Schrijven is mijn houvast. Als kind hield ik al dagboeken bij. Ik was de enige van vier zussen die dat zo overtuigd deed. Taal is voor mij dan ook iets magisch, iets waarmee ik betekenissen kan laten oplichten in de toevallige brij die het leven is. Ik zie dat leven als een dunne draad die over een diepe leegte loopt. Als ik een boek de wereld in stuur en lezers komen bij mij terug met reacties, dan voelt het alsof ik die draad op meerdere punten verankerd en dus steviger gemaakt heb.
...