Ik heb duidelijk gemerkt tijdens de opstart van MAE dat het glazen plafond voor jonge vrouwelijke ondernemers nog steeds erg aanwezig is is en dat er nog heel wat stereotypen bestaan over vrouwen die carrière willen maken. Ik vind het geweldig hoe ver we al staan en ik verheug me vaak over alle mooie stappen die genomen worden richting meer gendergelijkheid. Maar we zijn er nog altijd niet. Op de vraag of een Internationale Vrouwendag nodig is, antwoord ik dan ook klaar en duidelijk: ja. Ik ben altijd een vechter voor gelijkheid geweest en ik verafschuw vooroordelen en opgelegde ideaalbeelden. Toch bestaan ze nog, meer zelfs: je komt ze bijna dagelijks tegen.

Bij de opstart van mijn onderneming merkte ik vaak dat ik niet serieus genomen werd. Als beginnend ondernemer, begin je zo al snel aan jezelf te twijfelen. Wanneer ik met derden sprak over mijn businessplan in het gezelschap van mijn vriend, dan richtten mensen zich spontaan tot mijn vriend en kreeg hij de credits voor het oprichten van de zaak. Dat ik het brein ben en mijn vriend niet mee in de zaak zit, leek voor velen ondenkbaar. Alsof ze niet konden geloven dat ook een vrouw financiële analyses kan maken en het doorzettingsvermogen heeft om een zaak uit de grond te stampen. Alsof dat soort vaardigheden een puur mannelijke aangelegenheid zouden zijn. Als vrouw krijg je dan toch de indruk dat je je veel meer moet bewijzen om serieus genomen te worden. Al speelt de aard van mijn onderneming misschien ook mee. 'Is een kledingzaak runnen wel een echte job?', heeft men mij meermaals gevraagd.

Wanneer ik tegen anderen vertel over mijn ondernemerschap, krijg ik de grootste onzin te slikken. 'Mannen moeten de grootverdieners zijn in een relatie, anders loopt ze sowieso op de klippen', om maar iets te noemen. Ook ongevraagd advies is mijn deel. 'Je zou beter in loonverband blijven werken als vrouw. Zeker als je kinderen krijgt, dan heb je dat bevallingsverlof echt nodig', klonk het. En als je dan ook nog durft toe te geven dat je wel degelijk een kinderwens hebt, is het hek helemaal van de dam. 'Ja, maar hoe ga je dat dan combineren met je carrière?'. Dit soort uitspraken toont duidelijk aan dat er nog werk aan de winkel is.

Ik heb duidelijk gemerkt tijdens de opstart van MAE dat het glazen plafond voor jonge vrouwelijke ondernemers nog steeds erg aanwezig is is en dat er nog heel wat stereotypen bestaan over vrouwen die carrière willen maken. Ik vind het geweldig hoe ver we al staan en ik verheug me vaak over alle mooie stappen die genomen worden richting meer gendergelijkheid. Maar we zijn er nog altijd niet. Op de vraag of een Internationale Vrouwendag nodig is, antwoord ik dan ook klaar en duidelijk: ja. Ik ben altijd een vechter voor gelijkheid geweest en ik verafschuw vooroordelen en opgelegde ideaalbeelden. Toch bestaan ze nog, meer zelfs: je komt ze bijna dagelijks tegen.Bij de opstart van mijn onderneming merkte ik vaak dat ik niet serieus genomen werd. Als beginnend ondernemer, begin je zo al snel aan jezelf te twijfelen. Wanneer ik met derden sprak over mijn businessplan in het gezelschap van mijn vriend, dan richtten mensen zich spontaan tot mijn vriend en kreeg hij de credits voor het oprichten van de zaak. Dat ik het brein ben en mijn vriend niet mee in de zaak zit, leek voor velen ondenkbaar. Alsof ze niet konden geloven dat ook een vrouw financiële analyses kan maken en het doorzettingsvermogen heeft om een zaak uit de grond te stampen. Alsof dat soort vaardigheden een puur mannelijke aangelegenheid zouden zijn. Als vrouw krijg je dan toch de indruk dat je je veel meer moet bewijzen om serieus genomen te worden. Al speelt de aard van mijn onderneming misschien ook mee. 'Is een kledingzaak runnen wel een echte job?', heeft men mij meermaals gevraagd. Wanneer ik tegen anderen vertel over mijn ondernemerschap, krijg ik de grootste onzin te slikken. 'Mannen moeten de grootverdieners zijn in een relatie, anders loopt ze sowieso op de klippen', om maar iets te noemen. Ook ongevraagd advies is mijn deel. 'Je zou beter in loonverband blijven werken als vrouw. Zeker als je kinderen krijgt, dan heb je dat bevallingsverlof echt nodig', klonk het. En als je dan ook nog durft toe te geven dat je wel degelijk een kinderwens hebt, is het hek helemaal van de dam. 'Ja, maar hoe ga je dat dan combineren met je carrière?'. Dit soort uitspraken toont duidelijk aan dat er nog werk aan de winkel is.