Hoe loopt het met Van Peel & The Young Ones?
...

Hoe loopt het met Van Peel & The Young Ones? 'Na de conferences wilde ik terug het kleine circuit in, naar de jeugdhuizen en parochiezalen. In een line-up met aanstormend talent, wat typisch comedy is. Steven Mahieu deed hetzelfde in Gent, met op de affiche hij op z'n moto en The Young Ones op hun fiets. Ik wou dat idee van een motorbende doortrekken naar een Antwerpse afdeling. Ik vroeg aan mensen uit het circuit wie volgens hen de zes jonge honden waren die ik moest meenemen. De namen overlapten, maar ik had er slechts twee zien spelen. Op 15 september was de kick-off en eerlijk: ik ga nog uit mijn pijp mogen komen. Op vrijdag 20 december komt het tot een face-off comedy battle tussen de rivaliserende bendes, op de grens tussen Antwerpen en Oost-Vlaanderen, in een klein zaaltje in Hingene.' Je maakt humor over wat je kwaad maakt. Wat maakt je kwaad in Antwerpen? 'Een vroege frustratie dateert nog van onder Patrick Janssens. Ik stoorde me enorm aan de hypocrisie. Dat was een rechts beleid onder een linkse vlag: gasboetes, daklozen wegsturen van de Groenplaats, de drang om alles plastiekerig op te kuisen. Alles in Antwerpen wordt heraangelegd om er een soort Brugge van te maken, een openluchtmuseum. Het autovrij maken van de Grote Markt en de Suikerrui doet het menselijke verdwijnen uit de stad. Er rijden geen auto's meer, er is geen 'passage', de dynamiek gaat eruit. Overdag loopt het er vol met toeristen tussen nieuwe, hippe horeca. Een foto van Antwerpen was vroeger: de kasseien van de kaaien met een paar grassprietjes tussen, de industrie op de achtergrond en die majestueuze, half afgewerkte kathedraal. Dat is nog het mooiste symbool: de schoonste kathedraal van de wereld, volgens de Antwerpenaar, is er een die niet af is. Die is niet mooi opgeblonken en perfect symmetrisch. Nog een ergernis: de hypocrisie rond de lage-emissiezone. Er werd al meer dan 25,5 miljoen euro aan boetes geïnd, bij mensen die zich van geen kwaad bewust waren. Je rijdt echt niet voorbij een camera met de gedachte: ik mag niet binnen maar ga het toch proberen, wie weet zien ze me niet. Je zou ook vooraf de nummerplaat kunnen scannen en dan waarschuwen dat die auto niet binnen mag. Het is een hypocriete manier om die business te laten draaien, want de hoofdopbrengst van die boetes gaat naar het onderhoud van het systeem. Dat soort onrecht vind ik gruwelijk omdat mensen met een oudere wagen vaak iets minder bemiddelde mensen zijn en zij ervoor betalen. Daar word ik gek van: van hypocrisie. En van plastic.' Ben je geboren en getogen Antwerpenaar? 'Ik ben geboren in Ekeren, opgegroeid in Kalmthout, deed mijn middelbaar en universiteitsopleiding in Antwerpen en heb er dan nog tien jaar gewoond. Daarna woonden we op een leegstaand kasteeldomein in Brasschaat, 400.000 vierkante meter bos met vossen en herten, een antileegstandproject met een opzegtermijn van twee weken. Dat tijdelijke heeft tien jaar geduurd. Ik kwam altijd heel graag naar 't Stad, maar er zit ook een groot stuk Kalmthoutenaar in mij dat houdt van oud bos, bomen die er al langer zijn dan wij, met een kruin die een verhaal vertelt. Toen we uiteindelijk een grote-mensen-huis kochten, was het kiezen tussen centrum Antwerpen en de oude bomen. Ik werk thuis, als ik niet op een podium sta. Bovendien kon ik niet zonder garage, want ik had te veel Vespa's verzameld. Dus werd het Schoten. Ik ben nu 'nen aangespoelde', in het Antwerps.' Wat mis je van Antwerpen als je elders bent? 'Dingen die ik letterlijk mis, en die ik na een Erasmus-traject opnieuw dag ben gaan zeggen, zijn de Schelde, de Blauwe Steen, de kathedraal en Maria van Frituur nr1. Er zijn hoeken in de stad waar je het echte Antwerpen nog voelt, ook al is de weg er heraangelegd. De hoerenbuurt, de bocht van de Schelde, Sint Anna- beach. En er zijn de zaken waar niemand ter wereld beter in is: bier, vlees, brood en frieten. Maar ook caféverlichting; in zuiderse landen hebben cafés tl-verlichting, zeer vreemd. De cafécultuur, die gezelligheid, het discussiëren aan de toog tot 's morgens vroeg en een paar zatlappen op straat: dat is iets wat in Antwerpen lang heeft geleefd. Het nachtleven is nu wat op z'n retour, sinds de intrede van de overlastcultuur.' Kan je je vinden in het Antwerpse chauvinisme? 'Je moet dat altijd opnieuw uitleggen aan mensen van buiten de ring: dat chauvinisme is maar om te lachen. Ik voelde dat voor het eerst toen ik een jaar in Leuven studeerde, want ik wist niet dat wij arrogant waren. Als Antwerpenaren elkaar erdoor sleuren, is dat een teken van affectie. Je scheldt iemand uit als een soort van liefkozing. Maar in Leuven waren ze dus echt gekwetst. Idem met: 'We gaan naar 't Stad'. Ik dacht dat ook mensen van buiten Gent dat zeiden, doelend op hun provinciestad. Niet dus. Als mensen je uitdagen met die arrogantie, moet je trouwens dubbel zo hard terugkomen, alleen wij mogen kakken op Antwerpen. Sarcasme en ironie zijn niet duidelijk als je ze niet hard genoeg brengt. Hetzelfde geldt voor Antwerpenaren: we moeten dubbel zo arrogant zijn om duidelijk te maken dat het maar om te lachen is.'