Ik word 84 jaar, volgens de statistieken én als het lot me gunstig gezind is. Ik ben nog niet eens halfweg. Ik heb nog een hele carrière voor me. Het pensioen is nog zo ver weg dat het zelfs nog zou kunnen opschuiven naar de gezegende leeftijd van zeventig. Maar de oude dag stemt me niet bepaald vrolijk. Dure zorg, treurige rusthuizen, incontinent en dement: niks om naar uit te kijken.
...

Ik word 84 jaar, volgens de statistieken én als het lot me gunstig gezind is. Ik ben nog niet eens halfweg. Ik heb nog een hele carrière voor me. Het pensioen is nog zo ver weg dat het zelfs nog zou kunnen opschuiven naar de gezegende leeftijd van zeventig. Maar de oude dag stemt me niet bepaald vrolijk. Dure zorg, treurige rusthuizen, incontinent en dement: niks om naar uit te kijken. Dat vond de Nederlandse journaliste Barbara van Beukering ook. Ze nam een sabbatical op haar vijftigste, na 21 jaar hoofdredacteur geweest te zijn bij Avantgarde, Volkskrant Magazine en Het Parool. Ze dacht niet aan uitbollen, maar aan wat ze zou gaan doen met al die lege dagen die nu voor haar lagen. En of het toch niet mogelijk is op een leuke manier oud te worden. Ze besloot te gaan praten met bekende Nederlandse vrouwen die de pensioengerechtigde leeftijd al lang voorbij zijn, maar nog heel actief zijn en oud worden zonder het echt te zijn. Zijn ze ook echt zo gelukkig en sterk als ze eruitzien? Of maken ze zich zorgen en voelen ze de aftakeling? Aan de hand van hun getuigenissen schreef ze het boek Kruip nooit achter een geranium. Een boek vol inzichten, anekdotes en adviezen van zeventigplus rolmodellen, de eerste generatie vrijgevochten vrouwen. Wat meteen opvalt: deze vrouwen zijn bijzonder optimistisch. Gewezen Eurocommissaris Neelie Kroes (76): 'Ik ben de fase van pleasen voorbij. Ik werk nog hard, maar hoef geen punten meer te scoren. Het wordt leuker omdat je ontspannen bent.' Ze denken er niet aan om te stoppen met werken, ze doen het gewoon te graag. Hun geheim? Geen klassieke loopbaan zoals de meeste vrouwen (en mannen), het lef om het roer om te gooien, en het besef dat het daar nooit te laat voor is. Ex-minister Hedy d'Ancona (80) zegde de politiek vaarwel op haar 62ste, ging documentaires maken en nam een aantal bestuursfuncties op. 'Ik wilde dingen doen die ik aldoor al had willen doen en waar ik geen tijd voor heb gehad. Voor mij hoefde een allesomvattende baan niet meer.' Dat ze niet alleen nog erg actief zijn maar er ook goed uitzien, is niet toevallig. 'Je verzorgen is belangrijk, niet alleen voor jezelf, maar ook uit respect voor je omgeving', vertelt Neelie Kroes. Al dient de kledingstijl bij het vorderen van de jaren wel een beetje aangepast. Blote armen, benen en decolletés kunnen op een bepaald moment niet meer. Wanneer? Die leeftijdsgrens bepaal je zelf. En je hebt je kinderen om je daarop te wijzen. Is er dan helemaal niets vervelends aan ouder worden? De veranderende moederrol is iets waar ze allemaal mee hebben geworsteld. Accepteren dat je aan de zijlijn komt te staan en afstand moet nemen, is iets waar ze erg aan hebben moeten wennen. Een uitgebreide vriendenkring en een druk sociaal leven kunnen daarbij helpen. Maar wat hen stuk voor stuk tot straffe rolmodellen maakt, is dat ze ondanks de kwaaltjes en rimpels midden in het leven staan. Ze zijn nog steeds kritisch en nieuwsgierig, ze blijven zich ontplooien, ze durven nog te genieten. Ze willen niet krampachtig jong blijven, eigenlijk zijn ze niet zo bezig met hun leeftijd. En ze behouden hun gevoel voor humor. Of zoals actrice Annemarie Oster (75) het zegt: 'Blijf autonoom, blijf wie je altijd bent geweest. En laat af en toe een oneliner uit je mond vallen. Het liefst een geestige.'