Het is een grote sprong: van de modewereld naar de bergen. Hoe ben je daartoe gekomen?

Clara Tippelt: "Toen ik 23 was bracht ik voor het eerst een heel seizoen door in Tirol. Ik was afgestudeerd, hield van mijn vak, maar had ook al snel gemerkt dat de modebranche eigenlijk niets voor mij was. Om alles op een rijtje te zetten, besloot ik een zomer in de bergen te gaan werken. Toch keerde ik daarna terug naar Berlijn en Hamburg, en begon als costumière in de film- en theaterwereld te werken. Dat was een heel opwindende periode. Maar elke zomer opnieuw hunkerde ik naar Tirol. Blijkbaar was ik liever in de bergen dan in de stad. Toen daar een berghut te koop kwam te staan, bleef dat in mijn hoofd rondspoken. Na lang wikken en wegen heb ik me uiteindelijk in dat avontuur gestort."

Hoe bevalt die job als berghutuitbater?

Clara Tippelt: "Wanneer wandelaars met honger en dorst bij ons aankomen, zijn zij blij en dankbaar dat wij hen iets kunnen aanbieden. Het doet me oprecht plezier dat ik voor hen iets kan doen. Zo heb ik tenminste het gevoel dat ik een zinvolle job heb. Dat geeft mij in elk geval veel meer voldoening dan werken in de modesector."

Wat vind je het mooiste aan je nieuwe leven?

Clara Tippelt: "De natuur is prachtig. Voor mij is Boscheben de mooiste plek om naar de zonsopgang te kijken. Eerst is alles hier boven nog stil, dan komt de berg langzaam tot leven. Het is fantastisch om midden in de natuur te wonen en vast te stellen dat de bergen er elke dag weer anders uitzien."

© Österreich Werbung, Raphael Sturm

Wordt het dan nooit eenzaam op die berg?

Clara Tippelt: "Dat kan voor buitenstaanders misschien zo lijken, maar in werkelijkheid ben ik hier zelden alleen. In de zomer werk ik met personeel en wonen er nog twee andere mensen in de berghut. Daarnaast krijg ik ook hulp van kennissen. En er komen voortdurend vrienden op bezoek. Ook mijn hond Merle houdt me gezelschap. Eigenlijk heb ik veel minder tijd dan je zou denken. Als ik dan toch echt even alleen ben, geniet ik daar volop van."

Wat is het moeilijkste? Wat mis je?

Clara Tippelt: "Soms mis ik het wel om gewoon op een terras in de stad te zitten en naar de mensen te kijken. Of een ijsje, dat hebben we hier in de berghut niet. Boscheben heeft gelukkig het voordeel dat de hut niet ver van Innsbruck ligt. Ik hoef dus die avond in de cinema niet te laten vallen. Toch ga ik tijdens het seizoen maar zelden naar de stad, dat gebeurt meestal alleen om boodschappen te doen."

Hoe heeft dit leven je veranderd?

Clara Tippelt: "Heel wat mensen waren sceptisch toen ik als 25-jarige een berghut kocht, maar intussen heb ik me bewezen. Een berghut runnen is een grote verantwoordelijkheid. Dat weegt soms zwaar. Je moet taai zijn en doorzetten. Maar door die uitdagingen maak je ook een persoonlijke groei door en krijg je meer zelfvertrouwen. Dat is goed. Het leven in de bergen is wondermooi, ik hou er absoluut van. In de stad was ik veel meer bezig met de toekomst. Hier leef ik minder in mijn hoofd. Ik doe gewoon wat er moet gedaan worden en en vertrouw erop dat het wel goed komt."

Nog meer ideeën voor een break in de bergen op austria.info

© Österreich Werbung, Raphael Sturm

Berghut Boscheben

* Ligging: op 2.030 meter op de Patscherkofel bij Innsbruck.

* Bereikbaarheid: met de kabelbaan Patscherkofelbahn naar boven, dan 30-45 minuten wandelen.

* Uitzicht: tot in Duitsland en Italië.

* Menu: huisgemaakt gebak, soep, Brettljause (stevige, hartige broodmaaltijd met ham, charcuterie, kaas, paprika, augurken, zilveruitje...), Speck- en Kaspressknödel (knoedels uit spek of pittige kaas)...

* Open: elke dag tot ongeveer eind oktober, in het winterseizoen op aanvraag (voor ontbijt, overnachting of barbecue).

* Bijzonder: al het eten en drinken wordt via een goederenkabelbaan naar de berghut gebracht.

Clara Tippelt: "Toen ik 23 was bracht ik voor het eerst een heel seizoen door in Tirol. Ik was afgestudeerd, hield van mijn vak, maar had ook al snel gemerkt dat de modebranche eigenlijk niets voor mij was. Om alles op een rijtje te zetten, besloot ik een zomer in de bergen te gaan werken. Toch keerde ik daarna terug naar Berlijn en Hamburg, en begon als costumière in de film- en theaterwereld te werken. Dat was een heel opwindende periode. Maar elke zomer opnieuw hunkerde ik naar Tirol. Blijkbaar was ik liever in de bergen dan in de stad. Toen daar een berghut te koop kwam te staan, bleef dat in mijn hoofd rondspoken. Na lang wikken en wegen heb ik me uiteindelijk in dat avontuur gestort."Clara Tippelt: "Wanneer wandelaars met honger en dorst bij ons aankomen, zijn zij blij en dankbaar dat wij hen iets kunnen aanbieden. Het doet me oprecht plezier dat ik voor hen iets kan doen. Zo heb ik tenminste het gevoel dat ik een zinvolle job heb. Dat geeft mij in elk geval veel meer voldoening dan werken in de modesector."Clara Tippelt: "De natuur is prachtig. Voor mij is Boscheben de mooiste plek om naar de zonsopgang te kijken. Eerst is alles hier boven nog stil, dan komt de berg langzaam tot leven. Het is fantastisch om midden in de natuur te wonen en vast te stellen dat de bergen er elke dag weer anders uitzien."Clara Tippelt: "Dat kan voor buitenstaanders misschien zo lijken, maar in werkelijkheid ben ik hier zelden alleen. In de zomer werk ik met personeel en wonen er nog twee andere mensen in de berghut. Daarnaast krijg ik ook hulp van kennissen. En er komen voortdurend vrienden op bezoek. Ook mijn hond Merle houdt me gezelschap. Eigenlijk heb ik veel minder tijd dan je zou denken. Als ik dan toch echt even alleen ben, geniet ik daar volop van."Clara Tippelt: "Soms mis ik het wel om gewoon op een terras in de stad te zitten en naar de mensen te kijken. Of een ijsje, dat hebben we hier in de berghut niet. Boscheben heeft gelukkig het voordeel dat de hut niet ver van Innsbruck ligt. Ik hoef dus die avond in de cinema niet te laten vallen. Toch ga ik tijdens het seizoen maar zelden naar de stad, dat gebeurt meestal alleen om boodschappen te doen."Clara Tippelt: "Heel wat mensen waren sceptisch toen ik als 25-jarige een berghut kocht, maar intussen heb ik me bewezen. Een berghut runnen is een grote verantwoordelijkheid. Dat weegt soms zwaar. Je moet taai zijn en doorzetten. Maar door die uitdagingen maak je ook een persoonlijke groei door en krijg je meer zelfvertrouwen. Dat is goed. Het leven in de bergen is wondermooi, ik hou er absoluut van. In de stad was ik veel meer bezig met de toekomst. Hier leef ik minder in mijn hoofd. Ik doe gewoon wat er moet gedaan worden en en vertrouw erop dat het wel goed komt."Nog meer ideeën voor een break in de bergen op austria.info