Pieter Arnauts en zijn moeder Martine Kinnart zijn de drijvende krachten achter De Melkerhei in Linter. Al begint het verhaal natuurlijk bij de melkkoeien die Gerrit, de vader van Pieter, al jarenlang melkt. 'Vroeger verdween onze melk in de anonimiteit', vertelt Pieter. 'De melk werd opgehaald en in de melkfabriek gebotteld. Als we een fles melk in de supermarkt zagen, wisten we niet of het onze melk was of die van een andere boer. Zo verlies je de voeling met je eigen product.'
...

Pieter Arnauts en zijn moeder Martine Kinnart zijn de drijvende krachten achter De Melkerhei in Linter. Al begint het verhaal natuurlijk bij de melkkoeien die Gerrit, de vader van Pieter, al jarenlang melkt. 'Vroeger verdween onze melk in de anonimiteit', vertelt Pieter. 'De melk werd opgehaald en in de melkfabriek gebotteld. Als we een fles melk in de supermarkt zagen, wisten we niet of het onze melk was of die van een andere boer. Zo verlies je de voeling met je eigen product.'Pieter besloot dan ook om een deel van de eigen melk zelf te verwerken en rechtstreeks op de boerderij te verkopen. 'Ik startte met een automaat vol verse, rauwe melk', vertelt Pieter. 'Intussen maken we boter, plattekaas, harde kaas, yoghurt, room, botermelk, vla en rijstpap.' Zijn moeder, opgegroeid bij een derde generatie melkveehouders, maar zelf jarenlang aan de slag in een bank, besloot te stoppen met haar job en mee haar schouders te zetten onder dit project. 'Mijn moeder leerde mij hoe je boter maakt', vertelt Martine. 'Onze vers gemolken melk wordt afgeroomd terwijl hij nog warm is. Van de magere melk die overblijft, wordt yoghurt of plattekaas gemaakt. De room laten we 48 uur verzuren, die rijping zorgt ervoor dat de boter langer houdbaar is én een complexere smaak heeft.' De verzuurde room gaat samen met een beetje verse melk in het botervat. Door te kloppen splitst de room zich in bolletjes boter en botermelk. 'Op het moment dat de bolletjes zich vormen tappen we de botermelk af en dan wordt de boter gewassen met koud water om alle restjes botermelk weg te spoelen', vult Martine aan. 'Je moet de boter wassen tot het water helemaal helder is, anders krijg je boter die sneller ranzig wordt. Als laatste stap wordt de boter gekneed tot ze glanst en dan in een boterpapiertje verpakt.' 'Onze boter wordt gemaakt van rauwe melk', vertelt Pieter. 'Dat is een fantastisch product. Je proeft in de boter waar de koeien grazen: boter van onze wei zal anders smaken dan boter van een paar dorpen verderop.' Martine leerde van haar moeder dat als je de koeien lijnzaad voert, je een smeuïger boter krijgt met een nootachtige smaak. 'Wij voederen onze koeien dus lijnzaad van vlas geteeld in België', vertelt Martine. 'We krijgen veel positieve reacties van mensen die de fijne smaak opmerken en daarvoor terugkomen.' 'Het biolabel dragen we niet, maar we kiezen bewust voor duurzaamheid', legt Pieter uit. 'Vlak bij de boerderij ligt de Tiense suikerraffinaderij en de brouwerij van Hoegaarden. We kopen daar bietenpulp en bierdraf, onze koeien zetten die restproducten van lokale voedselbedrijven weer om in melk. Dat zou uitgesloten zijn als we voor bio gingen.' 'Onze foodtruck staat hier op het erf', aldus Martine. 'We merken dat mensen echt op zoek zijn naar het gezicht achter hun eten. Hier kopen ze boter, yoghurt en melk terwijl ze de kalfjes zien staan. Die beleving, daar zijn mensen naar op zoek. Ik ben telkens weer verbaasd als ik hoor van hoe ver mensen komen voor onze producten.'