Waarom is een Internationale Vrouwendag nog nodig? Die vraag zou ik in één zin kunnen beantwoorden: lees het boek 'de XX-economie' van Oxford-hoogleraar en activiste Linda Scott. Zij schetst vlijmscherp hoe de behandeling van vrouwen - de helft van de wereldbevolking - een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van de mensheid is. Doorheen alle tijden, doorheen alle culturen, doorheen alle economische systemen worden vrouwen systematisch afhankelijk gehouden en achtergesteld. Die systematische onderdrukking van het vrouwelijk potentieel - Scott noemt dit de XX-economie - is niet alleen nefast voor vrouwen zelf maar ook voor de samenleving als geheel.

De systematische onderdrukking van het vrouwelijke potentieel is nefast voor de hele samenleving

Organisaties, landen en mondiale instanties moeten voorrang geven aan de inclusie van dit vrouwelijk potentieel in onze samenlevingen. Het leidt tot meer groei en minder kosten en betaalt zichzelf dus terug. Tegenover investeringen in betaalbare kinderopvang staat de instroom van vrouwen op de arbeidsmarkt die anders thuis zouden zijn gebleven, met een hoger BBP en meer belastinginkomsten tot gevolg. Als de mannen van deze wereld hun economische verantwoordelijkheden met vrouwen delen, profiteren ze daar zelf ook van, want overwerk, door mannen gedomineerde arbeidsorganisaties en de druk van het kostwinnersmodel eisen ook van mannen hun tol. Een evenwichtige man-vrouwverdeling leidt zowel thuis als op het werk tot het beste resultaat. Gemengde teams maken betere producten, meer winst en minder fouten. Koppels die betaald en huishoudelijk werk delen, hebben een nauwere band met hun kinderen, zijn meer egalitair ingesteld, hebben minder onderlinge spanningen en zijn productiever.

Het betoog van Linda Scott is Femma niet vreemd. Al een eeuw lang verbindt en versterkt onze beweging vrouwen, kaart ze structurele machtsongelijkheden aan en gaat ze zo voor de inclusie van alle vrouwen in onze samenleving. Wij aanvaarden niet dat 43 procent van de vrouwen deeltijds werkt en daardoor inkomen en carrièrekansen mist. Dat vrouwen het gros van de huishoudelijke taken en de kinderzorg op zich nemen. Dat ze gemiddeld zes uur vrije tijd minder per week hebben dan mannen. Onze droom is een wereld waarin alle vrouwen zich vrij en verbonden voelen. Onze ambitie dat iedereen werk, zorg en vrije tijd op een evenwichtige en kwaliteitsvolle manier kan combineren. Daar zijn we nog niet. Daarom is het belangrijk dat Internationale Vrouwendagen er zijn en dit in de kijker zetten.

Waarom is een Internationale Vrouwendag nog nodig? Die vraag zou ik in één zin kunnen beantwoorden: lees het boek 'de XX-economie' van Oxford-hoogleraar en activiste Linda Scott. Zij schetst vlijmscherp hoe de behandeling van vrouwen - de helft van de wereldbevolking - een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van de mensheid is. Doorheen alle tijden, doorheen alle culturen, doorheen alle economische systemen worden vrouwen systematisch afhankelijk gehouden en achtergesteld. Die systematische onderdrukking van het vrouwelijk potentieel - Scott noemt dit de XX-economie - is niet alleen nefast voor vrouwen zelf maar ook voor de samenleving als geheel.Organisaties, landen en mondiale instanties moeten voorrang geven aan de inclusie van dit vrouwelijk potentieel in onze samenlevingen. Het leidt tot meer groei en minder kosten en betaalt zichzelf dus terug. Tegenover investeringen in betaalbare kinderopvang staat de instroom van vrouwen op de arbeidsmarkt die anders thuis zouden zijn gebleven, met een hoger BBP en meer belastinginkomsten tot gevolg. Als de mannen van deze wereld hun economische verantwoordelijkheden met vrouwen delen, profiteren ze daar zelf ook van, want overwerk, door mannen gedomineerde arbeidsorganisaties en de druk van het kostwinnersmodel eisen ook van mannen hun tol. Een evenwichtige man-vrouwverdeling leidt zowel thuis als op het werk tot het beste resultaat. Gemengde teams maken betere producten, meer winst en minder fouten. Koppels die betaald en huishoudelijk werk delen, hebben een nauwere band met hun kinderen, zijn meer egalitair ingesteld, hebben minder onderlinge spanningen en zijn productiever.Het betoog van Linda Scott is Femma niet vreemd. Al een eeuw lang verbindt en versterkt onze beweging vrouwen, kaart ze structurele machtsongelijkheden aan en gaat ze zo voor de inclusie van alle vrouwen in onze samenleving. Wij aanvaarden niet dat 43 procent van de vrouwen deeltijds werkt en daardoor inkomen en carrièrekansen mist. Dat vrouwen het gros van de huishoudelijke taken en de kinderzorg op zich nemen. Dat ze gemiddeld zes uur vrije tijd minder per week hebben dan mannen. Onze droom is een wereld waarin alle vrouwen zich vrij en verbonden voelen. Onze ambitie dat iedereen werk, zorg en vrije tijd op een evenwichtige en kwaliteitsvolle manier kan combineren. Daar zijn we nog niet. Daarom is het belangrijk dat Internationale Vrouwendagen er zijn en dit in de kijker zetten.