Hoewel de zaak gezellig is ingericht (zachte banken, groene muren, stemmig licht), de kaart bij de tijd is (kleine bordjes om te delen, een uitgebreide cocktailkaart, een wijnkaart waar al eens een natuurlijke fles op te vinden is) en het bedienend personeel opmerkelijk vriendelijk, vind ik de ziel van Ötap niet. Met het risico als een verveelde veeleter te klinken, is dit restaurant een doorslagje van wat ik al iets te vaak gezien heb. Een copy-pasteconcept.
...

Hoewel de zaak gezellig is ingericht (zachte banken, groene muren, stemmig licht), de kaart bij de tijd is (kleine bordjes om te delen, een uitgebreide cocktailkaart, een wijnkaart waar al eens een natuurlijke fles op te vinden is) en het bedienend personeel opmerkelijk vriendelijk, vind ik de ziel van Ötap niet. Met het risico als een verveelde veeleter te klinken, is dit restaurant een doorslagje van wat ik al iets te vaak gezien heb. Een copy-pasteconcept.Maar geen zorgen: je kunt hier lekker eten. Je zult gewoon niet worden opgetild door de energie van een bevlogen chef. Want dat is wat een goed restaurant kan doen. En niet enkel een gastronomisch restaurant, het kan even goed gebeuren bij de Tibetaan om de hoek, waar een grote kom chili-dumplings je verwarmt op een koude avond. Maar ik wijk af. En mijn onvrede is intussen van mijn hart, want zoals gezegd: het eten is hier grotendeels prima. De mocktail van het huis met mandarijn (11 euro) is een verfrissend non-alcoholisch aperitief. We bestellen er gefrituurde artisjokken bij met een pittige aioli (9,50 euro) en een lekkere rillette van konijn (8 euro), die zuiver smaakt en wordt gecombineerd met huisgemaakt brood dat aangenaam moutig proeft door een geut bruin bier in het deeg. Daarna komen in een gestaag tempo kleine bordjes om te delen op tafel. Een filet van roodbaars (12 euro), knapperig op het vel gebakken met een rijke, zoete puree. Ik mis wat zuur, en dat blijkt ook in alle volgende gerechten de ontbrekende toets, om even door het vet heen te snijden of de zaken wat op te peppen. De combinatie van broccolini met tahin is een winner (7,50 euro), maar blijkt net als het vorige en het volgende gerecht rijkelijk bestrooid met een notencrumble. Van alle gerechten die we krijgen, blijft enkel de tartaar gespaard van de notencrunch - wat na een tijdje ongewild op onze lachspieren werkt telkens als een bordje wordt aangekondigd. De groentegerechten zijn in balans, ook de courgetterolletjes met citrusricotta en zwarte sesamsaus (10 euro) smaken goed af. De rundstartaar (12 euro) is werkelijk uit de kunst. De zachte smaak van de zwezeriken (12 euro) wordt een beetje verdoezeld door de sojadip en hier snakken we weer naar iets zuurs om weerwerk te bieden aan de gefrituurde hapjes. Afsluiten doen we met een moelleux au chocolat (9 euro) die vanbinnen nog te lopend en zelfs wat koud is en een gepocheerde peer (9 euro) met notenijs en - rarara - notencrumble.