'Op mijn vijfde hoorde ik de Mattheüspassie van Bach in de auto van mijn ouders. Dat heeft zowat mijn leven bepaald. Vooral de hoboaria raakte me enorm. Ik wou dat absoluut zelf kunnen.
...

'Op mijn vijfde hoorde ik de Mattheüspassie van Bach in de auto van mijn ouders. Dat heeft zowat mijn leven bepaald. Vooral de hoboaria raakte me enorm. Ik wou dat absoluut zelf kunnen. 'Als kleuter hield ik ook van films en programma's met mooie muziek, en tegen het zesde leerjaar was het duidelijk dat ik professioneel muzikante wilde worden. 'Aan het conservatorium van Brussel ben ik op mijn vijftiende echt als een snotneus begonnen. Elke nieuwe stap voelde extra intens aan. Op tournee gaan met Collegium Vocale bijvoorbeeld, het ensemble van Philippe Herreweghe. 'Ook nu zijn de muzikanten met wie ik speel doorgaans een pak ouder. Dat vind ik fantastisch, want ik werd op de lagere school erg gepest en voel me daardoor niet op mijn gemak bij leeftijdsgenoten. 'Zelf deed ik op mijn vijftiende ook dingen waar anderen pas later aan toekomen, zoals op kot gaan, hogere studies aanvatten en mijn eerste betaalde concerten spelen. 'Ondertussen heb ik ook een atelier waar ik mijn eigen barokhobo's bouw. De rietjes maakte ik al langer zelf, dus werd ik benieuwd om ook de rest te maken. Via een crowdfundingactie heb ik het nodige materiaal en een draaibank gekocht. 'Zulke dingen dacht ik pas op mijn veertigste te kunnen doen. Dat het allemaal zo snel gaat, is best overweldigend. Maar vooral heel fijn.'