Ontdaan ben ik, als op straat iemand uit het niets tegen mij begint te roepen of ostentatief een middelvinger opsteekt. Net zo voelde ik me toen ik Middle Eats buitenstapte: waarom zijn jullie zo boos op mij?
...

Ontdaan ben ik, als op straat iemand uit het niets tegen mij begint te roepen of ostentatief een middelvinger opsteekt. Net zo voelde ik me toen ik Middle Eats buitenstapte: waarom zijn jullie zo boos op mij? Let wel: dan gaat het niet over het eten. Het eten is fantastisch. Rokerige, frisse, pittige bordjes geïnspireerd op de keuken van het Midden-Oosten die één voor één worden leeggelikt. Maar alle andere factoren werken zo tegen dat het moeilijk is om je aandacht bij de essentie te houden. Ten eerste staat de muziek luid. Maar echt luid. Zo luid dat ik niet kan converseren met mijn metgezel. En dat terwijl we schouder aan schouder tegen elkaar aan gedrukt zitten (want de zaak zit vol, propvol). De afstand van mijn mond tot zijn oor is amper vijf centimeter. Maar toch geven we het op en eten we na een tijdje in stilte. Waarom zeggen we hier niets van? Omdat dit een dingetje is in deze zaak. Op de kaart lees je please note sometimes music is really loud during service :). Zo weet je inderdaad waar je aan toe bent, maar wordt je ook elke mogelijkheid ontnomen om hier iets van te zeggen. Zelfs al word ik er, nadat de volumeknop twee keer een stevige tik naar boven is gedraaid, fysiek ongemakkelijk van. Verder is er chaos. Ons eerste gerecht komt alvorens de cocktails arriveren. Bestek halen moeten we aan de bar, die alleen door balanceer- en klauterwerk door de volgestouwde zaal te bereiken is. De vijf suggesties die we bestellen worden in een goed ritme gebracht, telkens een mooi bordje om te delen. Maar plots blijkt dat we nietsvermoedend een gerecht van een andere tafel aan het eten zijn. De eigenares spreekt ons dan ook streng toe: If you didn't order it and you eat it, I have to put it on the bill. Ik knik beduusd. Een andere optie zou geweest zijn om dezelfde inschikkelijkheid die van de klanten wordt gevraagd te hanteren en dit bordje te offreren of voor te stellen om het in plaats van een ander gerecht te geven zodat we uiteindelijk bij hetzelfde aantal zouden uitkomen. Maar als het een optie was om het eten te isoleren van de omgeving, was deze recensie een lofzang geweest: knapperig gepaneerde auberginerepen met een frisse yoghurtdressing en pittige tomatensaus (8 euro), een kruidige shakshuka met zacht sesambrood (12 euro), een heerlijke salade van in zuur gemarineerde pruimen met labne (10 euro), zure bonen met massa's look en grof zout (7 euro), gefrituurde babyartisjok met chili en yoghurt (10 euro). Uitgesproken smaken die volledig in balans zijn. Tijdens het schrijven van dit stuk besluipt mij de twijfel of ik misschien een seut ben die niet tegen wat luide beats en nonchalance kan. Ik denk het niet, maar als je zeker wilt zijn, kun je het altijd eens zelf testen. Je zult in elk geval lekker gegeten hebben.