Seppe Nobels (36), de chef van restaurant Graanmarkt 13 in Antwerpen, schreef dit pleidooi op onze site. Lees hier zijn opiniestuk: 'Waarom bestaan kindermenu's zo vaak uit fishsticks en curryworst?'

.

Er is werk aan de winkel, of - beter gezegd - aan ons eten. Van berichten over overgewicht tot klimaatopwarming: eten lijkt iets problematisch te zijn geworden. Toch is het niet onmogelijk en zelfs vrij eenvoudig om onze weinig duurzame levensstijl te verbeteren. Daarvoor moeten we in onze scholen beginnen: als je iets wilt veranderen aan een eetcultuur, moet je met de jeugd starten.

Ik heb zelf twee jonge dochters, en ik zie geregeld wat voor rotzooi er op de markt is. Het kan niet dat kinderen eten geserveerd krijgen waar totaal geen voedingswaarde in zit. In hoeveel restaurants krijgen ouders nog steeds een prachtig gerecht voorgeschoteld, terwijl de kindermenu's bestaan uit fishsticks en curryworst? Of een pannenkoek met snoepjes als oogjes en een chocolademondje: lekker, maar geen maaltijd.

Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat wat je op restaurant of op school krijgt, gezond is.

Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat wat je op restaurant of op school krijgt, gezond is. Suiker en zout eten jongeren vanzelf. Die producten hebben geen marketing nodig. Daarom is het mijn streefdoel om groenten opnieuw hip en trendy te maken. Hiervoor moet je je inleven in de leefwereld van jongeren. Wat vinden ze leuk en lekker? Fluorescerende kleuren of krokante dingen zoals chips en koekjes. Die eigenschappen kunnen we ook perfect toepassen in groentebereidingen door ze bijvoorbeeld rauw te houden en kort te pekelen.

Zo maakte ik gezonde versies van tien Vlaamse klassiekers: herkenbare maaltijden voor de jeugd. Op die manier kunnen ze voedzame maaltijden eten, zonder ook maar iets te missen. Je moet bij kinderen niet meteen met chiazaad en quinoasalades beginnen, want onze lokale landbouw heeft al powerfood genoeg te bieden.

Maar het zijn net onze boeren die we te weinig horen. We moeten onze lokale landbouwers steunen door hun ambacht te verwerken in hippe gerechten die onze Belgische keukentraditie vieren. Ga met de klas het veld op of breng de boer naar de klas. Wie weet stimuleert het jongeren om zelf een ambacht te leren?

Maar ook de chefs die in de grootkeukens van de scholen staan, verdienen een ereplaats. Eind mei ging ik een dag meekoken in het Technisch Instituut Heilige Familie in Brugge. Ik assisteerde er chef Kevin om de plat du jour te maken en stond versteld hoe moeilijk dat is. Die mensen moeten elke dag kleine mirakels verrichten om zoveel maaltijden klaar te krijgen voor een onmogelijk laag bedrag.

Op school moeten kinderen enorm veel leerstof verwerken, maar de voeding waarmee ze dat moeten doen volstaat niet. School is juist de plek waar je kinderen kunt boeien door ze weer de oorsprong te laten ontdekken. Hoe worden aardbeien gekweekt? Hoe groeit een artisjok? Met dergelijke vragen over voeding kun je in alle lessen aan de slag, ook buiten de klas.

Ja, er is werk aan onze voeding, maar de kaarten liggen goed. We hebben de chefs, de boeren, de leerkrachten en een hele nieuwe generatie die klaar is voor een gezondere eetcultuur.