Verdedigen is bijstaan, niet de daad goedpraten. Ik hang eerder een begrijpcultuur aan dan de huidige verwijtcultuur omdat ik altijd wil doorgronden waarom iets gebeurt. Pas als je de wortels van een probleem blootlegt, kun je er iets aan doen. Vanuit dat perspectief is het voor mij perfect logisch om zowel slachtoffers als daders van bijvoorbeeld zedendelicten te verdedigen. Meer inzicht in het perspectief van daders kan mij helpen bij het bijstaan van slachtoffers en omgekeerd. Enkel daders die tegen elk bewijs in betwisten wat ze gedaan hebben, kan ik niet helpen. Als zij mij al niet kunnen overtuigen, hoe zou ik dat dan met de rechter kunnen doen?
...