Ben Brumagne is professioneel wildplukker en organiseert workshops en plukweekends in zijn huis net over de Franse grens met als doel de eeuwenoude kennis van wilde, eetbare planten niet verloren te laten gaan.'Met wat rijst, aardappelen en ui kan ik elke dag een andere maaltijd op tafel zetten samen met wat ik hier in mijn tuin kan plukken', vertelt Ben wanneer we hem opbellen in Frankrijk. Hij merkt dat mensen op dit moment meer interesse hebben in wat de natuur zo gul te bieden heeft. De lente die nu doorbreekt is het uitgelezen seizoen om op zoek te gaan naar wilde, eetbare planten. 'Maar het is belangrijk om de wildplukregels in acht te nemen, anders verstoren we het ecosysteem', aldus Ben. 'Kies voor planten die in overvloed aanwezig zijn en pluk nooit meer dan een derde van de pla...

Ben Brumagne is professioneel wildplukker en organiseert workshops en plukweekends in zijn huis net over de Franse grens met als doel de eeuwenoude kennis van wilde, eetbare planten niet verloren te laten gaan.'Met wat rijst, aardappelen en ui kan ik elke dag een andere maaltijd op tafel zetten samen met wat ik hier in mijn tuin kan plukken', vertelt Ben wanneer we hem opbellen in Frankrijk. Hij merkt dat mensen op dit moment meer interesse hebben in wat de natuur zo gul te bieden heeft. De lente die nu doorbreekt is het uitgelezen seizoen om op zoek te gaan naar wilde, eetbare planten. 'Maar het is belangrijk om de wildplukregels in acht te nemen, anders verstoren we het ecosysteem', aldus Ben. 'Kies voor planten die in overvloed aanwezig zijn en pluk nooit meer dan een derde van de plant.' We zetten hieronder vijf planten op een rij die makkelijk te herkennen zijn en momenteel welig tieren in bosranden en achtertuinen. In Frankrijk vind je de bladeren van de paardenbloem gewoon op de markt. Ze worden in de lente gegeten als bittere sla. Ook bij ons is de sla bekend in gebleekte vorm en onder de naam molsla. Pluk de bladeren voor de bloem verschijnt, dan zijn ze nog niet te sterk van smaak. Meng met andere sla om de smaak te verzachten of blancheer kort zodat de bitterheid verdwijnt. Je kunt het geblancheerde blad gebruiken als spinazie. Pluk niet alle bladeren van een plant, want in de lente is de paardenbloem een van de eerste voedingsbronnen voor de bijen.Brandnetel is hier de meest gegeten wilde plant. Hij is makkelijk te verwerken in een soep en geeft gesnipperd pit aan een hartige pannenkoek of omelet. Brandnetel eet je het best niet rauw vanwege het prikkende effect van de blaadjes. Kort blancheren helpt om die stoffen onschadelijk te maken. Brandnetel pluk je uiteraard met een handschoen aan. Kies steeds voor de frisgroene topjes, die zijn delicaat van textuur en smaak. Ga ook niet de hele plant te lijf, want ook al beschouw je ze als onkruid, brandnetels zijn onmisbaar voor insecten en dus voor ons ecosysteem.Wilde bieslook groeit op veel plaatsen in grote hoeveelheden, hij lijkt erg op gewone bieslook en je herkent hem aan zijn felle ajuingeur. Het hele jaar door steken er wilde looksoorten hun hoofd boven de grond, niet alleen wilde bieslook, maar ook daslook. Daslook staat in België op de lijst van planten die je niet mag plukken in het wild, maar heb je een plant in je tuin, dan mag het wel. Pas op dat je 'm zeker niet verwart met het giftige lelietje-van-dalen (meiklokje)! Je kunt van daslook de bladeren, stelen en bloemen gebruiken. Rauw is de looksmaak erg scherp, door te verhitten wordt daslook zachter.Niet te verwarren met de reuzenberenklauw. De plant is licht fototoxisch, wat betekent dat hij als de zon schijnt huidirritatie kan veroorzaken. Dus: plukken met een handschoen. Na het verhitten zijn de fototoxische stoffen verdwenen en kun je ermee koken. De jonge scheutjes, die op dit moment volop verschijnen aan de plant, smaken naar kokos, selder en citrus. Dat smaakpalet maakt de scheutjes bijzonder geschikt als groente om in een curry te draaien. Op de Instagramaccount van Forest to Plate vind je een filmpje over deze plant, met tips en tricks.Veldkers is een plantje uit de mosterdfamilie dat smaakt naar waterkers. Je kunt het blad rauw eten. Of mix het op het einde door je soep om de frisgroene kleur en pittige smaak te behouden. Ook lekker in een dressing, als pesto of onder mayonaise gemengd. De plant moet op een schone plaats geoogst worden, want veldkers is een van die planten die zware metalen kunnen opnemen. Pluk dus niet in de buurt van een snelweg, treinspoor of in de stad.