'De beste boterham met kaas ooit at ik op de flanken van de Isère-vallei in de Franse Alpen', zucht Tom. 'We hadden er een zware wandeling op zitten, maar het uitzicht was geweldig. Toen mijn vrouw uit haar rugzak onze picknick opdiepte, leek het een explosie van smaken.'
...

'De beste boterham met kaas ooit at ik op de flanken van de Isère-vallei in de Franse Alpen', zucht Tom. 'We hadden er een zware wandeling op zitten, maar het uitzicht was geweldig. Toen mijn vrouw uit haar rugzak onze picknick opdiepte, leek het een explosie van smaken.' Vreemd is dat niet, zo blijkt. Een Griekse sla lijkt net iets meer te smaken op een terrasje aan de Middellandse zee dan thuis, en dat is niet alleen omdat de lokale tomaten daar meer zon kregen en de feta smaakvoller is. Er spelen ook heel wat psychologische factoren mee, iets wat ook bekendstaat als de Provençaalse-roséparadox. Die rosé lijkt de lekkerste ter wereld op een terras met uitzicht op de ondergaande zon en met het getsjirp van krekels op de achtergrond, maar de flessen die je mee naar huis zeulde blijken ietwat tegen te vallen. Professor experimentele psychologie Charles Spence schreef een boek, The Perfect Meal, waarin hij toont hoe de smaak van wat we eten samenhangt met waar, met wie en onder welke omstandigheden we iets eten. 'Nogal wat voedselonderzoekers denken dat ongeveer de helft van het plezier van wat we eten eigenlijk bepaald wordt door andere factoren.' Dingen als de omgeving, het gezelschap, je stemming en verwachtingen dus. Of je nu aan een zuiders strand, in iemands gezellige achtertuin of op een bergflank zit, de kans is groot dat je behoorlijk ontspannen en misschien zelfs in opperbeste stemming bent. Waarschijnlijk ben je op die momenten ook in het gezelschap van je favoriete mensen, en als die blijk geven van veel plezier in de maaltijd, dan zal het bij jou ook meer smaken, zo blijkt. 'Een gerecht smaakt op zijn best als wat je eet past bij je omgeving en je verwachtingen', schrijft Spence. 'Eten is sowieso multizintuiglijk, dus als je van verschillende zintuigen gelijkaardige signalen krijgt, wordt de ervaring nog intenser.' Een ruisende rivier, de geur van het bos, je ietwat natte bips op het deken op het gras, het zorgt er allemaal samen voor dat je picknick-boterham met spek en ei lekkerder smaakt dan thuis aan de keukentafel. Het helpt ook dat we niet elke dag picknicken of de barbecue bovenhalen, buiten eten voelt vaak als een speciale gelegenheid. En misschien smaakt eten buiten niet echt lekkerder, oppert voedselwetenschapper Herbert L. Meiselman, maar appreciëren we het gewoon meer als we niet rond een tafel in een keuken of woonkamer zitten. 'We idealiseren het idee van al fresco eten en dus hebben we er ook andere verwachtingen van. We denken dat het geweldig zal zijn, en dan is het dat ook.'