De afgelopen tijd zijn er in de Verenigde Staten heel wat jobs verloren gegaan, aldus Claire Cain Miller in de New York Times. Daartoe hoorden heel wat traditioneel vaker door mannen ingevulde jobs in fabrieken. Langs de andere kant kwamen er echter ook weer heel wat vacatures bij: in de zorgsector bijvoorbeeld. Het zou dus een oplossing kunnen zijn voor wie zijn job in de fabriek verliest, om zich om te scholen en aan de slag te gaan in die nieuwe servicesectoren.

Toch gebeurt dat - ondanks de grote werkloosheid onder de Amerikaanse mannen - niet. Dergelijke jobs worden namelijk minder goed betaald, vereisen andere vaardigheden en... staan bekend als vrouwenwerk.

Stigmatisering

Volgens cijfers van het Bureau of Labor Statistics zijn het deze sectoren die de komende jaren nog flink zullen groeien, terwijl de banen in de traditioneel mannelijke sectoren nog meer onder druk zullen komen te staan. Toch blijken mannen minder geneigd om voor de grotere jobzekerheid van de zogenaamde zachte sectoren te kiezen, omdat ze er minder betaald worden en zich er gestigmatiseerd voelen.

Bureau of Labor Statistics, PayScale
© Bureau of Labor Statistics, PayScale

De economist David Autor zegt dan ook in de New York Times niet ongerust te zijn of er wel genoeg jobs zullen blijven, maar wel "of er genoeg jobs zullen zijn voor laagopgeleide volwassenen, vooral mannen, die weerhoudend lijken om de nieuwe jobs aan te nemen." Grote boosdoener is het denkbeeld dat vrouwen zorgende wezens zijn, terwijl mannen vooral verondersteld worden sterk te zijn.

Identiteit

Opvallend is dat vrouwen- ondanks de loonkloof en het glazen plafond - wél steeds meer hun opwachting maken in traditioneel mannelijke sectoren. En zo krijgt Hanna Rosin misschien wel gelijk met haar spraakmakende artikel uit 2010 in The Atlantic: "De arbeidersklasse, die lang onze opvattingen over mannelijkheid heeft bepaald, verandert langzaamaan in een matriarchaat."

De oplossing ligt volgens economist Lawrence Katz in het overdenken van de eigen identiteit. Volgens hem is de overschakeling van fabrieksarbeider naar zorgmedewerker niet zozeer een kwestie van nieuwe vaardigheden aanleren, maar wel van je beeld over jezelf herzien. Hij denkt dan ook dat heel wat mannen uit verplichting de zorgsector zullen inrollen, maar dat ze er hun eigen plekje zullen vinden dat minder aanvoelt als 'vrouwenwerk'.

De afgelopen tijd zijn er in de Verenigde Staten heel wat jobs verloren gegaan, aldus Claire Cain Miller in de New York Times. Daartoe hoorden heel wat traditioneel vaker door mannen ingevulde jobs in fabrieken. Langs de andere kant kwamen er echter ook weer heel wat vacatures bij: in de zorgsector bijvoorbeeld. Het zou dus een oplossing kunnen zijn voor wie zijn job in de fabriek verliest, om zich om te scholen en aan de slag te gaan in die nieuwe servicesectoren. Toch gebeurt dat - ondanks de grote werkloosheid onder de Amerikaanse mannen - niet. Dergelijke jobs worden namelijk minder goed betaald, vereisen andere vaardigheden en... staan bekend als vrouwenwerk. Volgens cijfers van het Bureau of Labor Statistics zijn het deze sectoren die de komende jaren nog flink zullen groeien, terwijl de banen in de traditioneel mannelijke sectoren nog meer onder druk zullen komen te staan. Toch blijken mannen minder geneigd om voor de grotere jobzekerheid van de zogenaamde zachte sectoren te kiezen, omdat ze er minder betaald worden en zich er gestigmatiseerd voelen. De economist David Autor zegt dan ook in de New York Times niet ongerust te zijn of er wel genoeg jobs zullen blijven, maar wel "of er genoeg jobs zullen zijn voor laagopgeleide volwassenen, vooral mannen, die weerhoudend lijken om de nieuwe jobs aan te nemen." Grote boosdoener is het denkbeeld dat vrouwen zorgende wezens zijn, terwijl mannen vooral verondersteld worden sterk te zijn.Opvallend is dat vrouwen- ondanks de loonkloof en het glazen plafond - wél steeds meer hun opwachting maken in traditioneel mannelijke sectoren. En zo krijgt Hanna Rosin misschien wel gelijk met haar spraakmakende artikel uit 2010 in The Atlantic: "De arbeidersklasse, die lang onze opvattingen over mannelijkheid heeft bepaald, verandert langzaamaan in een matriarchaat." De oplossing ligt volgens economist Lawrence Katz in het overdenken van de eigen identiteit. Volgens hem is de overschakeling van fabrieksarbeider naar zorgmedewerker niet zozeer een kwestie van nieuwe vaardigheden aanleren, maar wel van je beeld over jezelf herzien. Hij denkt dan ook dat heel wat mannen uit verplichting de zorgsector zullen inrollen, maar dat ze er hun eigen plekje zullen vinden dat minder aanvoelt als 'vrouwenwerk'.