Zes jaar geleden had ik mijn eerste Tinder-ervaring. Het was toen nog een beetje taboe om je partner te zoeken via een datingapp. Een van mijn vrienden was al een tijdje zo wanhopig op zoek naar een lief dat ik hem suggereerde het eens online te proberen. Samen installeerden we de app op zijn smartphone en voor we het goed en wel beseften zat hij op Tinder. Dat we onervaren waren, bleek meteen uit zijn profielfoto. Zijn account bleek zich automatisch te linken aan Facebook en nam de foto over waarop hij stond te pronken met zijn zoontje. Schattig en liefdevol, maar niet meteen het beeld waarmee je een date versiert. We hebben ons die avond, swipend door het aanbod, kostelijk geamuseerd. Inmiddels is hij een ervaren Tinderaar en heeft hij er dankzij de app al meerdere succesvolle afspraakjes en ook een relatie op zitten.

Hoe succesvol datingapps ook zijn, het gesprek dat na een match volgt, verloopt veel stroever.

Voor de digitale generatie Z lijkt Tinder dé manier om een lief te vinden. Als tijdverdrijf in wachtkamers of op treinen wordt er niet alleen door Instagram, Facebook of HLN gescrold, maar ook ongegeneerd door Tinder geswipet. Leuk toch, zo op een dood momentje snel even op zoek gaan naar een potentiële partner? Ik kijk graag stiekem mee. Aan een indrukwekkende snelheid vegen de vingers meestal naar links en soms naar rechts - de goeie kant. Ik voel altijd een beetje plaatsvervangende spanning. Zal die ander voor jou ook naar rechts geswipet hebben? Tinder heeft wat weg van een spel: jackpot als er een match is.

Helaas leidt die eindeloze stroom aan potentiële partners net tot minder kandidaten, blijkt uit onderzoek. Hoe vaker je swipet, hoe kleiner de kans op een positieve match. Logisch: hoe meer keuze, hoe kritischer en minder snel tevreden je bent. Elke dag 140 kandidaten voorbij zien zoeven, maakt het kiezen moeilijker. Mocht Tinder de opties beperken tot maximaal vijftig per dag zou dat de kans op succes al aanzienlijk verhogen. Onderzoekers raden zelfs aan om per dag maximaal vijf profielen na elkaar te beoordelen. Bij de datingapp beseffen ze dat, alleen zien zij daar een interessant businessmodel in; wie zijn foto als een van de eerste wil laten verschijnen, moet daar nu voor betalen.

Mocht Tinder de opties beperken tot maximaal vijftig per dag zou dat de kans op succes al aanzienlijk verhogen.

Ik vond mijn partner lang voor Tinder bestond, en gelukkig maar. Ik mag het vrienden dan wel aanraden, voor mij zou het niet werken. Ik slaagde er vroeger in de universiteitsaula al niet in om er, puur op het uiterlijk, leuke nieuwe vrienden uit te pikken. Laat staan dat ik op een datingapp, met slechts enkele foto's, een geschikte partner zou kunnen vinden. De 50 miljoen gebruikers van Tinder hebben daar duidelijk minder problemen mee. Zij swipen dat het een lieve lust is. Er worden zelfs al verslavingen gemeld.

Hoe succesvol de datingapps ook zijn en hoe vlot er ook geswipet wordt, het gesprek dat volgt wanneer gebruikers een match hebben, verloopt veel stroever. Want waar praat je over als je aangewezen bent op enkele foto's en een kort introducerend zinnetje? Over niet zo heel erg veel. Dat liet Tinder, die alle data van z'n gebruikers bewaart, zelf weten. Daarom werkt men momenteel aan extra tools die bij een potentiële match extra gespreksstof moeten opleveren.

Het is best beangstigend om je lot steeds meer in handen van een app te leggen en die ook nog eens getuige te maken van je mislukkingen en - hopelijk ook - successen. Gelukkig vind je in ons datingdossier alternatieve manieren om de ware te vinden. In deze donkere dagen kan iedereen wel wat extra liefde gebruiken.