Deze week nemen we je mee naar het oord van met klimop overwoekerde universiteitsfaculteiten, waar cheerleaders hun benen hoog opzwaaien en professoren in tweed ingewikkelde formules uitwerken. Toegegeven, een cliché meer of minder, daar heb ik in het belang van de retoriek niet op gekeken. Hoe het er in werkelijkheid aan toe gaat op de universiteitsbanken in de VS, weet de 22-jarige student in de financiën Joseph Van Dooren ons beter te vertellen. Sinds vier jaar bewandelt hij de aangelegde paden van Auburn University, in Alabama. Toen hij in het Belgische tennisklassement op plaats 29 stond, besloot deze universiteit hem een sportbeurs toe te wijzen. Hij nam deze gretig aan, want in België moest hij een keuze maken tussen studies en sport. In Amerika kon allebei.

De Amerikaanse overheid investeert enorm veel geld in sport en in studerende atleten. Vertaalt zich dat in een hogere druk?

Het budget dat in atleten wordt gepompt is ondenkbaar groot hier. Dat voel je inderdaad in de druk die op je schouders rust, die ligt hier vaak hoger. De grote universiteiten leggen de lat hoog, ze verwachten bepaalde dingen van hun studenten en als hier niet aan wordt voldaan, zijn er bepaalde gevolgen. Ze ontslaan de coach of verlagen het bedrag van de studietoelage, bijvoorbeeld.

Heerst er een andere mentaliteit in de VS wat sport betreft?

-
© -

Ja, de mentaliteit is hier heel anders dan in Europa. Amerikanen leggen de focus vooral op hard werken en op de wilskracht die hierachter zit. Europeanen houden zich veeleer bezig met het technische aspect van het trainen, zij hechten veel belang aan tactiek. Ik heb het nu natuurlijk wel over de tennissport. Of dat ook geldt voor andere sporten, weet ik niet.

Is er volgens jou een verschil tussen de weg naar succes in België en de weg naar succes in Amerika?

Als je in België echt succesvol wil zijn, dan moet je je volledig toeleggen op de sport en je studies links laten liggen. In de Verenigde Staten is dat niet zo, daar kan je dat combineren. Hier kan je zowel succesvol in je studies zijn, als in je sport. De docenten steunen je daarin en de universiteit voorziet een team dat je helpt om op beide vlakken vooruitgang te boeken.

Your 2015-2016 Tennis Team @theauburnplainsman @auburntigers #UnderArmour #Auburn #WarEagle

Een foto die is geplaatst door Auburn Men's Tennis (@auburnmtennis) op

Waar belanden de meesten die zo een sportbeurs hebben gekregen na hun studies?

Sommigen worden uiteraard professionele tennisspelers, anderen vinden een andere job in de sportsector. Maar het is net hetzelfde diploma als de andere studenten die niet aan sport doen. Je kan dus in om het even welke beroepssector belanden. Atleten worden soms zelfs voorgetrokken in Amerika. Zij zouden goed zijn in time-management en erin getraind zijn om in teamverband te werken. Daarbij zouden zij beter bestand zijn tegen stress. Of dat ook echt zo is, durf ik niet te zeggen.

Je studeert dit jaar af. Wat zijn jouw verdere plannen?

Ik wil zeker nog mijn masterdiploma halen. Of dat in België of in Amerika zal zijn, weet ik nog niet. Eenmaal ik mijn masterdiploma op zak heb, wil ik graag verder in de financiële wereld.

De American footballspelers en de basketbalspelers zijn inderdaad heel populair.

Hoe zit het met de sociale segregatie? Is het zoals in de films, zijn sportmannen de populaire jongens?

De American footballspelers en de basketbalspelers zijn inderdaad heel populair. Maar de tennisspelers worden niet anders dan de andere studenten behandeld hoor. (lacht)

Je hebt voornamelijk drie groepen: de atleten, de gewone studenten en de meisjes en jongens van de studentenclubs. Het verschil tussen de drie groepen is merkbaar, hoewel er geen pesterijen bij komen kijken zoals in de films. Ze gaan gewoon niet echt met elkaar om.

Was het makkelijk om je te integreren?

Dat was vrij makkelijk. De mensen zijn hier heel vriendelijk en openhartig. Ik belandde onmiddellijk in een sportteam, waarbinnen veel solidariteit te vinden is. We zitten met acht verschillende nationaliteiten in dat team, en we maken allemaal hetzelfde mee. Ik ben ook zo druk bezig dat ik er eigenlijk gewoon intuimelde en verder geen tijd had om daar bij stil te staan.

Alabama is een heel conservatieve staat. Is dat even wennen voor een Belg?

-
© -

De mensen zijn hier conservatief ingesteld en nog steeds heel gelovig, maar daar merk ik niet zo veel van op dagelijkse basis. Ik ben er ondertussen ook gewend aan geraakt. Dat is gewoon hoe zij zijn en dat respecteer ik.

Ze gaan vaak naar de kerk, ze zijn geen grote voorstanders van seks voor het huwelijk en een meisje mag wellicht niet met eender wie thuiskomen. Maar ze respecteren ook wel gewoon het feit dat ik ongelovig ben en een meer progressief waardenpatroon heb. Ze vragen wel eens om mee te gaan naar de kerk, maar dat is geheel vrijblijvend.

In de VS bepaal je zelf de vakken waarvoor je je wil inschrijven.

Is er een Amerikaanse gewoonte die je graag zou introduceren in de Belgische studentencultuur?

Ja. In de VS bepaal je zelf de vakken waarvoor je je wil inschrijven. Uiteraard zijn er ook verplichte vakken en sommige lessen kan je alleen maar volgen als je andere al hebt afgelegd. Toch heb je meer vrijheid op dat vlak en kan je vooral vakken kiezen die je ook daadwerkelijk interesseren. Ze moeten wel in de lijn liggen van de richting die je uit wilt, maar voor de rest mag je dat zelf invullen.

Lisa Billen

Deze week nemen we je mee naar het oord van met klimop overwoekerde universiteitsfaculteiten, waar cheerleaders hun benen hoog opzwaaien en professoren in tweed ingewikkelde formules uitwerken. Toegegeven, een cliché meer of minder, daar heb ik in het belang van de retoriek niet op gekeken. Hoe het er in werkelijkheid aan toe gaat op de universiteitsbanken in de VS, weet de 22-jarige student in de financiën Joseph Van Dooren ons beter te vertellen. Sinds vier jaar bewandelt hij de aangelegde paden van Auburn University, in Alabama. Toen hij in het Belgische tennisklassement op plaats 29 stond, besloot deze universiteit hem een sportbeurs toe te wijzen. Hij nam deze gretig aan, want in België moest hij een keuze maken tussen studies en sport. In Amerika kon allebei. Het budget dat in atleten wordt gepompt is ondenkbaar groot hier. Dat voel je inderdaad in de druk die op je schouders rust, die ligt hier vaak hoger. De grote universiteiten leggen de lat hoog, ze verwachten bepaalde dingen van hun studenten en als hier niet aan wordt voldaan, zijn er bepaalde gevolgen. Ze ontslaan de coach of verlagen het bedrag van de studietoelage, bijvoorbeeld.Ja, de mentaliteit is hier heel anders dan in Europa. Amerikanen leggen de focus vooral op hard werken en op de wilskracht die hierachter zit. Europeanen houden zich veeleer bezig met het technische aspect van het trainen, zij hechten veel belang aan tactiek. Ik heb het nu natuurlijk wel over de tennissport. Of dat ook geldt voor andere sporten, weet ik niet.Is er volgens jou een verschil tussen de weg naar succes in België en de weg naar succes in Amerika?Als je in België echt succesvol wil zijn, dan moet je je volledig toeleggen op de sport en je studies links laten liggen. In de Verenigde Staten is dat niet zo, daar kan je dat combineren. Hier kan je zowel succesvol in je studies zijn, als in je sport. De docenten steunen je daarin en de universiteit voorziet een team dat je helpt om op beide vlakken vooruitgang te boeken.Sommigen worden uiteraard professionele tennisspelers, anderen vinden een andere job in de sportsector. Maar het is net hetzelfde diploma als de andere studenten die niet aan sport doen. Je kan dus in om het even welke beroepssector belanden. Atleten worden soms zelfs voorgetrokken in Amerika. Zij zouden goed zijn in time-management en erin getraind zijn om in teamverband te werken. Daarbij zouden zij beter bestand zijn tegen stress. Of dat ook echt zo is, durf ik niet te zeggen. Ik wil zeker nog mijn masterdiploma halen. Of dat in België of in Amerika zal zijn, weet ik nog niet. Eenmaal ik mijn masterdiploma op zak heb, wil ik graag verder in de financiële wereld.De American footballspelers en de basketbalspelers zijn inderdaad heel populair. Maar de tennisspelers worden niet anders dan de andere studenten behandeld hoor. (lacht)Je hebt voornamelijk drie groepen: de atleten, de gewone studenten en de meisjes en jongens van de studentenclubs. Het verschil tussen de drie groepen is merkbaar, hoewel er geen pesterijen bij komen kijken zoals in de films. Ze gaan gewoon niet echt met elkaar om.Dat was vrij makkelijk. De mensen zijn hier heel vriendelijk en openhartig. Ik belandde onmiddellijk in een sportteam, waarbinnen veel solidariteit te vinden is. We zitten met acht verschillende nationaliteiten in dat team, en we maken allemaal hetzelfde mee. Ik ben ook zo druk bezig dat ik er eigenlijk gewoon intuimelde en verder geen tijd had om daar bij stil te staan. De mensen zijn hier conservatief ingesteld en nog steeds heel gelovig, maar daar merk ik niet zo veel van op dagelijkse basis. Ik ben er ondertussen ook gewend aan geraakt. Dat is gewoon hoe zij zijn en dat respecteer ik.Ze gaan vaak naar de kerk, ze zijn geen grote voorstanders van seks voor het huwelijk en een meisje mag wellicht niet met eender wie thuiskomen. Maar ze respecteren ook wel gewoon het feit dat ik ongelovig ben en een meer progressief waardenpatroon heb. Ze vragen wel eens om mee te gaan naar de kerk, maar dat is geheel vrijblijvend.Ja. In de VS bepaal je zelf de vakken waarvoor je je wil inschrijven. Uiteraard zijn er ook verplichte vakken en sommige lessen kan je alleen maar volgen als je andere al hebt afgelegd. Toch heb je meer vrijheid op dat vlak en kan je vooral vakken kiezen die je ook daadwerkelijk interesseren. Ze moeten wel in de lijn liggen van de richting die je uit wilt, maar voor de rest mag je dat zelf invullen.Lisa Billen