Exact een uur nadat ze het eerste exemplaar van haar kookboek voor het eerst in handen heeft, ontmoeten we Madam Bakster - het alter ego van Laura Verhulst (23) - in haar koffiebar op de Brabantdam in Gent. 'Wat vind je ervan? Je moet wel eerlijk zijn', aarzelt ze wanneer ze de eerste druk op tafel legt.
...

Exact een uur nadat ze het eerste exemplaar van haar kookboek voor het eerst in handen heeft, ontmoeten we Madam Bakster - het alter ego van Laura Verhulst (23) - in haar koffiebar op de Brabantdam in Gent. 'Wat vind je ervan? Je moet wel eerlijk zijn', aarzelt ze wanneer ze de eerste druk op tafel legt.Het klinkt nerveus voor een ambitieuze vrouw die in 2016 de student-ondernemer van het jaar werd, haar eigen zaak opstartte en ondertussen werkgever is van een team van vijf medewerkers. Laura is heel streng voor zichzelf, geeft ze zelf ook toe: 'Als ik een advies zou meegeven aan de Laura van een paar jaar geleden dan is het: wees milder voor jezelf. In onze samenleving wordt er vanuit zoveel hoeken druk op je uitgeoefend. Maar een passie moet je passie blijven. Mocht ik dat in het begin gerealiseerd hebben, zou ik ietsje minder stress gehad hebben.'Voor Laura begon het aan de universiteit. Ze wandelde als student Taal- en Letterkunde door de universiteitsgangen en voelde geen connectie met haar omgeving. 'Wie ben ik eigenlijk? Die vraag knaagde aan mij. Moest ik niet in deze aula zitten, zou niemand het opmerken. Dat vond ik zo'n beangstigende gedachte', vertelt ze, 'Mijn studies waren heel filosofisch. Na een tijdje liep ik verloren in mijn eigen hoofd.' Begin januari 2015 vond dan de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo plaats, waar Laura als twijfelende twintiger erg van schrok. 'De haat die ik na de gebeurtenissen in Parijs op sociale media zag, heeft mij in een neerwaartse spiraal geduwd. Ik heb een paar maanden heel diep in de put gezeten', vertelt ze, 'Ik had het gevoel dat we niet meer solidair konden zijn en was alle binding met mensen kwijt.' Laura wou iets doen om terug op een positieve manier naar de wereld te kijken. Bakken was voor haar therapeutisch: 'Ik had iets om handen en haalde zoveel voldoening uit het gaan van een grondstof naar een eindproduct - eentje dat bovendien mensen samen aan tafel brengt.' In juli, een half jaar na de aanslag, stak ze de handen uit de mouwen en in september was haar eerste eigen recept een feit.Van de ene dag op de andere begon Laura haar taarten online te verkopen: ze startte letterlijk van nul, zonder enige voorkennis. 'Dan ben ik door zware momenten gegaan, zucht ze, 'Ik begon met twee bestellingen per week, maar door mond-tot-mondreclame groeide ik op korte tijd heel snel. Op een bepaald moment kreeg ik een bestelling van 400 koekjes binnen. Nu moet je weten: ik had enkel een kleine huishoudoven, waarin ik maar 16 koekjes tegelijk kon bakken. Die nacht heb ik heel erg gehuild. Op dat moment heb ik heel hard getwijfeld: ga ik hiermee verder of stop ik?'Veel tijd om na te denken had Laura niet: meteen daarna werd ze student-ondernemer van het jaar. Door het winnen van die wedstrijd voelde ze een enorme druk om zichzelf te bewijzen: 'Ik had het gevoel dat iedereen plots verwachtte dat ik grootse dingen zou doen. Volgens mij dachten ze allemaal dat ik hard zou falen, en ik wou graag het tegendeel bewijzen. Ik bakte dus bijna non-stop en geraakte na een tijdje mijn liefde ervoor wat kwijt. Ik was doodop en sliep bijna niet meer.'Proefondervindelijk moest Laura ontdekken wat het betekent om als twintiger een eigen zaak uit de grond te stampen. Iedereen heeft haar zien groeien, met vallen en opstaan, wat het verhaal van Madam Bakster heel menselijk maakt. 'Ondernemen is vaak nog een gulden façade: we zien overal picture perfect-bedrijven, maar hebben geen idee wat er achter de schermen gebeurt", stelt Laura, "En daardoor lijkt het opstarten van een eigen project vaak niet toegankelijk voor jongeren. We moeten beseffen dat iets nooit meteen perfect kan zijn.' Om haar punt te maken grijpt Laura naar haar smartphone, die nog geen minuut stilgestaan heeft sinds de start van ons gesprek. Ze scrollt door haar filmrol en toont foto's van de eerste taarten die ze ooit maakte als Madam Bakster. 'Je merkt dat ik totaal nog geen idee had wat ik deed', lacht Laura. Madam Bakster heeft Laura duidelijk richting gegeven: 'Geluk begint bij jezelf, en ik was niet gelukkig. Ik wist niet waar ik naartoe wou met mijn leven. Ik kan nu met zekerheid zeggen: dit is wat ik doe, dit is wie ik ben. Dat identiteitsbesef kalmeert mij enorm. Uiteraard zie ik nog steeds vreselijke dingen gebeuren in de wereld, maar ik kan het nu veel beter een plaats geven. Ik heb mijn eigen zoete remedie gevonden voor de bittere kant van dit leven.' Laura wil daarom zoveel mogelijk jonge mensen stimuleren om zo vroeg mogelijk te ontdekken waar hun passie ligt: 'Ik geloof oprecht dat je pas iets moois kan bijdragen aan de wereld als je zelf gelukkig bent.'