'Het afgelopen jaar heb ik twee levens geleid: dat van huisvrouw en dat van seksslavin. Ik weet dat ik ooit ga moeten kiezen, maar in beide gevallen zal ik verliezen', vertelt de Vlaamse godsdienstleerkracht Katarina H. (38). Ze is getrouwd en moeder van drie kinderen. Niet meteen het profiel dat je je voor de geest haalt bij de woorden 'dubbelleven als seksslavin'.
...

'Het afgelopen jaar heb ik twee levens geleid: dat van huisvrouw en dat van seksslavin. Ik weet dat ik ooit ga moeten kiezen, maar in beide gevallen zal ik verliezen', vertelt de Vlaamse godsdienstleerkracht Katarina H. (38). Ze is getrouwd en moeder van drie kinderen. Niet meteen het profiel dat je je voor de geest haalt bij de woorden 'dubbelleven als seksslavin'. Wat twee jaar geleden begon met een avondje nieuwsgierig rondklikken op rendez-vouswebsites, eindigde met een afdaling in de wereld van rollenspel, onderwerping en SM. Daar ontdekte Katarina haar ware identiteit: die van seksslavin.'Die eerste ervaring voelde als thuiskomen', herrinnert Katarina zich. 'Het was helemaal geen nieuwe wereld die voor mij openging, zoals het cliché gaat. Het was mijn wereld. Ik voelde mij immens opgelucht. Heel mijn leven dacht ik dat ik abnormaal was, een freak. Nu klopte het plaatje.''Gekooid dier'Het zijn puzzelstukken die Katarina al heel haar leven een juiste plek probeerde te geven. 'Ik heb mijn seksualiteit ontkend en dat maakte mij doodongelukkig', vertelt ze. 'Er heerst een dubbele standaard tussen jongens en meisjes als het op seksueel experimenteren aankomt. Ik kreeg als tienermeisje langs alle kanten regeltjes opgelegd, maar mijn broer kon wel iedere week met een ander meisje thuiskomen - geen haan die daar naar kraaide.'Als puber voelde Katarina zich daarom een 'gekooid dier', zegt ze: 'Meisjes wordt aangeleerd dat ze vooral voorzichtig en braaf moeten zijn. Hoe kan je ontdekken wat je leuk en lekker vindt als het not done is om zaken uit te proberen?'SM is volgens Katarina een rechtmatige seksuele geaardheid. Ze roept op voor meer tolerantie: 'Wij hebben een bepaalde seksuele voorkeur waar een taboe op rust en waar mensen misschien raar naar kijken, maar uiteindelijk is het wie we zijn. Het is een geaardheid die misschien binnen de LGBT-gemeenschap zou moeten opgenomen worden.'SM en feminismeWaar Katarina's drang tot overgave vandaag komt, weet ze zelf niet. 'Ik zou mezelf in het dagelijkse leven omschrijven als een vrouw die graag de leiding neemt en dingen realiseert.'Maar als ze bij haar meester is, kan ze alle druk van het leven loslaten. 'Hoe extreem het ook is - of net daardoor - is het voor mij ook de manier om tot rust te komen. En om de controle op te geven, om te verdwijnen in het nu. De pijn is dan de prijs en de beloning in één.'In dezelfde adem wil Katarina aangeven dat ze ook feministisch is. 'Feminisme is voor mij heel simpel: zelfbeschikkingsrecht. En in SM is je eigen grenzen stellen heel belangrijk.'De grens tussen spel en vernedering of ongewenste seksuele handelingen ligt voor haar op het moment dat het niet meer opwindend is: 'Het voornaamste is dat je in het rollenspel voor een bepaalde periode zelf de macht overdraagt en dat je op ieder moment kan zeggen: "Stop, dit vind ik niet meer leuk." Dat is volgens mij heel feministisch.'Open kaartNa het schrijven van haar boek, heeft Katarina alles opgebiecht aan haar echtgenoot. Dat was een moeilijk gesprek: 'Het is in fasen verlopen. Zijn eerste reactie was met slaande deuren vertrekken. Ik vond het vreselijk om te zien hoeveel verdriet hij had en te weten dat ik hem niet kon troosten, want ik was de oorzaak van zijn verdriet.''Het klinkt misschien dubbel', weet Katarina, 'Maar de liefde die ik voel voor mijn echtgenoot heeft niets te maken met de verhouding die ik heb met mijn meester. Mensen denken dikwijls dat overspel betekent dat er iets mis is in je relatie. Dat is niet zo.''Mijn echtgenoot en ik waren heel gelukkig. Het is vanuit mijn eigen onrust en seksuele zoektocht dat ik de stap naar bedrog heb gezet. Dat neemt echter niet weg dat ik mijn man graag zie.''Het idee dat ik misschien mijn gezin uiteen zal rukken is zo allesvernietigend dat ik het niet toelaat in mijn hoofd. Maar ook de gedachte dat ik de slavin ooit zal moeten verstoppen om haar nooit meer tevoorschijn te laten komen, verlamt mijn geest.'Betere leraresKatarina kan haar leven als slavin niet verzoenen met haar job als godsdienstlerares. 'Als ik met mijn leerlingen praat over relaties, is dat enorm confronterend. Zij zijn jong en ze geloven - terecht - nog in het huwelijk, in monogame relaties en dat seks en liefde hand en hand moeten gaan. Ik vind dat lastig omdat ik daar zelf niet meer in geloof.'Of dat haar hypocriet maakt? 'Op dat moment wel', knikt ze, 'Ik geef wel expliciet de boodschap mee dat seksualiteit en relaties voor alle mensen een andere invulling kunnen hebben, en dat je je niet moet vergelijken met de norm. Maar ik blijf lesgeven over traditionele waarden, ik zal geen open relaties in mijn lessen verdedigen.'Haar persoonlijke ervaring maakt haar misschien zelfs een betere lerares, bedenkt Katarina luidop. Ze is gestopt met oordelen en ze heeft geleerd dat de dingen niet zwart-wit zijn. Wat met haar geloof? 'Ik maak het onderscheid tussen enerzijds het christendom als geloof en anderzijds het katholicisme als instituut. Een instituut met tweeduizendjaar oude, achterhaalde dogma's. Als je de Bijbel leest, kan je een begripvolle God vinden. Ook voor mij.'