Wim Tellier - Landschapskunstenaar

Van de Chinese Muur tot de Antwerpse dokken: spectaculaire locaties zijn Wim Tellier (41) niet vreemd. Hij was de eerste die een kunstproject mocht exposeren op Antarctica, hij maakte in meer dan 55 landen luchtfoto's van gigantische rode pleisters en liet de grootste fotografische installatie ooit op de Schelde drijven. Ook voor zijn nieuwste BEE XXL-project in bijengemeente Knokke-Heist ziet de Antwerpse kunstenaar het groots. De voorbije weken verschenen al zes reusachtige bloemen op het dak van het AZ Zeno, de golfclub en andere bekende Knokse locaties. Tellier fotografeerde ze met drones en brengt ze van 4 tot 20 september samen in een kunstinstallatie op het strand bij de Meerlaan. Liefhebbers zullen in beperkte oplage foto's van de in het landschap geplante bloemen kunnen kopen.
...

Van de Chinese Muur tot de Antwerpse dokken: spectaculaire locaties zijn Wim Tellier (41) niet vreemd. Hij was de eerste die een kunstproject mocht exposeren op Antarctica, hij maakte in meer dan 55 landen luchtfoto's van gigantische rode pleisters en liet de grootste fotografische installatie ooit op de Schelde drijven. Ook voor zijn nieuwste BEE XXL-project in bijengemeente Knokke-Heist ziet de Antwerpse kunstenaar het groots. De voorbije weken verschenen al zes reusachtige bloemen op het dak van het AZ Zeno, de golfclub en andere bekende Knokse locaties. Tellier fotografeerde ze met drones en brengt ze van 4 tot 20 september samen in een kunstinstallatie op het strand bij de Meerlaan. Liefhebbers zullen in beperkte oplage foto's van de in het landschap geplante bloemen kunnen kopen. 'Aan een project als dit werk ik al gauw twee jaar', vertelt Tellier, die voor BEE XXL inheemse bloemen in en rond Knokke-Heist fotografeerde en ze vervolgens vijfhonderd keer vergrootte. 'Dan moet je op zijn minst een boodschap brengen waar je zelf achter staat, zoals sensibilisering rond biodiversiteit en de rol van bijen daarin. De omgeving verfraaien en mensen verwonderen mag allemaal, maar het project moet een hoger doel dienen en het bewustzijn van de bezoekers aanspreken.' Vijf jaar geleden legde Tellier al een foto van een reusachtige krab neer op het strand voor het Casino. Nadien werd ze in twaalf stukken versneden en reisden haar fragmenten de wereld rond, van Rusland en Ethiopië tot Mongolië. Ook BEE XXL zal de grens oversteken, zij het dan telkens op basis van streekeigen bloemen. Dat hij het project aftrapt in Knokke-Heist is geen toeval, zegt Tellier. 'De variatie in het landschap en de lokale architectuur bieden veel mogelijkheden en de stad zet al jaren in op bijenvriendelijk groenbeheer, maar ook de betrokkenheid van de lokale overheid speelt een rol. Er leeft een grote trots in Knokke-Heist, waardoor de gemeente er bij de organisatie van zo'n project volledig voor gaat.' @wim.tellier 3D-effecten, abstracte vlakken en geometrische vormen, maar ook dieren en andere realistische elementen: het werk van Disorderline is snel herkenbaar. Het in 2014 opgerichte collectief van Sander Anseeuw (34, Ruddervoorde), Koen Vancauwenberghe (35, Ronse) en Ken De Prince (34, Heist) is ondertussen een vaste waarde op streetartfestivals in binnen- en buitenland. Daarnaast verzorgt Disorderline ook murals en interieurs voor bedrijven, winkels, particuliere woningen, stadsvernieuwingsprojecten, ziekenhuizen en andere instellingen. 'Wij vormen met z'n drieën de kern, maar we werken vaak met andere kunstenaars die op dezelfde lijn zitten', vertelt Anseeuw. 'Zo is ook onze samenwerking ontstaan: door elkaar te volgen op internet en via sociale media en te merken dat we een gelijkaardige stijl en visie hebben. We willen niet zomaar ergens een spoor achterlaten, maar bedenken totaalconcepten die zich integreren in de omgeving.' Voorbeelden daarvan zijn er deze zomer op de trappen van het Van Bunnenplein, waar Disorderline kleurrijke vlinders aanbracht, en op het Burgemeester Frans Desmidtplein, waar een koivijver in 3D verscheen. Op het Alfred Verweeplein pakte het trio dan weer het toegangsgebouw van de ondergrondse parking in. 'Lokale handelaars zullen niet meteen het effect voelen van onze muurschilderingen, maar ik denk wel dat iedereen er beter van wordt als een oersaaie muur plotseling een kunstwerk wordt. In de openbare ruimte merk je ook meteen hoe aangenaam verrast mensen zijn wanneer je hun omgeving transformeert. Voor de parking luidde de eerste opdracht trouwens 'maak een Italiaans landschap', iets wat we vorig jaar al deden voor het restaurant L'Abbiocco in Heist. Uiteindelijk was het burgemeester Lippens zelf die zich achter onze ideeën voor een meer futuristisch ontwerp schaarde.' disorderline.com, whitelabelarts.com 'Als kunstenaar krijg je niet elke dag de kans om iets te doen in de openbare ruimte, en al helemaal niet als je jong en onbekend bent', zegt Dries Boutsen (26), die vorig jaar afstudeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. De naar de Arteveldestad uitgeweken Helchterenaar versterkte het Knokse kunstpatrimonium eind juni met drie nieuwe sculpturen in hout en staal, die tot eind oktober op De Wandelaar in Duinbergen prijken. Daarnaast exposeert Boutsen van 11 september tot 8 november ook in Cultuurcentrum Scharpoord. 'Beelden tentoonstellen op een populaire boulevard op de Zeedijk blijft bijzonder', bekent Boutsen. 'Je bereikt een veel breder publiek dat anders wellicht niet met je werk in contact zou komen. Vaak moeten mensen toch over een zekere drempel om een museum te bezoeken, en de coronamaatregelen versterken dat nog.' Boutsen werkt al jaren met collagetechnieken. Aanvankelijk alleen met foto's en papier, nadien ook in sculpturen. Ook zijn bevreemdende beelden in De Wandelaar zijn gebaseerd op gevouwen collages in papier. 'Tegelijk hebben ze iets herkenbaars, omdat ik in mijn sculpturen altijd bestaand plaat- en constructiemateriaal verwerk. Dat recupereer ik bijvoorbeeld uit de expo's waar ik als tentoonstellingsbouwer bij betrokken ben, maar ook uit de verbouwing van het nieuwe pand van het Gentse kunstcollectief Nadar, waar ik deel van uitmaak. In de woning van mijn broer mocht ik dan weer een versleten parketvloer uitbreken. Nieuwe dingen doen met materiaal dat al een vorig leven had en van menselijke aanwezigheid getuigt: voor mij is dat een enorme trigger.' Alhoewel Boutsen de sculpturen op maat van De Wandelaar creëerde en er een beweging in het landschap oproept, wil hij ze later inzetten als een soort van platform voor creativiteit: 'In toekomstige expo's zullen ze letterlijk de vloer zijn waarop ikzelf en anderen werkzaam kunnen zijn. Mijn aanpak is net als mijn beeldtaal heel persoonlijk en conceptueel, wat mensen niet altijd zo toegankelijk vinden. Het is fijn wanneer een stad ook daarin wil investeren.'