'Ik was vijf en woonde met mijn ouders in Rwanda, toen ik de clip van Michael Jacksons Billy Jean zag. Daarna heeft de muziek me nooit meer losgelaten. Ik begon zijn pasjes na te doen en Afrikaanse drum te spelen, en creëerde als kind al mijn eigen melodieën op ee...

'Ik was vijf en woonde met mijn ouders in Rwanda, toen ik de clip van Michael Jacksons Billy Jean zag. Daarna heeft de muziek me nooit meer losgelaten. Ik begon zijn pasjes na te doen en Afrikaanse drum te spelen, en creëerde als kind al mijn eigen melodieën op een keyboard. Het zingen is pas later gekomen, toen we al in België woonden, en alleen omdat mijn vrienden op school aandrongen, want zelf was ik te verlegen. De enige plek waar ik daar geen last van heb, is het podium. Als ik voor zo'n zaal als de Ancienne Belgique sta, dan herken ik mezelf niet meer. (lacht)Alles wat ik nu doe, zal mijn hele leven bij me horen. Ik ben degene die de nummers moet vertolken, dus ik kan niet anders dan overal mijn stempel op drukken, van de teksten en sound tot de clips en merchandising. Anders creëer je iets waar je zelf geen band mee hebt en zing je dingen die je niet meent. Dan ben je ook geen artiest. België barst van het talent, maar dat wordt niet altijd opgepikt. Ik wil jonge mensen graag tonen dat het mogelijk is, dat je ook zonder een groot label ergens kunt geraken. Het belangrijkste is passie: iets doen wat goed voelt, en hard werken om iets strafs neer te zetten. Dan komt de rest vanzelf.'