijk beeld geven van hoe dominant die perceptie is.

Hillary Clinton: de eerste vrouwelijke presidentskandidaat ooit in de VSA én blond., Belga Image
Hillary Clinton: de eerste vrouwelijke presidentskandidaat ooit in de VSA én blond. © Belga Image

Ook Berdahl en Alonso konden die perceptie vastleggen. Ze voerden drie studies uit met telkens 100 mannelijke deelnemers om te onderzoeken hoe zij stonden tegenover blonde of bruinharige CEO's. Bij de eerste studie werden blondines en brunettes als even aantrekkelijk aangeduid, maar de blondines scoorden lager op competentie en onafhankelijkheid. De tweede bevraging liet de deelnemers kiezen tussen een blonde en een bruinharige versie van dezelfde vrouw als CEO en ook daar koos de meerderheid voor de brunette, omdat die intelligenter, serieuzer en professioneler zou zijn.

Pas tijdens de derde enquête dook de 'blonde paradox' op. De onderzoekers vroegen aan hun mannelijke deelnemers om vrouwen te beoordelen waarvan ze wisten dat ze een dominante leiderschapsstijl hanteren. Zo lazen ze quotes van de CEO's als "Ik wil niet dat er onduidelijkheid is over wie de leiding heeft" en "Mijn personeel weet wie de baas is". Wanneer dergelijke zinnen uit de mond van een bruinharige vrouw kwamen, scoorden ze erg laag op warmte en aantrekkelijkheid. De blonde bazin kwam veel sympathieker over. Berdahl vat samen: "Als de haarkleur van dezelfde vrouw verandert van blond naar bruin, dan wordt ze gezien als een bitch."

Allemaal blondjes?

Jij bent ambitieus en wil je donkerdere haarkleur na het lezen van dit artikel inwisselen voor blond? Dat zou je kansen inderdaad iets kunnen verhogen. Al zou élke vrouw er natuurlijk bij winnen als de opvatting dat vrouwen per definitie lief, geduldig en begrijpend moeten zijn, gewoon zou verdwijnen. (EK)

Het cliché van domme blondjes mag - voor zover dat nog niet gebeurde - definitief in de prullenmand gedeponeerd worden, want een recent onderzoek toonde aan dat vrouwen met een toppositie vaker blond zijn dan eender welke andere haarkleur. Dat hebben ze te danken aan... het cliché van domme blondjes, gek genoeg. Jennifer Berdahl en Natalya Alonso van de University of British Columbia zagen bij de 500 bedrijven uit de Standard & Poor's-Lijst dat maar liefst 48 % van de vrouwelijke CEO's blond waren. Ook bij de vrouwelijke Amerikaanse senatoren viel het hoge aantal blondines (35 %) op, zeker als je weet dat slechts 5 % van de Amerikaanse volwassenen blond is. Als je vrouwen die hun haar blond kleuren meetelt, ligt het percentage blonde vrouwen uiteraard hoger. "Maar je zal nog niet in de buurt komen van die 50 %," zegt Jennifer Berdahl aan The Huffington Post. "Als vrouwen ervoor kiezen hun haar blond te verven, is er iets strategisch aan die keuze."Er is dus duidelijk iets dat ervoor zorgt dat blonde vrouwen gemakkelijker kunnen doorstoten naar de top dan vrouwen met een andere haarkleur. Iets dat voor mannen niet werkt overigens, want van de mannelijke CEO's hebben slechts 2 op 100 blonde lokken. Gaat er nu ergens in je hoofd een seksisme-alarm af? Dan zit je al op het juiste spoor. Dat zoveel vrouwelijke CEO's blond zijn, countert het stereotiep van het domme blondje eigenlijk niet - het speelt er wel op in. Behalve met incompetentie wordt een lichte haarkleur ook standaard geassocieerd met jeugd, aantrekkelijkheid, warmte en afhankelijkheid: allemaal waarden die de typisch 'mannelijke' leiderscapaciteiten (agressiviteit en dominantie) counteren."Als de verpakking er vrouwelijk, ontwapenend en ongevaarlijk uitziet, kan je wegkomen met assertiever, onafhankelijk en typisch 'mannelijk' gedrag," verklaren de onderzoekers. Berdahl en Alonso benadrukken dat dit geen bewust proces is. Het ding met blonde leidsters is een reactie op hoe een leider eruit ziet volgens de dominante perceptie. Google 'CEO', scroll tot je bij CEO Barbie (dat was de eerste vrouw die we tegenkwamen) uitkomt en tel alle blanke mannen daartussen: dat moet een duidelijk beeld geven van hoe dominant die perceptie is. Ook Berdahl en Alonso konden die perceptie vastleggen. Ze voerden drie studies uit met telkens 100 mannelijke deelnemers om te onderzoeken hoe zij stonden tegenover blonde of bruinharige CEO's. Bij de eerste studie werden blondines en brunettes als even aantrekkelijk aangeduid, maar de blondines scoorden lager op competentie en onafhankelijkheid. De tweede bevraging liet de deelnemers kiezen tussen een blonde en een bruinharige versie van dezelfde vrouw als CEO en ook daar koos de meerderheid voor de brunette, omdat die intelligenter, serieuzer en professioneler zou zijn.Pas tijdens de derde enquête dook de 'blonde paradox' op. De onderzoekers vroegen aan hun mannelijke deelnemers om vrouwen te beoordelen waarvan ze wisten dat ze een dominante leiderschapsstijl hanteren. Zo lazen ze quotes van de CEO's als "Ik wil niet dat er onduidelijkheid is over wie de leiding heeft" en "Mijn personeel weet wie de baas is". Wanneer dergelijke zinnen uit de mond van een bruinharige vrouw kwamen, scoorden ze erg laag op warmte en aantrekkelijkheid. De blonde bazin kwam veel sympathieker over. Berdahl vat samen: "Als de haarkleur van dezelfde vrouw verandert van blond naar bruin, dan wordt ze gezien als een bitch."Jij bent ambitieus en wil je donkerdere haarkleur na het lezen van dit artikel inwisselen voor blond? Dat zou je kansen inderdaad iets kunnen verhogen. Al zou élke vrouw er natuurlijk bij winnen als de opvatting dat vrouwen per definitie lief, geduldig en begrijpend moeten zijn, gewoon zou verdwijnen. (EK)