'En wat heb jij in je winkelwagentje gelegd?'
...

'En wat heb jij in je winkelwagentje gelegd?''Snoep''Heb je niets gezonds gekozen?''Nee, gezond is niet lekker'Het was de winkelwagenquiz op één, en uitzonderlijk waren het de kinderen die onbeperkt hun kar mochten volladen. Met uitzondering van één ernstig kijkend meisje dat graag fruit at, hadden ze allemaal stapels zwarte drop, M&M's, zure ballen en chocolade-repen meegegraaid. Want gezond is niet lekker. Wie heeft dat toch in die oortjes geblazen? Zou het helpen als we het woord 'gezond' verbanden, of het ten minste niet gebruikten als argument om kinderen prei of sla te doen eten? En toen had ik een lumineuze inval: wat als we de zaken omdraaiden, en een wortel zouden beloven als ze eerst een zak drop, twee nonnenbillen en een dubbele Bounty opaten? Nee schatje, geen kip vanmiddag, je hebt de helft van je slagroomwafel laten liggen ... Onzin, natuurlijk, zoals wel meer van mijn lumineuze invallen. Want die hang naar zoet, die is er bij ons ingebakken (sic), met de moedermelk. En zie, net nu er banbliksems hangen boven al wat zoet is, en suiker het nieuwe roken is geworden, blijkt bakken (naast fietsen en moestuinieren) de hipste hobby geworden. In het najaar mogen we dan ook op Vier de Nederlandstalige versie verwachten van The Great British Bake-Off met acteur Wim Opbrouck als presentator en Regula Ysewijn in de jury. Met haar dessertenboek Pride and Pudding viel Ysewijn onlangs in de prijzen bij de Gourmand World Cookbook Awards en ze is een onvoorwaardelijke fan van de Britse keuken. Daar kennen ze wat van nagerechten. Geen bubbelgumkleurtje is te gewaagd, geen taart te opzichtig, geen tompoes te weelderig. Nochtans, net nu we ons in Vlaanderen aan het zoet gaan begeven, doet de nieuwe jury in Engeland een oproep om met minder suiker te gaan bakken. Prue Leith, bekend van haar kookschool en receptenboeken, wil 'gezonder gaan bakken'. Daar hebben we het weer. Zal dat wel lekker zijn? (Ja, zal Madam Bakster zeggen.) Uit de Engelse keuken heb ik alvast één favoriet, en je moet er zelfs niet voor kunnen bakken. Ik weiger het een guilty pleasure te noemen, niks guilty aan, gewoon schandalig lekker en in een handomdraai te maken: Eton Mess. Daarvoor heb je gehalveerde aardbeien, verbrokkelde meringues en veel opgeklopte slagroom nodig. Alles goed door elkaar husselen en serveren in een glas. Het wordt nog lekkerder door de aardbeien te marineren in granaatappelsap, en een scheut port toe te voegen. Gezonder wordt het als je de slagroom vervangt door yoghurt. Maar dan is het het ook minder zondig, en dus, tja, minder lekker.