Aan welke eisen moet zo'n authentieke Napolitaanse pizza voldoen? Volgens de Associazione Verace Pizza Napoletana (AVPN), de organisatie die de Napolitaanse pizza wereldwijd beschermt tegen slappe afkooksels, zijn er strikte regels. De pizza mag niet groter zijn dan 35 cm diameter en moet dik gerezen deegranden hebben (de zogenaamde cornicione). De consistentie moet zacht, elastisch en makkelijk te vouwen zijn. Het midden van de pizza moet extra slap zijn en mag niet hoger dan 0,25 cm zijn. De korst moet smak...

Aan welke eisen moet zo'n authentieke Napolitaanse pizza voldoen? Volgens de Associazione Verace Pizza Napoletana (AVPN), de organisatie die de Napolitaanse pizza wereldwijd beschermt tegen slappe afkooksels, zijn er strikte regels. De pizza mag niet groter zijn dan 35 cm diameter en moet dik gerezen deegranden hebben (de zogenaamde cornicione). De consistentie moet zacht, elastisch en makkelijk te vouwen zijn. Het midden van de pizza moet extra slap zijn en mag niet hoger dan 0,25 cm zijn. De korst moet smaken als versgebakken brood. De instructies beslaan verder nog tientallen pagina's. Enfin, Napolitanen lachen er niet mee: pizza is een doodserieuze zaak. Afgezien van de kapot geïnstagramde tegelmuur en houtoven blijkt de rest van de setting minder fotowaardig, maar het restaurant zit niettemin barstensvol. Als aperitief kiezen we cocktails die op een zuiders terras vrolijk zouden wegdrinken, maar in een koeler klimaat toch aan een strenger oordeel worden onderworpen. De limoncellococktail met prosecco (6,50 euro) is straf, maar nogal rechtdoorzee en weinig subtiel. Het bord charcuterie dat we delen als voorgerecht is rijkelijk. De bresaola - lekker maar niet van uitzonderlijke kwaliteit - ligt onder een berg rucola en parmezaan met erg lekkere huisgedroogde tomaten in verschillende kleuren en maten (9 euro). Met een mandje versgebakken platbrood - gemaakt van pizzadeeg - is het een royaal voorgerecht, zelfs gedeeld door twee. De pizza, die razendsnel op tafel komt, heeft een mooie, zwartgeblakerde, gerezen korst. De pizza met artisjok, olijven, provolakaas, gedroogde coppa en mozzarella (14 euro) is een bom. Misschien is ons oordeel vertroebeld door te dure hipsterpizza's met zuurdesembodems, maar het aanvoelen is dat deze pizza's erg bruut belegd zijn, zwaar inzetten op kaas en dus ook hard aankomen. Het gistdeeg is lekker, maar heeft geen uitgesproken diepe smaak. Het is worstelen om de laatste stukken op te eten - iets wat onze eer als goede eters danig krenkt. La Maccione is een erg gezellige, goed geoliede zaak waar je voor weinig geld voldaan van tafel gaat. De pizza is lekker, maar die roadtrip van 1,5 uur naar Tongeren hebben we er geen tweede keer voor over.