In mijn omgeving zie ik de laatste tijd nogal wat sporen van zedenverwildering. Last heb ik daar niet van, want ik ben zelf ook een beetje verwilderd. Zedenverwildering vind ik echter een te mooi woord om het niet gretig te gebruiken. Ik weet nog wanneer ik het voor het eerst hoorde. Het was uit de mond van Jozef Oost, van wie we in het derde middelbaar Latijn kregen. Hij was priester-leraar: die uitgestorven soort die bijgezet kan worden naast de stegosaurus en de dodo.
...