Laat je verrassen door de lekkere vegan keuken van Elisabeth op haar blog Plantbased. Leer hier meer over de biocampagne 'Verrassend Veggie'.
...

Een voornaamste reden geven is moeilijk. Toen ik vijftien was, had ik een lief dat vegetarisch at en hij wilde me niet meer kussen als ik vlees had gegeten. Kussen of biefstuk, de keuze was snel gemaakt. Het was nog maar een week "aan" toen ik de overstap maakte. Ik denk dat mijn moeder het in het begin nog wel schattig vond en dacht dat het maar een voorbijgaande fase zou zijn. Veertien jaar geleden was vegetarisme helemaal nog niet zo ingeburgerd als nu. Het aanbod aan vleesvervangers en veggierecepten was nog heel beperkt. Ze maakte seitan en quorn voor me klaar en experimenteerde met blokken tofu. Maar de veggiebui waaide niet over, integendeel. Hoe meer ik begon op te zoeken over de vleesindustrie en de positieve impact van plantaardige voeding, hoe meer redenen ik vond om verder te doen. Al snel maakte ik de bedenking dat ik het niet over mijn hart zou krijgen om zelf een lammetje te slachten (dat was als kind mijn lievelingsvlees) en dat het absurd is om toch nog lam te eten. Ik denk dat in het begin vooral deze ethische kwesties primeerden: 'Is het oké om dieren te doden? Is de manier waarop we dieren kweken wel verantwoord? Wat met de overbevissing?' Later volgde de gezondheidsaspecten: uit bijna alle onderzoeken blijkt dat een plantaardig voedingspatroon de kans op onder andere diabetes, hart- en vaatziekten, kanker en obesitas verkleint. Los van het feit of de mens al dan niet van nature een omnivoor of herbivoor is, leert de geschiedenis ons dat ons aanpassingsvermogen één van de sterkste troeven van ons ras is. Momenteel wijst alles erop dat we onze ecologische voetafdruk snel moeten inperken als we de generaties na ons niet met een klimaatcatastrofe willen opzadelen. Dat we met z'n allen dan maar beter ons best kunnen doen om de consumptie van dierlijke producten te verminderen, is gewoon een logische conclusie. Zeker! Ik denk dat 99%van wat we in huis halen plantaardig is. En daarnaast proberen we zo veel mogelijk bio & seizoensgebonden te eten. Liefst ook zonder te veel verpakkingen. Voor een aantal producten zoals koffie, chocolade en bananen kiezen we ook steevast voor Fairtrade. Ooit las ik ergens dat elke aankoop ook een "stem" is. Die gedachte probeer ik in het achterhoofd te houden als ik in de winkel sta. Wil ik een kleine lokale boer en eerlijke handel steunen of een grote multinational die het niet al te nauw neemt met het milieu en de mensenrechten? De laatste tijd maken we met mijn familie regelmatig pizza s tijdens verjaardagsfeestjes. Ik merk dat mijn mama het extra gezellig vindt als we met z'n allen toch hetzelfde kunnen eten. Het handige aan pizza is dat je ze zelf kan beleggen hoe je wil. Ik ga voor helemaal vegan terwijl mijn broer er gemakkelijk toch ook wat kaas over kan strooien. Heel vaak wordt er gedacht dat je als vegan helemaal niets meer kan eten, maar eigenlijk kan je heel veel klassieke gerechten gemakkelijk omvormen tot plantaardige toppers. Zeker met het nog steeds groeiende aanbod aan plantaardige melk, kaas, yoghurt, burgers... wordt dat allemaal makkelijker.Zelf kan ik ook enorm genieten van een zelfgemaakte cannelloni. Net omdat je er wat meer tijd en aandacht in moet steken, is de voldoening achteraf extra groot. Mijn lief is dan weer heel handig in sushi rollen. Hij vult ze met onder andere avocado, mango, gerookte tofu, komkommer, fijne gesneden worteltjes, paprika,... met dan wat sojasaus, wasabi, ingelegde gember en sesamzaadjes ernaast. Overheerlijk!Veggieburgers, balletjes, schnitzels, worstjes of charcuterie kopen wij heel zelden. Vaak zijn ze niet helemaal vegan (toch nog ei, melkpoeder of kaas), en bevatten ze vrij veel zout en verzadigde vetten. Wat wij dan wel eten als vervanging van vlees? Tempeh, linzen, kikkererwten, tofu, seitan, gerookte tofu, quorn, oesterzwammen en andere paddenstoelen en noten. Lekkerder! Ik merk dat de veggie keuken meer uitnodigt om te experimenteren en creatief te zijn dan de klassieke patatjes-vlees-groenten maaltijd. Tussen bio en gewone wortels proef ik niet meteen een groot verschil maar bij courgettes bijvoorbeeld heb ik toch vaak het gevoel dat de biologisch geteelde versies steviger en minder waterachtig zijn. Ik merk dat het de voorbije jaren steeds makkelijker wordt. Vegan is soms nog wat zoeken, maar vegetarisch begin je stilaan wel overal te vinden. In Antwerpen ga ik heel graag naar Wild Project, een charmant zaakje met verschillende kleinere seizoensgebonden gerechtjes die je dan kan delen en waar ook een gezellig brunchmenu met onder andere vegan pannenkoeken te verkrijgen is. Native is nog zo'n topper. Iets duurder, maar wel allemaal bio en een tikkeltje verfijnder. Voor een snelle hap spring ik dan weer graag binnen bij de falafeltof: vooral de grote saladbar waar je zelf je pitabroodje of kommetje mee mag vullen is keer op keer een feest.Soms lijkt de stap naar compleet plantaardig te eten te groot, waardoor het afschrikt. Door het op te splitsen per maaltijd wordt het beter behapbaar. Probeer gewoon keer op keer te kijken of er een veggie/vegan optie is. Is er een plantaardige optie, ga dan daarvoor. Is die er niet, ga dan voor het beste alternatief. Zondig je toch? Geniet er dan van! En voorbereiding is alles. Zorg dat er genoeg groenten, fruit en lekkers in huis zijn voor die hongertjes die instant gestild willen worden. Wat ik heel handig vind zijn van die groentemanden die je kan bestellen bij enkele korte-keten organisaties zoals Boeren & Buren en Efarmz. Online vul je je winkelmandje met lokale (vaak bio) producten, of je kiest een verrassingspakket vol seizoensgroenten en een paar dagen later krijg je alles aan huis geleverd. Zonder veel omwegen van boer naar bord, wat er voor zorgt dat het betaalbaar blijft. Eens je al dat lekkers in huis hebt, is het meteen ook gemakkelijker om je aan je voornemens te houden. Want al die verse bio groentjes laten slecht worden zou zonde zijn, toch?