"Als violiste in jeugdorkesten fascineerde het me hoe dirigenten aan de hand van lichaamstaal hun inter- pretatie van een muziekstuk overbrengen en mee de klank van de uitvoering bepalen. Alsof het orkest een instrument in hun handen is....

"Als violiste in jeugdorkesten fascineerde het me hoe dirigenten aan de hand van lichaamstaal hun inter- pretatie van een muziekstuk overbrengen en mee de klank van de uitvoering bepalen. Alsof het orkest een instrument in hun handen is. Dat wil ik ook kunnen, dacht ik. Uiteraard ontdekte ik algauw dat vrouwelijke dirigenten zeldzaam zijn en zich meer moeten bewijzen dan hun mannelijke collega's. Ik heb het zelf vaak genoeg meegemaakt dat muzikanten bij de eerste kennismaking lacherig doen, of de wenkbrauwen fronsen wanneer ze merken dat ik goed weet wat ik wil. Een vrouw die gezag uitstraalt, dat roept soms weerstand op. Maar daar sta ik zelden bij stil. Ik ben ervan overtuigd dat je het zover schopt als je zelf wilt. Focussen op tegenstand maakt het op den duur verleidelijk om je daarachter te verschuilen. Niets verplicht me trouwens om mee te doen aan de machocultuur in de dirigentenwereld. Veel collega's gaan nogal hardhandig te werk en leggen zonder meer hun wil op aan het orkest, maar dat is niet mijn stijl. Ook met een meer aftastende houding en een echte dialoog met de muzikanten slaag ik erin om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen." pascalevanos.com